>p>فرمت فایل: ورد - Word  

( -- قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 8
فصل 63 توليد داربست هاي پليمر: پليمريزاسيون (بسپارش) پال- دي- دالتون، ساروجيني ويجاياسكاران، و مولي- اس- شويچت پيشگفتار داربست هاي به دست آمده از طريق روش بسپارش كانيدهاي خوبي براي مهندسي بافت به شمار رفته به دليل سهولت ساخت نسبت به روش ديگر ساخت داربست ارجعيت دارند. با وجوديكه پليمرهاي مختلفي را مي توان به اين روش بسپارش كرد. اما تعداد كمي از آنها منجر به داربست هايي با قابليت دخول سلول يا همان داربست هاي متخلخل مي شوند. براي نمونه پلي اتيلن گليكول- مالتي-اكريليت و پلي 2- هيدروكسي اتيل متا اكريلات (PHEMA) مي توانند به صورت شبكه اي يا به حالت اصلي بسپارش شوند، هر چند ساختار ايجاد شده به جاي داربستي با خلل و فرج هاي بزرگ درهم براي نفوذپذيري سلول ها به شكل ژل مي باشد. با دستكاري (تغيير) شرايط بسپارش مي توان داربست هاي متخلخل از PHEMA و پلي- ان- 2-هيدروكسي پروپيل متا اكريلاميد (PHEMA) ايجاد كرد. به طور خلاصه تركيب منومري (تك پار) در حضور حلالي كه منومر در آن قابل حل ولي پليمر غير قابل حل است درون قالب بسپارش مي شود. گذار حلاليت درخلال بسپارش منجر به دو فاز مي گردد ساختار زيستي پيوسته پليمر و حلال (شكل 1-63) بدين ترتيب، داربست توليد شده در نتيجه بسپارش براي ايجاد خلل و فرج هاي در هم نيازي به پالايش پروژن ندارد. براي داربست هاي PHEMA با قابليت دخول سلول كه اغلب به نام اسفنج هاي PHEMA خوانده مي شوند حلال مازاد معمولاً آب است. اسفنج هاي PHEMA نخستين بار در سال 1960 ساخته شده و اولين كاربرد باليني آنها افزاي حجم پستان و جايگزيني عضروف بيني بود. اسفنج PHEMA قابليت تحمل اتوكلاو را داشته باشد و به سادگي اشكال مختلف تغيير فرم مي دهند و به خاطر خصوصيات فيزيكي اسفنجي براي جراح مانند بافت نرم هستند. برخي از محققين ، اسفنج هاي PHEMA را جايگزين بافت نرم

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »