با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (محلول بافر) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏1

‏محلول بافر

‏دید کلی

‏گاهی لازم است محلولی را که دارای PH ‏معین است، تهیه و ذخیره کنیم. نگهداری ‏چنین محلولی حتی مشکل‌تر از تهیه آن است. چنانچه این محلول در معرض هوا قرار گیرد، ‏دی‌اکسید ‏کربن (‏یک ‏ایندرید اسید) ‏جذب می‌کند و اسیدی‌تر ‏می‌شود. چنانچه محلول در ظرف شیشه‌ای ذخیره شود، ناخالصیهای قلیایی که در اثر ‏خیسیدن شیشه شسته می‌شود، ممکن است PH ‏را تغییر دهد. در محلولهای بافر تامپون) ‏، PH ‏در رقمی تا حدودی ثابت ، حتی وقتی مقادیر کم ‏اسید ‏یا ‏باز ‏به آنها اضافه می‌شود، محفوظ می‌ماند.

‏تهیه محلول بافر (اسیدی‏)

‏یک محلول بافر را می‌توان از یک اسید ضعیف یا یک ‏باز ضعیف و ‏نمکی ‏از الکترولیت ضعیف تهیه ‏کرد. مثلا ، می‌توان بافری از ‏اسید استیک ‏و ‏استات سدیم ‏تهیه کرد. اگر از این دو ماده به ‏غلظت ‏یکسان مثلا 1M ‏داشته باشیم. در ‏نتیجه:

‏2

‏از ‏آنجا که با غلظت ‏و ‏برابر است، غلظت ‏برابر با ‏می‌شود و PH ‏برابر 4.74 خواهد بود. PK ‏یک الکترولیت ضعیف را می‌توان به طریقی مشابه با PH ‏تعریف کرد:

‏محلولی ‏از یک اسید ضعیف که در آن غلظت ‏آنیون ‏برابر غلظت اسید تفکیک نشده باشد، PH ‏آن برابر ‏اسید است. در نمونه بافری که شرح داده شد، مقادیر ‏و ‏نسبت به مقدار ‏موجود 50 ‏مرتبه بیشتر است.

‏اضافه کردن اسید یا باز به محلول بافر

‏چنانچه مقدار کمی یون ‏اضافه کنیم، ‏منبع فراوان یون استات آن را به سرعت به اسید استیک تبدیل می‌کند. چنانچه به این ‏مقدار بافر مقداری یون ‏اضافه کنیم، یون ‏را خنثی ‏می‌کند. ولی مقدار فروان استیک اسید موجود به وسیله تفکیک مقدار یون ‏حذف شده را ‏جایگزین خواهد کرد و PH ‏محلول در رقمی نسبتا ثابت محفوظ می‌ماند. بافرها نمی‌توانند ‏افزایش مقادیر زیاد اسید یا قلیا را تحمل کنند. افزایش 0.01 مول به ازای یک لیتر از ‏یا ‏در حدود حداکثر ‏مقداری است که انتظار می‌رود بافری توان تحمل آن را داشته باشد.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است