پیوند ها
( -- قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 12
پرش ارتفاع یکی از شاخههای ورزش دو و میدانی است که در آن ورزشکاران باید از روی یک میله افقی که در ارتفاع مشخصی گذاشته شده است، بدون کمک گرفتن از هر گونه وسیلهای پرش کنند. این ورزش از زمان بازیهای المپیک یونان باستان وجود دارد. در طول قرنها ورزشکاران با بهبود تکنیکها، این ورزش را به شکل امروزی درآوردهاند. در گذشته از تکنیکهای مختلفی برای پرش ارتفاع استفاده میشود اما امروزه در سطح اول پرش ارتفاع فقط از روش فاسبوری استفاده میکنند که دیک فاسبوری در المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی برای نخستین بار آن را به کار گرفت. خاویر سوتومایور از کوبا رکورددار فعلی مردان با پرشی به ارتفاع ۲٫۴۵ متر (سال ۱۹۹۳) و استفکا کوستادینوا از بلغارستان رکورددار پرش ارتفاع زنان با پرشی به میزان ۲ متر و ۹ سانتیمتر در سال ۱۹۸۷ است. قوانين مربوط به پرش ارتفاع - ترتيب پرشِ پرشکنندگان با قرعهکشى تعيين مىشود. - قبل از شروع مسابقه، سرداور، ارتفاع شروع و نحوهٔ بالا رفتن ارتفاع را پس از پايان هر دور، به شرکتکنندگان اعلان مىکند. وقتى که تنها يک ورزشکار بهعنوان برندهٔ مسابقات باقى مىماند يا زمانىکه براى کسب مقام اول تساوى پيش مىآيد؛ نحوهٔ بالا رفتن ارتفاع مانع با توافق پرندهٔ باقيمانده و سرداور عملى مىشود. - مقدار بالا بردن ميلهٔ پرش ارتفاع پس از تکميل هر دور نبايد کمتر از ۲ سانتىمتر باشد. مگر آنکه يک شرکتکننده باقيمانده باشد. - در پرش ارتفاع دهگانه و هفتگانه، ميلهٔ پرش ارتفاع بهطور يکنواخت و هر بار ۳ سانتىمتر بالا برده مىشود. اينکار در تمام طول مسابقه انجام مىگيرد. - در پرش ارتفاع، پرنده بايد با يک پا عمل پرش را انجام دهد بنابراين حق ندارد با هر دو پا (جفت پا) پرش نمايد. - پس از شروع مسابقه، پرندگان حق ندارند از محوطهٔ اصلى مسابقه، براى تمرين استفاده کنند.و بايد پرش خود را در محدودهٔ زمانى
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()