پیوند ها

قسمتی از متن :
تفسیر سوره ق مجمع البیان
از سرنوشت ستمكاران گذشته عبرت گيريد!
در اين آيات خداى فرزانه به منظور آرامش خاطر بخشيدن به پيامبر در برابر حق ستيزى كفرگرايان و ظالمانِ اصلاح ناپذير و انكار وحى و رسالت از سوى خودكامگان، و هشدار به آنان، به سرنوشت دردناك و عبرت انگيز جامعه ها و سلسله هاى استبدادگر و شرك گراى پيشين پرداخته و مى فرمايد:
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ
هان اى پيامبر! تنها تو نيستى كه اين گروه شرك گرا و زورمدار رسالت و دعوتت را دروغ انگاشتند و خدا و معاد را انكار كردند، بلكه پيش از اينان قوم نوع و دارودسته «رس» و قوم ثمود نيز پيامبرانشان را دروغگو انگاشتند و از حق و عدالت سرباز زدند.
قوم نوح همان جامعه و مردم سركش و خودسرى بودند كه به كيفر تجاوز و قانون شكنى و دشمنى لجام گسيخته با پيام و پيام آور خدا به آب سپرده شدند و غرق گرديدند.
در مورد «اصحاب رس» ديدگاه ها متفاوت است:
1. به باور «عكرمه» اينان صاحبان همان مزرعه ها و چاه هايى هستند كه پيامبرشان پس از كشتن به جرم دعوت به قانون گرايى و يكتاپرستى و عدالت و آزادمنشى، در يكى از آن چاه ها مدفون ساختند.
2. امّا به باور «ضحاك» واژه «رس» نام همان چاهى است كه «مؤمن ياسين» در كنار آن كشته شد.
3. از ديدگاه «قتاده» آنان گروهى بودند كه در «يمامه» بر سر چاه هاى خود مى زيستند.(392)
4. و پاره اى بر آنند كه آنان همان صاحبان «اخدود»، يا كانال ها و جويبارها هستند.
از دو امام راستين حضرت باقر و صادق آورده اند كه: از جمله گناهانِ زشتى كه در جامعه «رس» رواج داشت، عمل همجنس بازى زنان بود.(393)
در ادامه آيات مى افزايد:
وَعَادٌ
و قوم حضرت هود نيز او را دروغگو شمردند.
وَفِرْعَوْنُ
و نيز فرعون و فرعونيان نيز موسى و رسالت عدالت طلبانه و آزادى خواهانه او را دروغ انگاشتند و به اذيت و آزار او پرداختند.
وَإِخْوَانُ لُوطٍ
و نيز جامعه و قوم لوط به جاى حق گرايى و قانون پذيرى به مخالفت با پيامبر و پيام آسمانى او پرداختند.
بدان دليل در آيه شريفه به قوم لوط، برادران او تعبير شده است كه آنان در ريشه و نسب با آن حضرت همريشه بودند.
و مى افزايد:
وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ
و نيز قوم شعيب، همان مردمى كه در دل درختان انبوه و پرطراوت و سرسبز يا بيشه ها زندگى مى كردند، آنان نيز پيامبرشان را دروغگو انگاشتند و به زورمدارى و خودسرى پا مى فشردند.
وَقَوْمُ تُبَّعٍ
و همين گونه جامعه و مردم «تُبّع» به راه كفر و انكار كشانده شدند.
واژه «تُبّع» لقب شاهان «يمن» مى باشد و اين عنوان بدان سبب است كه گروهى از مردم از آنان پيروى مى كردند؛ امّا در آيه مورد بحث به باور گروهى منظور «تُبّع حميرى» است كه در تفسير سوره دخان از آن سخن رفت.(394)
كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ
آرى، همه اين گروه ها و جامعه هاى كوچكى كه نامشان رفت، پيام خدا و پيام آورانى را كه به سوى آنان آمدند تكذيب كردند و رسالت آنان را دروغ انگاشتند، و آن گاه بود كه عذاب و كيفرى كه بدانها وعده داده شد، لازم آمد و تحقق يافت.
تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است
برچسب های مهم