برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

روش های زیبا سازی بناها

قسمتی از متن :

‏روش های زیبا سازی بناها

‏  ‏ پیش گفتار

‏    ‏ مردم ایران به دلیل داشتن موقعیت جغرافیای طبیعی خیلی خوب و تمدنی متفاوت که در ‏ایران و ایرانیها‏ نوشته ام،‏ ‏ از ابتدای تاریخ به زیبا سازی ارزش زیادی می دادند،‏ ‏ قدیمی ترین و معروف ترین زیبا سازی در تخت جمشید می باشد. ‏ ‏در این صفحه بنا به گردش های علمی خود،‏ ‏ هر آنچه که از زیبا سازی دیده و ببینم جهت استفاده علاقمندان می نگارم.‏ ‏ امیدوارم در جهت حفظ یادگارها و یادمان های تاریخی ایران، ‏ ‏هر شخصی در تخصص خود چنین کاری نماید،‏ ‏ و همچنین در جهت ‏برداشتن دروغ های تاریخ‏ اقدامی نو انجام دهد.

‏تاریخ آینه کاری در ایران‏

‏     ‏ آئینه به خاطر نمایش واقعی آنچه روبرویش قرار دارد،‏ ‏ یکی از راستگو ترین وسیله های زندگی بشر بوده است،‏ ‏ حضور آن در سفره هفت سین دلیل بر اهمیت آن در ایران است.‏ ‏ در سرزمین آفتابی ایران از آئینه به عنوان اطلاع رسانی از برجی به برج دیگر استفاده می شد،‏ ‏ که نمونه آنرا ‏در اینجا‏ نوشته ام.‏ ‏ آینه کار با شیوه های تزئینی معماری و بیشتر همراه با هنرهای گچ بری، مقرنس کاری، آجر کاری، صنایع دستی بکار رفته است.‏ ‏ آینه های شیشه ای از سده 10 هجری خورشیدی در ‏دوره حکومت های وقت‏ از اروپا و بویژه ونیز توسط ‏کاروان های تجاری‏ به ایران آورده می شد.‏

‏      ‏ هنر آینه کاری شناخته شده ایران مربوط به دوره ‏حکومت صفویه‏ است،‏ ‏ کاخ آینه خانه در کنار زاینده رود از آثار زمان شاه عباس صفوی است،‏ ‏ سقف و تالار و ایوان و دیوار های این بنا با آینه های یک پارچه،‏ ‏ یک و نیم تا چهار متر آراسته شده بود،‏ ‏ بازتاب تصویر زاینده رود و بیشتر سواحل شمالی در آن منظره جالب و دلپذیر پدید می آورد.‏ ‏ در چهل ستون از آینه برای تزئین استفاده گسترده شده است،‏ ‏ آینه های قدی و کوچک، شیشه های رنگارنگ در تمام ساختمان هنرمندانه کار

‏شده بود.‏ ‏ آثاری از آینه کاری در کاخ میرزا طاهر فرمانروای آذربایجان در تبریز،‏ ‏ و کاخ وکیل شیراز یا همان کلاه فرنگی نام برده شده است.‏ ‏ در سده سیزده هجری آینه کاری به تدریج رونق بیشتر گرفت و در دهه های پایانی این سده زیبایی و ظرافت آینه کاری کم نظیری پدید آمد.‏ ‏ در اوایل قرن 14 هجری هنرمندان آینه کار دو اثر کم نظیر در آستان قدس رضوی مشهد و صحن حضرت معصومه قم پدید آوردند.‏ ‏ در دوره شاهنشاهی پهلوی کاخ شهوند یا کاخ سبز در سعد آباد و کاخ مرمر از آثار هنری جالب می باشند.‏

‏     ‏ در کاوش های باستان شناسی نمونه های گوناگون از آینه های فلزی که همراه با کالبد زنان به خاک سپرده شده،‏ ‏ بدست آمده.‏ ‏ بر سنگ نگاره های مصری بانوان که آینه فلزی در دست دارند،‏ ‏ مشاهده می شود.‏ ‏ در ‏سیلک کاشان‏ از اینه آگاهی داشتند،‏ ‏ این آینه ها گرد و از مس و تقریباً به شکل محدب بود.‏ ‏ آینه های مسی دسته داری در دشت لوت بدست آمده،‏ ‏ که متعلق به هزاره سوم قبل از میلاد است.‏ ‏ در کاوش های شوش، تپه حصار، خورین قزوین، املش گیلان، در میان برنز لرستان این گونه آینه ها با دسته یا پایه با نقوش پیکره زنان وجود داشته است.‏ ‏ بکار گیری برنز در ساخت آینه باعث پیدایش آینه های یک رویه با قالب گیری شد،‏ ‏ که پشت آنرا با نقوش مختلف می آراستند،‏ ‏ نمونه این آینه ها که متعلق به سوم ق.م می باشد در کرمانشاه بدست آمده است.‏ ‏ بهره گیری از نقره و آهن و ترکیب آنها پیشرفت هایی در آینه سازی پدید آورد،‏ ‏ افزودن روکشی از نقره پرداخته شده بر آینه های فلزی تا سده های دو و سه میلادی رواج داشت،‏ ‏ نمونه هایی از این قبیل که متعلق به دوره ‏شاهنشاهی ساسانی‏ است در کاوش های املش بدست آمده است.‏

‏     ‏ آینه شیشه ای سده اول میلادی نخستین بار در شهر صیدون یا صیدای لبنان که در شیشه گری شهرت داشت،‏ ‏ اختراع و ساخته شد.‏ ‏ و در قرن دوم و سوم میلادی جای آینه فلزی را گرفت.‏ ‏ در کاوش های هفتوان تپه سلماس آذربایجان غربی آینه های شیشه ای کوچک با پوششی از قیر بدست