پیوند ها

قسمتی از متن :
آموزش و پرورش، حیاتی ترین ابزار
در مسیر توسعه ي پایدار
مقدمه
افزایش نقش آموزش در پویایی حیات اجتماعی، ضرورت توجه به کارکردهای اقتصادی و تجزیه و تحلیل هزینه-فایده آن را برای دولت و مردم مضاعف کرده است. تغ ییرات شگرف و رقابتی کشورهای جهان در دستیابی هرچه سری عتر به توسع هي اقتصادی و رفاه اجتماعی و تأثیر این تحولات باعث شد توجه به نقش و کارکردهای آموزش عمومی و عالی از توجه بیشتری برخوردار شود.در رسیدن به منابع انسانی کیی از بهترین سرمایه گذار یها، آموزش و پرورش است؛ زیرا هدف آموزش و پرورش، آمادهکردن کودک برای به عهده گرفتن مشاغل تخصصی در آینده و شرکت در نظام تقسیم کار است. سرمای هگذاری در آموزش و پرورش، م یتواند توسعه را هرچه بیشتر در ایران تحقق بخشد. در کشوری مانند ایران به دلیل محدودی تهای ناشی از کمبود نیروی انسانی ماهر، این موضوع از نقش و اهمیت ویژ های برخوردار است. موضوعی که در بیشتر کشورهای توسعهیافته مانند ژاپن و کره جنوبی، نتیج هبخش بوده و مسیر توسعه را فراهم کرده است. در ژاپن، اعتقاد بر این است که انسان هم هدف توسعه و هم عامل توسعه است و اگر کشوری نتواندمهار تها و دانش مردمش را توسعه دهد و از آن در اقتصاد ملی به نحو مؤثر بهر هبرداری نکند، قادر نیست هی چچیز دیگر را توسعه دهد.
در این کشورها، آموزش و پرورش به عنوان کیی از اصیل ترین و وسی عترین نظا مهاي فرهنگی که نقش آماده سازی نیروی انسانی را بر عهده دارد از اهمیت زیادی برخوردار است و بیشترین بودجه ي ملی را به این امر اختصاص م یدهند. همه ي نهادها، گرو ههایی که به نوعی در تحقق توسعه ي کشور مشارکت دارند، ریش هي همه مشکلات، نابسامان یها و بحرا نهای اجتماعی را در سیستم و فرآیند آموزشی جستجو میکنند. اگر قرار است که جامع هي در حال گذار ایران به سلامت از گردن ههای دشوار تغ ییرات اجتماعی گذر کند، بایستی نظام آموزشی و پرورشی صرف نظر از تأخیراتی که تاکنون در ورود به عرص هي مهندسی اجتماعی داشته است، سهم و سئولیت بیشتری در قبال جامعه بر عهده بگیرد و نق شهای جد یتری را در خروج از ب نبست کنونی و رسیدن به جامع هي مطلوب ایفا نماید. این مهم میسّر نم یشود مگر اینکه نظام آموزشی و پرورشی ما ضمن کسب شأن و جایگاه واقعی خود در نظام و سلسل همراتب اجتماعی و سازمان کشور بتواند خود را از قیدوبندها و مشکلات بیشماری که گریبا نگیر است رها سازد و به منزله ي بازوی روشنفکری جامعه، زمین ههای شک لگیری آموزش و پرورش انسا نگرا، توسع هي هم هجانبه و درون زا را فراهم آورد تا بتواند مشکلات موجود در توسعه ي کشور که همان نیروی انساني است بگشاید. بازگشت سرمایه گذاری در نیروی انسانی اغلب مستلزم طی فرآیندی طولانی و بلندمدت است، اما بازدهی آن گسترده است. فرآیند یادگرفتن دانش کیی از پایه های اساسی پیشرفت جامعه محسوب م یشود و امروزه در دنیای معاصر، سیستم آموزشی ابزار
و ت یکه گاه تمامی دول تهای مدرن برای نیل به توسعه ي پایدار و همه جانبه می باشد. نظام امتحانات در کشور ما کیی از سخ تترین و مشک لترین رو شهای تعلیم و تربیت در جهان است و تأ یکد بر حافظه و انتقال اطلاعات عمومی همچنان محور نظام آموزشی ما را تش یکل م یدهد. هیچ جامع های از طریق ب یتوجهی به نظام آموزشی به جایی نرسیده است و هیچ جامع های نم یتواند فراتر از علم و معلم خود پیش برود.
کشورهای در حال توسعه بایستی به نظام آموزشی خود توجه بیشتری نمایند و بودجه ي بیشتری به این امر اختصاص دهند تا به توسعه در زمان مناسب نائل شوند. اغلب نظری هپردازان نظریه ي توسع هي انسانی بر این عقیده اند كه آموزش گام نخست در برنامه ریزی توسعه ي نیروی انسانی است. پایه و اساس توسعه ي اقتصادی و اجتماعی هر کشوری را نیروی انسانی ماهر و متخصص تش یکل م یدهد. بنابراین کیی از محورهای اصلی رشد و توسع هي اقتصادی، آموزش و پرورش است. تکامل این بخش باعث تکامل در سایر بخ شها م یشود. آموزش و پرورش با بهره گرفتن از هوش و استعداد افراد انسانی، زمینه را برای رشد و توسعه ي کشور فراهم میکند.
نظام آموزشی م یتواند با جذب اساتید و معلمان لایق و با کفایت، به امر آموزش نیروی انسانی موردنیاز برنامه ي توسعه بپردازد. آموزش و پرورش باعث شکوفایی استعدادها و ارتقای یکفیت نیروی انسانی م یگردد و افزایش یکفیت نیروی انسانی موجب افزایش بهر ه وری و تسریع رشد اقتصادی خواهد شد. آموزش و پرورش از باثبا تترین بخ شهای اقتصادی هر جامعه محسوب م یشود. آموزش و پرورش با ثبات و تعادل بیشتر م یتواند در هنگام رکود و ب کیاری نیروی کار را جذب کند. امروزه آموزش به عنوان کیی از مکانیز مهای اصلی توسعه در
حوز هي سازما نها، مورد توجه بسیاری از صاحبنظران و مدیران آموزشی قرار گرفته است. آموزش در حقیقت کیی از را ههای اصولی و منطقی هدایت تلا شهای کارکنان در سازمان و باعث به کارگیری توانای یها و استعدا دهای نهفته و ب هوجود آوردن حس انعطاف پذیری فکری لازم خواهد بود و از سوی دیگر منجر به افزایش اثربخشی و کارآیی سازمان خواهد شد. جه تگیری فعالی تهای آموزشی به سمت دیدگا ههای سیستمی می باشد که ضرورت آن با توجه به شرایط نوین جهانی، فناور یهای پیچیده و مدیریت دانش است. مقاله ي حاضر به بررسی ارتباط آموزش و پرورش 1 و توسعه 2 م یپردازد، و به نقش آموزش در رسیدن به توسعه ي پایدار اشاره میکند.
تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است