برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

ایمنی و بهداشت محیط کار

قسمتی از متن :

1

‏ایمنی و بهداشت محیط کار

‏تاریخچه ایمنی

‏تقریبا 3000 سال قبل از میلاد بر روی سنگ نوشته هایی در مورد زخمها و طرز مداوای آن کشف شده است که نشان دهنده تاکید مردم در آن زمان بر روی جراحتها و زخمهای ایجاد شده در اثر حوادث و روشهای مداوای آن می باشد.

‏در 2000 سال قبل از میلاد در عصر حمورابی نوشته هایی که بر روی پاپیروس بدست آمده است نشان داد که در آن زمان قانونی در 288 بند وجود داشته است که بندهای 28 و 199 ام آن در ارتباط با غرامت در اثر ایجاد یک حادثه بحث نموده است.

‏در قرن 11 میلادی در کشورهای اروپایی قوانینی در ارتباط با غرامت برای اعضای مختلف بدن وجود داشته است , بطوریکه در این قوانین برای اعضای مختلف بدن غرامتهای متفاوتی را تعیین نموده است.‏

در قرن 18 میلادی با شروع انقلاب صنعتی در انگلستان تاکید صنعت گران از تولید با کیفیت خوب به تولید با حجم زیاد تغییر پیدا کرد. این تفکر سبب گردید که صنعتی شدن صنایع دستی با پیشرفت زیادی انجام گیرد. این مساله باعث شد که حوادث ناشی از کار به عنوان یک مساله مهم مطرح گردد.

‏تاریخچه پیدایش و توسعه ایمنی و بهداشت حرفه ای

‏یکی از نخستین شواهد کنترل مخاطرات کار مربوط به دوران روم باستان به سده دوم پیش از میلاد است. در آن زمان معدنچیان با استفاده از پارچه ای جلو دهان خود را می بستند تا‏ ‏ از استنشاق گرد  ‏وغبار جلوگیری نمایند. در همین زمینه پزشکان و دانشمندانی چند، پا به میان گذاشتند و گام هایی جهت اعتلای تندرستی نیروی کار برداشتند؛ بعنوان مثال:

2

‏ ‏نخستین بار سقراط (Hippicratis ‏ ‏) ‏در سده چهارم پیش از میلاد مسمومیت کارگران با سرب را تشخیص داد. پلنی (Plany ‏ ‏) ‏درسده نخستین پس از میلاد خطرات سولفور روی را بازشناخت و توصیه کرد که افراد برای‏ ‏ جلوگیری از خطرات گرد وغبار از ماسک تنفسی استفاده کنند و خود را در کیسه ای بپوشانند.‏

‏ ‏در سال 1472 النبوگ (Ellenbog ‏ ‏) ‏نخستین نشریه بهداشتی در مورد بیماریها و آسیب‌های شغلی را در بین معدنچیان انتشار داد. او همچنین در مورد سمیت منواکسیدکربن، جیوه، سرب و اسید نیتریک مطالبی نگاشت.‏

‏ ‏در سال 1556 پزشکی بنام اگریکولا (Agricola ‏ ‏) ‏برای کارگران معادن و بیماری‌های آن‌ها مطالعاتی انجام داد و حاصل مطالعات خود را در کتابی منتشر نمود.

‏در سال 1567 پزشکی از سوئیس به نام پاراسلوس (Paracelsus ‏ ‏) ‏کتابی در مورد بیماریهای شغلی معدنچیان و فلزکاران نگاشت.

‏ ‏نخستین کتاب معتبر در طب در سال 1700 به سویل رامازینی (Ramazzini ‏ ‏) ‏که او را پدر طب کاری می‌نامند منتشر شد. او نخستین فردی بود که به پزشکان توصیه کرد درضمن پرسش هایی خود ازبیمار، پیشه او را نیز جویا شوند زیرا مکن است ارتباطی نزدیک میان شغل فرد و بیماری وی وجود داشته باشد. او مطالعاتی با ارزش بروی معدنچیان و کیمیاگران، شیشه سازان، آهنگران و دباغان انجام داد.

‏پس از انقلاب صنعتی (در نیمه دوم سده هیجدهم) صنعت و فنآوری (تکنولوژی) رشد چشمگیری یافت اما برخلاف بهبود وضع زندگی، افزایش سطح تولید و راحت‌تر شدن کارها، که ناشی از پیشرفت علمی و فنی بود، مشکلات و گرفتاری‌های بسیاری برای انسان بوجود آمد و سبب شد که انسان معاصر در معرض خطرات و تهدیدهای بی شماری قرار گیرد که از آنجمله می توان به بیما ریها و حوادث ناشی از کار و کهولت‌های زودهنگام که در اثر شرایط نامطلوب کاری ایجاد می شوند، اشاره کرد.

‏پیدایش چنین معضلات نیاز شدید و اساسی به فراگیری و رعایت اصول ایمنی و بهداشت کار را نمایان ساخت و انسان را برآن داشت تا درصدد چاره جویی بنیادی برآید و برای حفظ نیروی انسانی و تأمین تندرستی ایمنی و بهداشت آن تدابیری بیندیشد و با مسئله بگونه ای علمی و نهادین برخورد کند.

‏بدین ترتیب نظام علمی نوینی به نام بهداشت حرفه ای روبه تکامل گذاشت. امروز این علم تمام مسائل گوناگون پزشکی، بهداشتی و ایمنی را در هر پش دربر می‌گیرد.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است