زمین در فضا - word (..docx) - عمران -

قسمتی از متن :

‏خورشید نزدیک‏‏ترین ستاره به زمین در فاصله‏‏ی 30000 سال نوری از مرکز کهکشان راه شیری و در یکی از بازوهای آن قرار دارد و در جهت ساعتگرد تقریباً ‏در هر 225 میلیون ‏سال یکبار به دور کهکشان می‏‏گردد (سال کیهانی) و در عمر 6/4 میلیارد ‏ساله‏‏ی ‏خود تا کنون حدود دو بار حول مرکز کهکشان ‏چرخیده است.انسانهای باستان نامهای مختلفی به خورشید داده‏‏اند، از جمله مصریان خورشید را آمون (رَع)، یونانیان فوبوس آپولون و ایرانیان هور یا خور نامیده‏‏اند. نزدیکترین ستاره به ما بعد از خورشید، پروکسیمای قنطورس است که فاصله‏‏ی آن تا خورشید 370.000 بار بیشتر از فاصله‏‏ی زمین تا خورشید است. مطالعه‏‏ی خورشید از این نظر برای ما اهمیت دارد که الف) خورشید منبع تمام نشدنی انرژی (نیرو)، تقریباً بدون آلودگی برای زمان حال و آینده است. ب) خورشید نزدیکترین ستاره‏‏ای است که می‏‏توانیم اطلاعات دقیق و فراوانی را که از مطالعه‏‏ی آن به دست می‏‏آوریم.

‏گرما و نور خورشید حدود پنج میلیارد سال است که بر زمین می‏‏تابد و به همین مدت نیز تابیدن آن ادامه خواهد داشت، از این رو همه‏‏ی موجودات زنده‏‏ی زمین حیات خود را به این ستاره مدیون هستند. سوختهایی همچون زغال سنگ، نفت و گاز بقایای گیاهان و جانورانی هستند که میلیونها سال پیش با زندگی و رشد در گرمای خورشید، انرژی خورشید را در خود ذخیره کرده‏‏اند و امروزه ما از این انرژی نهفته استفاده می‏‏کنیم. نیروهای باد، آب، اثرهای مکانیکی خورشید روی جو و اقیانوسها، دریاها و رودخانه‏‏های زمین می‏‏باشد.

‏تولد خورشید

‏خورشید چگونه زاده شد؟ دانشمندان معتقدند که حدود پنج میلیارد سال پیش ابر عظیمی از غبار و گاز در گوشه‏‏ای از جهان می‏‏چرخیده است. با شروع انقباض ابر و نیز نیروی جاذبه‏‏ی خود ابر، ادامه‏‏ی انقباض، دمای ابر بیشتر شده و سرانجام تحت فشار لایه‏‏های خارجی دمای مرکز آن به عنوان خورشید ‏زیاد شده است.

‏منشأ انرژی خورشید

‏عناصر از اتمها تشکیل شده‏‏اند و اتمها از هسته‏‏ای مرکزی (با بار مثبت) که تقریباً تمامی جرم اتم در آن متمرکز است و یک یا چند الکترون(با بار منفی) دارند که در مدارهای مختلفی دور هسته می‏‏چرخند. دو ذره‏‏ی بنیادی هسته‏‏ی اتم‏‏ها، پروتونها و نوترونها هستند.

‏پروتونها دارای بار الکتریکی مثبت بوده و نوترونها با جرمی تقریباً برابر جرم پروتونها، بدون بار الکتریکی‏‏اند.‏ یک اتم هیدروژن دارای یک پروتون است. اورانیوم U235‏ ‏که در طول 88 میلیون سال خودبخود‏ ‏تجزیه می‏‏شوند و یا در برخورد نوترونهای کند، هسته‏‏ی U235‏ ‏ به دو قسمت مثلاً شامل هسته‏‏های باریوم و کریتپون و چند نوترون آزاد تبدیل می‏‏شود.

‏بیست میلیون درجه‏‏ی کلوین، الکترونها از اتمهای هیدروژن جدا می‏‏شوند و سرعت و شدت برخورد پروتونهای با بار مثبت بقدری زیاد می‏‏شود که نیروی دافعه‏‏ی مثبت یکدیگر را خنثی کرده و به هم می‏‏رسند و با هم جوش می‏‏خورند و این واکنش عکس شکافت هسته‏‏ای بوده و آن را به اصطلاح همجوشی هسته‏‏ای می‏‏نامند. در همجوشی هسته‏‏ای انرژی زیادی تولید می‏‏شود که در آزمایشگاهها، سرعت و شتاب دادن به اتمها توسط میدانها الکتریکی و مغناطیسی انجام می‏‏شود ولی ‏در ستاره‏‏ها گرما و افزایش دما صورت می‏‏گیرد.

‏اورانیوم خورشید تنها یک ده میلیونیوم درصد است و فراوانترین عنصر موجود در ستارگان هیدروژن است که هسته‏‏ی آن فقط یک پروتون دارد و نمی‏‏تواند به دو قسمت تقسیم شود. در همجوشی هسته‏‏ای چهار هسته‏‏ی هیدروژن طی یک واکنش ساده به یک هسته‏‏ی هلیوم (که دارای دو پروتون و دو نوترون است) و مقدار زیادی انرژی تبدیل می‏‏شود.

دانلود,تحقیق,زمین,در,فضا,دانلود

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است