شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (كوهپيمايي 6 ص) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

‏كوهپيمايي

‏كوهپيمايي، ورزش يا سرگرمي يا مهارت راه‏‌‏پيمايي، پياده‏‌‏روي و بالا رفتن از كوه مي‏‌‏باشد. اين ورزش را گاهي اوقات به صورت alpinism‏ نيز مي‏‌‏شناسند، خصوصاً در اروپا. مي‏‌‏توان گفت كه اين ورزش شامل دو جنبه اصلي، مهارت در صخره و مهارت در برف كه بسته به شرايط‏‌‏ آب و هوايي مسير صخره، يا روي برف يخ انتخاب مي‏‌‏شود. در هر دو مورد به قابليت‏‌‏هاي انعطاف‏‌‏پذيري تكنيكي نياز است،‏‌‏ اما تجربه نيز بخش مهم ديگري است.

‏خطرات

‏مهارت در صعود براي جلوگيري از دو نوع اصلي از خطرات مهيا شده است. خطر افتادن اشياء روي ‏كوهنوردان و خطر افتادن خود صعود كننده. چيزهايي كه ممكن است سقوط كند، عبارتند از صخره يحو برف. كوه‏‌‏پيما نيز ممكن است ‏بر روي صخره‏‌‏ها، يخ يا برف يا درون شكاف‏‌‏هاي يخ و برف سقوط كند. ‏خطرات مربوط به آب و هوا نيز وجود دارد. بنابراين در اينجا 8 خطر اصلي وجود دارد. سقوط صخره‏‌‏ها، سقوط يخ و بهمن برفي، افتادن از صخره‏‌‏هاي مشكل، افتادن از شيب‏‌‏هاي يخي، افتادن از شيب‏‌‏هاي برفي، افتادن درون شكاف‏‌‏ها و خطرات ناشي از آب و هوا. انتخاب يك مسير بدون برخورد با اين خطرات، بستگي به مهارت صعود كننده در تجربه دارد و در كوهنوردي دارد.

‏ريزش صخره‏‌‏ها

‏هر كوه صخره‏‌‏اي به تدريج به دليل خوردگي، تكه تكه مي‏‌‏شود. ‏اين پديده بخصوص در بالاي خط برف سرعت مي‏‌‏گيرد (چهره صخره به طور ثابت، با افتادن سنگ‏‌‏هايي كه معمولاً احتمال اين سو و آن سو رفتن دارند، پيچ خورده مي‏‌‏شود). افتادن صخره‏‌‏ها ‏باعث ايجاد شيارهايي در ظاهر كوه مي‏‌‏شود واين شيارها بايد در هنگام صعود مورد دقت قرار گيرند. اطراف آنها معمولاً وقتي وسط افتادن سنگ مي‏‌‏باشد، ايمن است. صخره‏‌‏ها بعضي از روزها بيشتر از روزهاي ديگر سقوط مي‏‌‏كند. البته بسته به هواي روز گذشته دارد. يخ تشكيل شده در طي شب ممكن است باعث بر هم خوردن موقتي صخره‏‌‏ها شود، اما گاهي روز و اشعه مستقيم آفتاب به راحتي، اين صخره‏‌‏ها را از هم جدا مي‏‌‏كند. شناخت محيط كمك ارزشمندي به برآورد

‏سقوط صخره‏‌‏ها روي چنين مسيرهايي مي‏‌‏كند. جهت سرازيري، سير صخره اغلب به اين صورت كه آيا اين خطرناك است يا نه، محاسبه مي‏‌‏شود.

‏اين ويژگي نيز در صخره‏‌‏ها بايد درنظر گرفته شود. ‏جايي كه سنگ‏‌‏هايي كه پشت سر هم سقوط كرده و روي هم آوار مي‏‌‏شوند. در زير پيدا خواهند شد. ‏ضمن اينكه در شيب‏‌‏هاي برفي و سقوط صخره‏‌‏ها، شيارهاي قابل رويتي را در يك مسافت بزرگ ايجاد مي‏‌‏كند. در نقشه‏‌‏ريزي يك صعود توسط كوه‏‌‏پيمايان جديد بايد به چنين مواردي توجه كرد.

‏وقتي سقوط سنگ‏‌‏ها با حجم قابل توجهي از برف آبكي مخلوط شود، بهمن تشكيل مي‏‌‏شود (در هيماليا عادي است). پيش‏‌‏بيني محل كمپينگ در خطوط احتمالي سقوط حياتي مي‏‌‏ب‏اشد.

‏بهمن

‏بهمن، بزرگترين خطر قابل انتظار در زمستان مي‏‌‏باشد. مردم عموماً ‏فكر مي‏‌‏كنند كه آنها قادر به شناخت خطرات و حفظ جان خود هستند، اما داستان در واقعيت كمي فرق مي‏‌‏كند. هر سال 150-120 نفر در بهمن‏‌‏هاي كوچك فقط در آلپ مي‏‌‏ميرند.

‏اكثريت اسكي‏‌‏بازا‏ن باتجربه بين 35-20 ساله هستند، ولي شامل اسكي‏‌‏بازها، راهنماها نيز مي‏‌‏شود. در اينجا معمولاً خطر زيادي تقاطع برفي وجود دارد. عقب‏‌‏نشيني وقت و زحمت زيادي مي‏‌‏گيرد. راهنماي خوب و با اهميت‏‌‏ترين چيز اين است كه در اينجا به ندرت يك بهمن جهت اثبات تصميم‏‌‏گيري درست ايجاد مي‏‌‏شود. تصميم به بازگشت هنگامي خيلي سخت مي‏‌‏شود كه بقيه كوهنوردان به شيب رسيده باشند، اما هر شخص ديگري مي‏‌‏تواند مورد اعتماد واقع شود.

‏دو نوع بهمن وجود دارد:

‏بهمن لزج: اين نوع از بهمن وقتي اتفاق مي‏‌‏افتد كه يك لايه از برف بشكند و به سمت پايين سر بخورد. اين نوع بهمن، بزرگترين و خطرناك‏‌‏ترين نو‏ع است.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است