>p>فرمت فایل: ورد - Word  

( -- قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 106
/ تاریخچه مواد ناریه انسان از ابتدای خلقت به جستجو در طبیعت پرداخته و به مرور به زمین و عناصر مدفون در آن علاقمند شد. بنا به گواه تاریخ، انسان به مرور زمان توانست به عناصر مختلفی مانند آهن ،‌ طلا ، مس و ... دست یافته و از آن برای ساخت ابزار آلات و رفع نیاز استفاده كند. تا قرن های متمادی برای استخراج این فلزات از سطح زمین از روش های دستی استفاده می شد كه این روش ها بسیار سخت و طاقت فرسا بوده و نتیجه آن هم استخراج عناصر در سطح محدود بود. با گذشت زمان، انسان متوجه شد كه با گرم كردن سطح سنگ ها و استفاده از آتش و سپس سرد كردن سریع آن (ریختن آب روی سنگ داغ) مقاومت سنگ ها بسیار كم شده و دچار ترك و شكستگی می شود. این روش نیز فقط توانست بخشی از سنگینی كار را كم كند اما باز هم روش مناسبی محسوب نمی شد. با پیشرفت علوم و سطح تفكرات علمی، انسان موفق به اختراع مواد شیمیایی شده و در این راه بیشترین بهره برداری را برای معدنكاری به عمل آورد. شکستن سنگ با استفاده از مواد ناریه از ابتدای قرن هفدهم هم زمان با شناسایی باروت شروع شد. در سال 1813 نیترو سلولز توسط T.J Plonze ساخته شد. در سال 1867 آلفرد نوبل برای سهولت حمل نیتروگلیسیرین، آن را جذب دیاتومیت کرد و جسمی پلاستیکی شامل 75 درصد نیتروگلیسیرین به دست آمد . این ماده می تواند تا سه برابر وزن خود نیتروگلیسیرین جذب کند و محصول آن Guhar Dynamite نامیده شد . دینامیت مشتق از کلمه یونانی (dynamis) به معنی نیرو است. در سال 1875 آلفرد نوبل نوعی دینامیت از ژلاتین انفجاری ساخت که مخلوط ژلاتینی متشکل از 92 درصد نیتروگلیسیرین و 8 درصد نیترو سلولز بود که هنوز هم از مواد ناریه قوی صنعتی است. به دنبال آن در سال 1879 از مخلوط کردن نیترات سدیم و سایر مواد به ژلاتین

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »