شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (حيات خارج از جو زمين 14 ص) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

‏1

‏حيات خارج از جو زمين

‏براي گذشتگان ما هرگز چنين سؤالي پيش نمي‏‌‏آمد كه من در جهان تنها زندگي مي‏‌‏كنم ‏ي‏ا نه؟ دنياي آنها از يك بستر محدود به نام خاك و آسماني مملو از ستارگان شناخته شده تشكيل مي‏‌‏شد.

‏آنها به اين احتمال كه ممكن است منظومه‏‌‏ها و سيارات ديگري وجود داشته باشند كه نتيجه آن زندگي موجودات غير زميني است. اهميت نمي‏‌‏دادند. شيپارلي اولين كسي بود كه تصور مي‏‌‌‏كرد شيارهايي بر روي مريخ ديده‏‌‏است. پرسيال لول همين فرضيه شيار را به صورت كانالهايي كه توسط مريخي‏‌‏ها به منظور آبياري كردن محصولات كشاورزي‏‌‏شان احداث شده‏‌‏ است، بيان كرد. نتيجه اين فرضيات اين بود كه قدرت و بينش انسان به اين سمت كه ما در جهان تنها نيستيم سوق داده‏‌‏شده است. همان‏‌‏طور كه در فصل 5 اشاره شد. تحقيق خاص ما در مورد مريخ به نتايج منفي منجر شده‏‌‏ است.

‏در صورتي كه ما با زندگي در سطح مريخ مواجه شويم قطعاً اين نظريه به بقاي موجوادت غير زميني منتج مي شود. البته بايستي بدانيم كه واژه extraterres trial‏ به معني وجود داشتن موجوداتي متفاوت از آن چه در زمين مش‏اهده مي‏‌‏كنيم، است. ما حرفهاي مخف‏ف ET‏ را براي واژه Life‏ Extraterres trial‏ به معني زندگي غير زميني و حرف L‏ را براي كلمه Life‏ و حرف I‏ در ETI‏ ‏براي واژه intelligence‏ به معني هوشمند در نظر مي‏‌‏گيريم كه به زبان ساده ETI‏ به معني موجودات هوشمند غير زميني است. ما ه‏م‏ اكنون سرگرم تحقيق در مورد زندگي موجودات هوشمند غير زميني هستيم كه به صورت مخفف SETI‏ نوشته مي‏‌‏شود. كه s‏ مخفف‏ serch‏ به معني تحقيق است.

‏3

‏اولين SETI‏ پروژه‏‌‏اي بود كه OZMA‏ ناميده مي شد. و در سال 1960 آغاز شده است و تلاشي بود كه براي يافتن ‏س‏يگنالهاي راديويي از دو ستاره نزديك به هم انجام گرفته بود. اين دو ستاره تائوس‏ت‏ي و اپيسيلون اريداني نام داشتند.

‏در حقيقت ما هيچ‏‌‏گونه علائمي از ETI‏ يا ETL‏ در سطح كره مريخ‏ ‏يا ماه و يا در ابرهاي مشتري و يا در تيتان (قمر زحل) نيافيتم. اين موضوع هرگز روحيه محقيقن را تضعيف نكرده‏‌‏است. بلكه آنها را تشويق به تحقيق در خارج از منظومه شمسي كرده‏‌‏است.

‏ تحقيقات ما بايستي به صورت گسترده‏‌‏تر و فراتر از منظومه شمسي انجام مي‏‌‏شد و اين در حالي ممكن بود كه ما مي توانستنيم به يك ستاره ديگر سفر كنيم و بر روي يك يا چند سياره آن فرود بياييم و در آنجا اتراق كنيم. تا بتوانيم پيرامون حيات در آنجا تحقيق كنيم.

‏البته چندان عجيب نيست كه اين نظريه به طور قطع انجام‏‌‏ناپذير است. با توجه به محدوديتهايي كه در مورد فاصله و سرعتي كه بتوانيم ماهواره‏‌‏مان را به آن ستاره انتقال دهيم، سراغ داريم.در صورتي كه ما بتوانيم با 1/0 ‏سرعت نور سفر كنيم 90 سال طول مي كشد تا بتوانيم به نزديكترين ستاره كه همان آلفا قنطورس است برسيم. حال ستاره‏‌‏اي را در نظر بگيريد كه 100 سال نوري با ما فاصله داشته‏‌‏باشد. آنگاه ما ‏ب‏ايستي 2000 سال در سفر باشيم تا به آن ستاره برسيم و برگرديم. ونسلهاي زيادي بايد در سفر همراه ما باشند، عده‏‌‏اي بميرند و عده‏‌‏اي به راهشان ادامه دهند.

‏حقيقت جالبي كه ما مي توانيم از قانون نسبيت ياد بگيريم. ‏اين است كه ‏آيا صنعت ما مي‏‌‏تواند آن قدر پيشرفت داشته‏‌‏باشد كه به ما اجازه دهد كه به 98% سرعت نور برسيم. زمان براي ما در داخل ماهواره بسيار كند‏‌‏تر مي‏‌‏گذرد و با در نظر داشتن اين موضوع كه سفر رفت و برگشت به ستاره آلفا كمتر از 40 سال طول مي‏‌‏كشد. اما اين مدت در زمين 200 سال طول مي

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است