اصول معماري ايراني 21 ص - word (..doc) - عمران -

قسمتی از متن :

‏1

‏اصول معماري ايراني

‏هنر و معماري ايران از ديرباز داراي چند اصل بوده كه به خوبي در نمونه‏‌‏هاي اين هنر نمايان شده است. اين اصول چنين هستند:

‏مردم‏‌‏واري، پرهيز از بيهودگي، نيارش، خوبسندگي و درون‏‌‏گرايي.

‏مردم‏‌‏واري: ‏مردم‏‌‏واري به معناي رعايت تناسب ميان اندام‏‌‏هاي ساختماني با اندام‏‌‏هاي انسان و توجه به نيازهاي او در كار ساختمان‏‌‏سازي است.‏

‏پرهيز از بيهودگي: در معماري ايران تلاش مي‏‌‏شده كار بيهوده در ساختمان‏‌‏سازي نكنند و از اسراف‏‌‏ پرهيز مي‏‌‏كردند.

‏نيارش: ‏واژه نيازش در معماري گذشته ايران بسيار بكار مي‏‌‏رفته است. نيارش به دانش ايستايي، ‏فن ساختمان و ساختمانيه (مصالح)شناسي گفته مي‏‌‏شده است.

‏خودبسندگي: معماران ايراني تلاش مي‏‌‏كردند ساختمانيه مورد نياز خود را از نزديكترين مكان‏‌‏ها بدست آورند و چنان ساختمان مي‏‌‏كردند كه نيازمند به ساختمانيه جاهاي ديگر نباشد و خودبسنده باشند.

‏درون‏‌‏گرايي: اصولاً در ساماندهي اندام‏‌‏ها گوناگون ساختمان به ويژه ‏خانه‏‌‏هاي سنتي، باورهاي مردم، بسيار كارساز بوده است. يكي از باورهاي مردم ايران، ارزش نهادن به زندگي شخصي و حرمت آن و نيز عزت ‏نفس ايرانيان بوده كه اين امر به گونه‏‌‏اي معماري ايران را درونگرا ساخته است.

‏معماري پيش از پارس‏ي

‏تا پيش از كوچ آرياييان به ايران، تيره‏‌‏ها و ملت‏‌‏هايي نه چندان شناخته شده در ايران زندگي مي‏‌‏كردند كه معماري پيشرفته‏‌‏اي داشتند.

‏تپه زاغه: ‏يكي از مراكز اوليه استقرار كشاورزي در ايران است. اين مكان در دشت قزوين قرار دارد و آثار مهمي از اواخر هزاره هشتم تا اواسط هزاره پنجم پيش از ميلاد در آن بدست آمده است.

‏2

‏شيوه معماري پارسي

‏شيوه پارسي، نخستين شيوه معماري ايران است كه روزگار هخامنشيان تا حمله اسكندر به ايرنان، يعني از سده ششم پيش از ميلاد تا سده چهان را دربر مي‏‌‏گيرد.

‏يكي از ويژگي‏‌‏هاي ‏ايرانيان كهن و هنرمندان آنها، باور به تقليد درست بوده كه آن را بهتر از نوآوري مي‏‌‏دانستند. تقليد يا برداشتي كه منطق داشته باشد و با شرايط زندگي سازگار باشد. ‏آریایی‏‌‏ها چون مردمی کشاورز بودند و در سرزمینی آباد و خرم زیسته بودند، خوبی آشتی جو و سازگار داشتند. ‏به گمان فراوان آريايي‏‌‏ها هنگام كوچ و گذر از كنار درچه اروميه، در برخورد با معماران ارارتويي، از آن الگو گرفته و آن را برساو كرده‏‌‏اند‏ (برساو كردن برابر الگو گرفتن ‏از نگاره‏‌‏هاي طبيعت و دگرگون كردن ‏آنها به ريخت‏‌‏هاي ناب هندسي است)‏.‏ ‏مردم ایران از هزاران سال پیش، از چنین شیوه معماری پیروی می‏‌‏کرده‏‌‏اند، چنانکه مردم ابیانه و افوشته (در نطنز) هم که نامی از ارارتو نشنیده‏‌‏اند چنین کرده‏‌‏اند.

‏نمونه‏‌‏های این الگوبرداری هم در معماری و هم نیارش شیوه پارسی یافت می‏‌‏شود که دو نمونه از آنها ‏«‏تالار ستوندار‏»‏ و ‏«‏کلاوه‏‌»‏ها بوده است.

دانلود,تحقیق,اصول,معماري,ايراني,21,ص,دانلود

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است