با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (کاشی کاری 35 ص) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

1

‏کاشی‏ ‏کاری

‏کاشیکاری‏ ‏یکی‏ ‏از‏ ‏روشهای‏ ‏دلپذیر‏ ‏تزئین‏ ‏معماری‏ ‏در‏ ‏تمام‏ ‏سرزمینهای‏ ‏اسلامی‏ ‏است‏. ‏تحول‏ ‏و‏ ‏توسعه‏ ‏کاشی‏ ‏ها‏ ‏از‏ ‏عناصر‏ ‏خارجی‏ ‏کوچک‏ ‏رنگی‏ ‏در‏ ‏نماهای‏ ‏آجری‏ ‏آغاز‏ ‏و‏ ‏به‏ ‏پوشش‏ ‏کامل‏ ‏بنا‏ ‏در‏ ‏آثار‏ ‏تاریخی‏ ‏قرون‏ ‏هشتم‏ ‏و‏ ‏نهم‏ ‏هجری‏ ‏انجامید‏. ‏در‏ ‏سرزمینهای‏ ‏غرب‏ ‏جهان‏ ‏اسلام‏ ‏که‏ ‏بناها‏ ‏اساسا‏ ‏سنگی‏ ‏بود،‏ ‏کاشی‏ ‏های‏ ‏درخشان‏ ‏رنگارنگ‏ ‏بر‏ ‏روی‏ ‏دیوارهای‏ ‏سنگی‏ ‏خاکستری‏ ‏ساختمانهای‏ ‏قرن‏ ‏دهم‏ ‏و‏ ‏یازدهم‏ ‏ترکیه،‏ ‏تأثیری‏ ‏کاملا‏ ‏متفاوت‏ ‏اما‏ ‏همگون‏ ‏و‏ ‏پر‏ ‏احساس‏ ‏ایجاد‏ ‏می‏ ‏کردند‏.

‏جز‏ ‏مهم‏ ‏کاشی،‏ ‏لعاب‏ ‏است‏. ‏لعاب‏ ‏سطحی‏ ‏شیشه‏ ‏مانند‏ ‏است‏ ‏که‏ ‏دو‏ ‏عملکرد‏ ‏دارد‏: ‏تزیینی‏ ‏و‏ ‏کاربردی‏. ‏کاشی‏ ‏های‏ ‏لعاب‏ ‏دار‏ ‏نه‏ ‏تنها‏ ‏باعث‏ ‏غنای‏ ‏سطح‏ ‏معماری‏ ‏مزین‏ ‏به‏ ‏کاشی‏ ‏می‏ ‏شوند‏ ‏بلکه‏ ‏به‏ ‏عنوان‏ ‏عایق‏ ‏دیوارهای‏ ‏ساختمان‏ ‏در‏ ‏برابر‏ ‏رطوبت‏ ‏و‏ ‏آب،‏ ‏عمل‏ ‏می‏ ‏کنند‏.

2

‏تا‏ ‏دو‏ ‏قرن‏ ‏پس‏ ‏از‏ ‏ظهور‏ ‏اسلام‏ ‏در‏ ‏منطقه‏ ‏بین‏ ‏النهرین‏ ‏شاهدی‏ ‏بر‏ ‏رواج‏ ‏صنعت‏ ‏کاشیکاری‏ ‏نداریم‏ ‏و‏ ‏تنها‏ ‏در‏ ‏این‏ ‏زمان‏ ‏یعنی‏ ‏اواسط‏ ‏قرن‏ ‏سوم‏ ‏هجری،‏ ‏هنر‏ ‏کاشیکاری‏ ‏احیا‏ ‏شده‏ ‏و‏ ‏رونقی‏ ‏مجدد‏ ‏یافت‏. ‏در‏ ‏حفاری‏ ‏های‏ ‏شهر‏ ‏سامرا،‏ ‏پایتخت‏ ‏عباسیان،‏ ‏بین‏ ‏سالهای‏ 836 ‏تا‏ 883 ‏میلادی‏ ‏بخشی‏ ‏از‏ ‏یک‏ ‏کاشی‏ ‏چهارگوش‏ ‏چندرنگ‏ ‏لعابدار‏ ‏که‏ ‏طرحی‏ ‏از‏ ‏یک‏ ‏پرنده‏ ‏را‏ ‏در‏ ‏بر‏ ‏داشته‏ ‏به‏ ‏دست‏ ‏آمده‏ ‏است‏. ‏از‏ ‏جمله‏ ‏کاشی‏ ‏هایی‏ ‏که‏ ‏توسط‏ ‏سفالگران‏ ‏شهر‏ ‏سامرا‏ ‏تولید‏ ‏و‏ ‏به‏ ‏کشور‏ ‏تونس‏ ‏صادر‏ ‏می‏ ‏شد،‏ ‏می‏ ‏توان‏ ‏به‏ ‏تعداد‏ ‏صد‏ ‏و‏ ‏پنجاه‏ ‏کاشی‏ ‏چهارگوش‏ ‏چند‏ ‏رنگ‏ ‏و‏ ‏لعابدار‏ ‏اشاره‏ ‏کرد‏ ‏که‏ ‏هنوز‏ ‏در‏ ‏اطراف‏ ‏بالاترین‏ ‏قسمت‏ ‏محراب‏ ‏مسجد‏ ‏جامع‏ ‏قیروان‏ ‏قابل‏ ‏مشاهده‏ ‏اند‏. ‏احتمالا‏ ‏بغداد،‏ ‏بصره‏ ‏و‏ ‏کوفه‏ ‏مراکز‏ ‏تولید‏ ‏محصولات‏ ‏سفالی‏ ‏در‏ ‏دوران‏ ‏عباسی‏ ‏بوده‏ ‏اند‏. ‏صنعت‏ ‏سفالگری‏ ‏عراق‏ ‏در‏ ‏دهه‏ ‏پایانی‏ ‏قرن‏ ‏سوم‏ ‏هجری‏ ‏رو‏ ‏به‏ ‏افول‏ ‏گذاشت‏ ‏و‏ ‏تقلید‏ ‏از‏ ‏تولیدات‏ ‏وابسته‏ ‏به‏ ‏پایتخت‏ ‏در‏ ‏بخش‏ ‏های‏ ‏زیادی‏ ‏از‏ ‏امپراتوری‏ ‏اسلامی‏ ‏مانند‏ ‏راقه‏ ‏در‏ ‏سوریه‏ ‏شمالی‏ ‏و‏ ‏نیشابور‏ ‏در‏ ‏شرق‏ ‏ایران‏ ‏ادامه‏ ‏یافت‏. ‏در‏ ‏همین‏ ‏دوران،‏ ‏یک‏ ‏مرکز‏ ‏مهم‏ ‏ساخت‏ ‏کاشی‏ ‏های‏ ‏لعابی‏ ‏در‏ ‏زمان‏ ‏خلفای‏ ‏فاطمی‏ ‏در‏ ‏فسطاط‏ ‏مصر‏ ‏تأسیس‏ ‏گردید‏.

‏نخستین‏ ‏نشانه‏ ‏های‏ ‏کاشیکاری‏ ‏بر‏ ‏سطوح‏ ‏معماری،‏ ‏به‏ ‏حدود‏ ‏سال‏ 450 ‏ه‏.‏ق‏ ‏باز‏ ‏می‏ ‏گردد‏ ‏که‏ ‏نمونه‏ ‏ای‏ ‏از‏ ‏آن‏ ‏بر‏ ‏مناره‏ ‏مسجد‏ ‏جامع‏ ‏دمشق‏ ‏به‏ ‏چشم‏ ‏می‏ ‏خورد‏. ‏سطح‏ ‏این‏ ‏مناره‏ ‏با‏ ‏تزئینات‏ ‏هندسی‏ ‏و‏ ‏استفاده‏ ‏از‏ ‏تکنیک‏ ‏آجرکاری‏ ‏پوشش‏ ‏یافته،‏ ‏ولی‏ ‏محدوده‏ ‏کتیبه‏ ‏ای‏ ‏آن‏ ‏با‏ ‏استفاده‏ ‏از‏ ‏کاشیهای‏ ‏فیروزه‏ ‏ای‏ ‏لعابدار‏ ‏تزئین‏ ‏گردیده‏ ‏است‏.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است