برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

اعتدال

قسمتی از متن :

‏اعتدال و ميانه روي‏ ‏. ‏علي اصغر الهامي نيا- اخلاق اسلامي، ص 80‏، سايت تبيان

‏

‏مقدمه :

‏ا‏نسان بر اثر ‏سیر و سلوک ‏اخلاقی همواره می‌تواند به اعتدال کامل نزدیک‌تر شود، گرچه کاملا به آن دست نیابد.

‏بنابراین، راه ‏سلوک ‏همواره امتداد داشته و از مرحله‌ای به مرحله‌ای متعالی‌تر صعود می‌کند؛ همچنین در ‏اخلاق اجتماعی ‏مفهوم ‏عدالت ‏با این پیش فرض که ‏عدل ‏به معنای استواری در ‏راه حق ‏و نلغزیدن به سوی ‏باطل ‏است، به حالت اعتدال ‏تفسیر ‏شده است.

‏در نگاهی کلی به مبحث اعتدال در ‏اخلاق اسلامی ‏می‌توان از آن به عنوان حالت ثبات و سلامت روح و روان آدمی یاد کرد ‏که هماهنگی میان ‏خلقیات ‏و ‏رفتار ‏انسان و در نتیجه ‏آرامش ‏و ‏اطمینان ‏را در پی دارد.

‏بنابراین هرگونه ‏اضطراب ‏و پیدایش صفات نکوهیده اخلاقی مانند ‏ترس ‏و ‏نفاق ‏و ‏جهل ‏بر اثر خروج از حالت اعتدال رخ می‌دهد.

‏اعتدال از ريشه عدل، ‏به معني ميانه گيري ما بين دو حالتِ يك چيز از نظر كمّي و كيفي و تناسب برقرار كردن ‏ميان آن دو است، چنانكه به روزها و شب هاي بهاري و پاييزي كه اندازه يكديگرند، ‏«اعتدال بهاري و پاييزي» گفته مي شود‏ ‏. ‏اقرب الموارد، ج 2، ص 753

.

‏برگردان فارسي اعتدال «ميانه روي» است كه بر پرهيز از ‏افراط و تفريط در هر كاري اطلاق مي شود و واژه معادل عربي آن «اقتصاد» است كه در ‏فرهنگ اسلامي كاربرد بيشتري دارد.

‏ضرورت اعتدال

‏نظام عالم بر اساس هندسه اي ‏دقيق پي ريزي گشته است.

‏جهان چون چشم و گوش و خدو ابروست كه هر چيزي به جاي ‏خويش نيكوست

‏همه پديده هاي عالم از بزرگترين كهكشان گرفته تا كوچكترين ذرات ‏اتم، از قانون عادلانه خلقت كه «حقيقت» ناميده مي شود ـ پيروي مي كنند، به تعبير ‏امام علي ـ عليه السلام ـ :

‏«...‏بِالحَق قاَمَتِ السَّمواتُ وَ‌ الارْضُ فيما ‏بَيْنَ العِبادِ»‏ ‏. ‏. بحارالانوار، ج 33، ص 493

‏آسمانها و ‏زمين در ميان بندگان، به حق برپا شده است.

‏آفريننده حكيم «عالم تكوين» فرمانده ‏تواناي «عالم تشريع» نيز هست؛

‏«وَ هُوَ‌ الَّذي فِي السَّماءِ اِلهٌ وَ فِي ‏الْاَرضِ اِلهٌ وَ‌ هُوَ الْحَكيمُ الْعَظيمُ‏ ‏. ‏زخرف (43)، آيه 83

‏»

‏و او كسي است كه در آسمان خداست و در زمين نيز خداست و ‏او بسيار با حكمت و دانش است.

‏آفرينش انسان نيز از چنين قانوني پيروي مي كند و ‏هرگز نارسايي و نوسان در اصل خلقت او وجود ندارد از او نيز خواسته شده كه هماهنگ با ‏عالم آفرينش در صراط مستقيم «عدال ش:9658 2622 م ت و اعتدال» گام نهد و هيچ گاه به ‏افراط و تفريط نگرايد. اميرمؤمنان ـ عليه السلام ـ مي فرمايد:

‏«عَليكَ ‏بِالْقَصدِ فِي الاُموُرِ فَمَنْ عَدَلَ عَنِ الْقَصدِ‌ جارَ وَ مَنْ اَخَذَ بِهِ ‏عَدَلَ‏ ‏. ‏شرح غررالحكم، ج 4، ص 291

‏»

‏بر تو باد به ميانه ‏روي در كارها؛ هر كس از ميانه روي روي گرداند، ستم مي كند و هر كس به آن چنگ زند، ‏‌عدالت ورزد.

‏نمونه هاي كاربردي

‏اصل اعتدال، بايد به شكل كلّي و فراگير بر ‏سراسر زندگي فردي و اجتماعي انسان حاكم باشد و هميشه و همه جا افكار، كردار و گفتار ‏او را در برگيرد. در اين جا در حدّ گنجايش اين مقاله، سه محور ياد شده را توضيح مي ‏دهيم.

‏الف ـ افكار

‏منشأ همه تصميمات آدمي، فكر و انديشه اوست؛ اگر فكر ‏معتدل و مستقيم باشد، رفتار فرد راه اعتدال مي پويد و اگر انديشه به بيماري عدم ‏اعتدال گرفتار شود، اعمال انسان نيز به آفت افراط وتفريط دچار مي شود. اميرمؤمنان ـ ‏عليه السلام ـ نقش كلّي و حياتي انديشه را چنين بيان مي كند:

‏«مَنْ فَكَّرَ ‏قَبْلَ الْعَمَلِ كَثُرَ صَوابُهُ‏. ‏همان، ج 5، ص 276

‏»

‏هر كس پيش از اقدام انديشه كند، درستي عملش افزون مي گردد.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است