برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

تفكر از ديدگاه آيات و روايات 77 ص

قسمتی از متن :

‏تفكر ‏از ديد‏گ‏اه‏ ‏آ‏يات و روايات‏ صفحه 1

‏مقدمه

‏مدتي بود دو روايت در ذهنم مي چرخيد: تفكر از يك سال عبادت، شصت سال عبادت، هزار سال عبادت و …‏ برتر است و اكثر عبادت ابوذر رحم‏ه‏ ا.. عليه تفكر و عبرت گرفتن بود، در ابتدا با عرض معذرت از محضر مبارك اهل بيت عليهم السلام فكر كردم شايد فقط منظور بالا بردن مرتبه تفكر است ولي عملاً تفكر نمي تواند از عبادت بالاتر باشد، ولي نمي توانستم خودم را قانع كنم چون مي دانستم عقل من قاصرتر از اين است كه بخواهد تفسير روايت كند به هر صورت تصميم گرفتم عملاً اين كار را انجام دهم. عزم خويش را جزم كردم تا يك شب بجاي نماز شب تفكر كنم، به اندازه يك ركعت يا دو ركعت نماز، وقتم بيهوده تلف شد، چون راستش نمي دانستم بايد چه كنم، آنروزها هم در درس تلخيص المنطق به بحث و تفكر وارد شده بوديم.

‏اين را ياد گرفته بودم كه تفكر يعني تبديل مجهولات به معلومات از طريق مرتب كردن سرمايه هاي ذهني و اطلاعات. به نظر مي آمد‏ مجهول ذهنم تفكر باشد، فلذا نمي‏‌‏توانستم معلومات را درست كنار هم بچينم، در واقع معلومات من عبارت بودند از انواع عبادت …‏ و بطور ساده تر مي گفتم: « يعني فكر كردن از نماز شب بالاتر است؟ چرا؟! …‏ »

‏يك جاي محاسبه ام غلط بود، كجا؟ نمي دانم! «باي‏د فكر مي كردم تا مسئله فكر‏كردن را كه مجهول ذهنم بود به معلومات تبديل كنم» و اين خود جرقه ذهنم بود كه بايد از دست نمي دادم. پس فكر كردن خودش جزء‌معلومات و سرمايه هاي ذهني ام بود كه بايد براي حل مجهول بكار مي بردم حالا بيشتر مساله برايم حل شده بود. اين تفكر نبود كه مجهول ذهنم بود بلكه بايد مسئله عبادت خود را خودم مي يافتم حالا ديگر فهميده بودم كه مشكل من در كلمه عبادت است، من عبادت را فقط شكل ظاهري آن در نظر مي

‏تفكر ‏از ديد‏گ‏اه‏ ‏آ‏يات و روايات‏ صفحه 2

‏‌‏گرفتم وگرنه اصل عبادت كه همان بندگي بود در تفكر بيشتر به دست مي آمد تا در امور ديگر و اصلاً جان عبادت همان تفكر بود.

‏احساس خجالت عجيبي به من دست داد. اين نماز شب هايي كه خواند‏ه‏‌‏ا‏م …‏ اي‏ن‏ روزه ها، اين نمازها و اين عبادت ها را چگونه بدون تفكر انجام داده ام در حالي كه حقيقتاً حرارت خجالت را در صورت و پيشاني و ‏پشت گردن و حتي بازوها و كف دست‏ه‏ا‏يم احساس مي كردم، جزيره چشمانم را اشك فرا گرفت، آرام چشمهايم را بستم و بالاخره زمزمه كردم:

‏«استغفرالله ربي و اتوب عليه». صداي اذان صبح از پشت بلندگوي خوابگاه گوش دلم را نوازش مي داد و اين در حالي بود كه شيرين ترين و مفيدترين نماز شب يا عبادتم را به لطف خدا و توام با تفكر به پايان رسانده بودم.

‏الهي! العوف!

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است