برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

اصلاح ژنتيكي نخود 57 ص

قسمتی از متن :

‏مقدمه

‏متخصصين اصلاح نباتات از اطلاعات سيتولوژيكي در مجموعه كروموزومي، كروموزم‏‌‏هاي خاص يا قطعات كروموزومي و رفع مشكلات خاصي استفاده مي‏‌‏كنند. اطلاعات مورد نياز معمولاً از طريق بررسي‏‌‏ هيبريدهاي بين گونه‏‌‏اي، سطوح مختلف پلوئيدي و تغييرات ساختماني در كروموزوم‏‌‏ها حاصل مي‏‌‏شود. در نتيجه برنامه‏‌‏هاي تحقيقاتي، اطلاعات سيتولوژيكي زيادي در نخود موجود است كه مي‏‌‏تواند توسط اصلاح‏‌‏كنندگان مورد استفاده قرار گيرد.

‏ژنتيك نخود

‏نخود مشابه با جنس‏‌‏هاي Pisum, Lens‏ ‏داراي تنوع ژنتيكي فرواني در صفات كمي و كيفي مي‏‌‏باشد. برخي از موارد تنوع ژنتيكي نخود توسط ‏آيار و سوبرامانيام (1936) در گزارشي كه درباره قابليت توارث رنگ گل داده‏‌‏اند، منعكس شده است.

‏از آن به بعد ‏بررسي‏‌‏ها بر روي تنوع در تيپ رشدي گياه، شكل و رنگ گل، وضعيت غلاف‏‌‏دهي، رنگ پوسته بذر، مقاومت به بيماري و بسياري از صفات كمي ديگر متمركز شده است. اخيراً سينگ و همكاران (1984)، ‏ليست كارهاي تحقيقاتي انجاد شده در مورد ژنتيك و اصلاح نخود را منتشر كرده‏‌‏اند كه مرجع باارزشي در اين زمينه به شمار مي‏‌‏رود.

‏تنوع وسيع موجود در ‏‍Cicer‏ زمينه مناسبي براي عمليات اصلاحي بوده و اهميت زيادي در بهبود آن دارد، با چنين تنوع گسترده‏‌‏اي مي‏‌‏توان ژنوتيپ‏‌‏هايي با عملكرد بالا و كيفيتي كه قابل قبول توليدكنندگان و‏ مصرف‏‌‏كنندگان باشد، ايجاد كرد.

‏نخود از نظر خصوصياتي مانند انداره، شكل و رنگ بذر به دو گروه عمده تقسيم مي‏‌‏شوند (واندرميزن، 1972، سوبرو، 1975؛ ‏اوكلند و واندرميزن، 1980) ‏تيپ‏‌‏هايي كه بذور گرد و درشت توليد مي‏‌‏كنند، معمولاً به رنگ سفيد يا كرم كمرنگ ديده مي‏‌‏شوند و به عنوان تيپ‏‌‏هاي كابلي معروف هستند.

‏در اين تيپ، گل‏‌‏ها پيگمان رنگي ندارند. تيپ‏‌‏هايي كه بذور كوچك دارند، ظاهري گوشه‏‌‏دار با لبه‏‌‏هاي تيز داشته و مقادير متفاوتي پيگمان رنگي دارند و به عنوان تيپ‏‌‏هاي دسي شناخته مي‏‌‏شوند. در اين تيپ، گل‏‌‏ها، ساقه‏‌‏ها و برخي اوقات برگ‏‌‏هاي داراي پيگمان‏‌‏هايي رنگي هستند.

‏علي‏‌‏رغم اين كه دو گروه براي قرن‏‌‏ها از هم متمايزند، هيچ ممانعتي در جهت تلاقي بين آنها وجود ندارد. (اوكلند و واندرميزن، 1980). تيپ دسي عمدتاً در شبه قاره هند و غرب آفريقا كشت مي‏‌‏شوند و تيپ كابلي بيشتر در نواحي مديترانه‏‌‏اي و آمريكاي مركزي و جنوبي كشت مي‏‌‏شوند.

‏تلاقي بين دو گروه ممكن است ‏باعث تنوع ژنتيكي براي بهبود نخود شده و همچنين منجر به ظهور صفات ژنتيكي گردد. ظهور اين صفات مي‏‌‏تواند در مطالعه سيستم ژن در جنس Cicer‏ مفيد واقع شود.

‏نخود گياهي ‏ديپلوئيد با 2n=16‏ كروموزوم و خودگشن است. با اين وجود كه هنوز نقشه لينكاژ در نخود تهيه نشده است، لينكاژ بين بعضي ژن‏‌‏ها گزارش شده است.

‏در ارتباط با ژنتيك نخود و به ويژه تشخيص مارك‏‌‏هاي ‏ژنتيكي جديد و مفيد، تهيه كاريوتيپ استاندارد و نقشه‏‌‏هاي دقيق لينكاژ در كروموزوم‏‌‏هاي نخود لازم است كه ‏تحقيقات گسترده‏‌‏اي انجام شود. ماركرهاي مورفولوژيكي ‏و بيوشيميايي مي‏‌‏توانند در تعيين مكان و ارزيابي نقشه لينكاژ نخود و تشخيص لينكاژهاي جديد استفاده شود. انتظار مي‏‌‏رود كه برخي تشابهات‏ بين جنس Cicer‏ و دو جنس خويشاوند Pisum, Lens‏ وجود داشته باشد كه پس از تهيه ‏نقشه و گروه‏‌‏هاي لينكار مشخص خواهد شد.

‏از بين بيش از 300 ژن شناخته شده در جنس Pisum‏، بيشتر از 200 عدد آنها در هفت گروه لينكاژ قرار گرفته‏‌‏اند كه ظاهراً مطابق با همان هفت جفت كروموزوم ‏موجود در اين جنس است. بر اساس قانون سري

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است