تاریخچه پیدایش الکترومغناطیس 40 ص - word (..doc) - عمران -

قسمتی از متن :

‏2

‏تاریخچه پیدایش الکترومغناطیس

‏مبدا علم ‏الکتریسیته ‏به مشاهده معروف ‏تالس ملطی (Thales of Miletus) ‏در 600 ‏سال قبل از میلاد بر می‌گردد. در آن زمان تالس متوجه شد که یک تکه ‏کهربای ‏مالش داده شده خرده‌های کاغذ را ‏می‌رباید. از طرف دیگر مبدأ علم ‏مغناطیس ‏به مشاهده این واقعیت برمی‌گردد که بعضی از سنگها (یعنی ‏سنگهای ماگنتیت) ‏بطور طبیعی ‏آهن ‏را جذب می‌کند. این دو ‏علم تا سال 1199 - 1820 به موازات هم تکامل می‌یافتند.

‏در سال 1199-1820 ‏هانس کریستان ‏اورستد (1777 - 1851) ‏مشاهده کرد که ‏جریان ‏الکتریکی ‏در یک سیستم می‌تواند ‏عقربه قطب نمای مغناطیسی ‏را تحت تأثیر قرار ‏دهد. بدین ترتیب الکترومغناطیس به عنوان یک علم مطرح شد. این علم جدید توسط بسیاری ‏از پژوهشگران که مهمترین آنان ‏مایکل فاراده ‏بود تکامل بیشتری ‏یافت.

‏جیمز کلرک ‏ماکسول ‏قوانین الکترومغناطیس ‏را به شکلی که امروزه ‏می‌شناسیم ، در آورد. این قوانین که معادلات ماکسول نامیده می‌شوند، همان نقشی را ‏در الکترومغناطیس دارند که ‏قوانین حرکت ‏و ‏گرانش ‏در مکانیک دارا هستند.

‏پیشگامان علم الکترومغناطیس

‏اگر چه تنفیق الکتریسیته و مغناطیس توسط ‏ماکسول بیشتر مبتنی بر کار پیشینیانش بود. اما خود او نیز سهم عمده ای در آن داشت. ‏ماکسول نتیجه گرفت که ‏ماهیت ‏نور ‏، الکترومغناطیسی است و سرعت آن را میتوان با اندازه گیریهای صرفا الکتریکی ‏و مغناطیس تایین کرد. از اینرو ‏اپتیک ‏و ‏الکترومغناطیس رابطه نزدیکی پیدا کردند. تکامل ‏الکترومغناطیس کلاسیک ‏به ماکسول ختم ‏نشد.

‏فیزیکدان انگلیسی ‏الیور هوی ساید (Oliver Heaviside) ‏و بویژه ‏فیزیکدان هلندی اچ . آ . ‏لورنتس (H.A.Lorentz) ‏در پالایش ‏نظریه ماکسول ‏مشارکت اساسی داشتند. ‏هاینریش هرتز (Heinrich Hertz) ‏بیست سال و ‏اندی پس از آنکه ماکسول نظریه خود را مطرح کرد، گام موثری به جلو برداشت. وی ‏امواج ‏ماکسولی الکترومغناطیسی ‏را ، از نوعی که اکنون ‏امواج ‏کوتاه رادیویی ‏می‌نامیم، در آزمایشگاه تولید کرد. مارکونی و دیگران کاربرد عملی

‏2

‏تاریخچه پیدایش الکترومغناطیس

‏مبدا علم ‏الکتریسیته ‏به مشاهده معروف ‏تالس ملطی (Thales of Miletus) ‏در 600 ‏سال قبل از میلاد بر می‌گردد. در آن زمان تالس متوجه شد که یک تکه ‏کهربای ‏مالش داده شده خرده‌های کاغذ را ‏می‌رباید. از طرف دیگر مبدأ علم ‏مغناطیس ‏به مشاهده این واقعیت برمی‌گردد که بعضی از سنگها (یعنی ‏سنگهای ماگنتیت) ‏بطور طبیعی ‏آهن ‏را جذب می‌کند. این دو ‏علم تا سال 1199 - 1820 به موازات هم تکامل می‌یافتند.

‏در سال 1199-1820 ‏هانس کریستان ‏اورستد (1777 - 1851) ‏مشاهده کرد که ‏جریان ‏الکتریکی ‏در یک سیستم می‌تواند ‏عقربه قطب نمای مغناطیسی ‏را تحت تأثیر قرار ‏دهد. بدین ترتیب الکترومغناطیس به عنوان یک علم مطرح شد. این علم جدید توسط بسیاری ‏از پژوهشگران که مهمترین آنان ‏مایکل فاراده ‏بود تکامل بیشتری ‏یافت.

‏جیمز کلرک ‏ماکسول ‏قوانین الکترومغناطیس ‏را به شکلی که امروزه ‏می‌شناسیم ، در آورد. این قوانین که معادلات ماکسول نامیده می‌شوند، همان نقشی را ‏در الکترومغناطیس دارند که ‏قوانین حرکت ‏و ‏گرانش ‏در مکانیک دارا هستند.

‏پیشگامان علم الکترومغناطیس

‏اگر چه تنفیق الکتریسیته و مغناطیس توسط ‏ماکسول بیشتر مبتنی بر کار پیشینیانش بود. اما خود او نیز سهم عمده ای در آن داشت. ‏ماکسول نتیجه گرفت که ‏ماهیت ‏نور ‏، الکترومغناطیسی است و سرعت آن را میتوان با اندازه گیریهای صرفا الکتریکی ‏و مغناطیس تایین کرد. از اینرو ‏اپتیک ‏و ‏الکترومغناطیس رابطه نزدیکی پیدا کردند. تکامل ‏الکترومغناطیس کلاسیک ‏به ماکسول ختم ‏نشد.

‏فیزیکدان انگلیسی ‏الیور هوی ساید (Oliver Heaviside) ‏و بویژه ‏فیزیکدان هلندی اچ . آ . ‏لورنتس (H.A.Lorentz) ‏در پالایش ‏نظریه ماکسول ‏مشارکت اساسی داشتند. ‏هاینریش هرتز (Heinrich Hertz) ‏بیست سال و ‏اندی پس از آنکه ماکسول نظریه خود را مطرح کرد، گام موثری به جلو برداشت. وی ‏امواج ‏ماکسولی الکترومغناطیسی ‏را ، از نوعی که اکنون ‏امواج ‏کوتاه رادیویی ‏می‌نامیم، در آزمایشگاه تولید کرد. مارکونی و دیگران کاربرد عملی

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است