فرهنگ بومی شهر قوچان - word (..docx) - عمران -

قسمتی از متن :

‏فرهنگ بومی شهر قوچان

‏قوچان‏ یکی از شهرهای ‏استان خراسان رضوی ‏است. این شهر در ‏۱۴۸‏ کیلومتری شمال غرب ‏مشهد (‏مرکز استان) قرار دارد.

‏شهرستان قوچان در فاصله ‏۱۳۰‏ کیلومتری ‏مشهد ‏مقدس و در مسیر جاده آسیایی و شمال شرقی کشور قرار دارد و محدوده آن از شمال به ‏درگز ‏و کشور ‏ترکمنستان ‏و از جنوب به ‏نیشابور ‏و از شرق به ‏چناران ‏و از غرب به ‏فاروج ‏و ‏شیروان ‏منتهی می‌گردد و از معبر گمرک ‏باجگیران ‏به کشورهای آسیای میانه متصل می‌گردد و دارای ‏۲۸‏ کیلومتر مرز بین‌المللی با کشور ‏ترکمنستان ‏می‌باشد و ارتفاع آن از سطح دریا ‏۱۳۵۰‏ متر و با قرار گرفتن در بین ارتفاعات هزار مسجد و آلا داغ دارای آب و هوای معتدل و سرد می‌باشد.

‏قوچان قدیمی ترین شهر خراسان بزرگ قدمتش به حدود ‏۲۵۰‏ سال پیش از میلاد بر می‌گردد. از صدر اسلام تا اوایل تسلط قوم ‏مغول ‏به اسامی آساآک، آشاک، آرسکا، استوا، خوجان، خبوشان یاد شده است و سلسله اشکانی از ‏۲۵۶‏ سال قبل از میلاد تا ‏۲۲۴‏ میلادی بر ‏ایران ‏حکومت داشته‌اند. اولین پایتختش در حوالی قوچان امروز بوده است.

‏شهر قوچان در زلزله پیاپی سالهای ‏۱۳۱۱‏و ‏۱۳۱۲‏ ه. ق. در هم ریخت و سیل ‏۱۳۵۵ ‏ه. ش. نیز زخم دیگری بر سینه مردمان مقاوم و صبور این خطه وارد آورد و خانه‌های شهر قدیم (قوچان عتیق) را به آوار تبدیل کرد که در همان سالهای وقوع زلزله، شجاع الدوله محمد ناصر خان پس از تهیه زمین در حدود ‏۱۲‏ کیلومتری شهر مخروبه مکانی را برای ایجاد شهر جدید در نظر گرفت.

‏دشت قوچان و حوزه رود ‏اترک ‏در مجاورت ارتفاعات هزار مسجد، شاه جهان، عامل مهمی در پیدایش تمدنهای پیشرفته حداقل در هزاره چهارم قبل از میلاد و پس از آن بوده و بدلیل اقلیم مناسب و خاک حاصلخیز از

‏گذشته‌های دور تا به امروز مورد سکونت قرار گرفته است و بدلیل موقعیت جغرافیایی آن در مسیر جاده آسیایی و ترانزیتی کشورهای آسیای میانه از معبر گمرک ‏باجگیران ‏همیشه مورد توجه بوده است.

‏شهر قوچان بدلیل موقعیت تاریخی از جمله دارا بودن ‏۱۴۰‏ اثر تاریخی و داشتن ‏۳۲‏ اثر ثبت شده در فهرست آثار ملی و ‏۲۰‏ منطقه جذاب گردشگری و موقعیت خاص آن از گذشته مورد توجه بوده و عالمان، عارفان و اندیشمندان و شعراء و پهلوانان صاحب نامی همچون ‏آقا نجفی قوچانی‏، جعفر قلی زنگلی، استاد قشیری، ‏نوعی خبوشانی‏، صحرایی، بهادری و شکفته بوده است.

‏شهر قوچان در زلزله پیاپی سالهای ‏۱۳۱۱‏و ‏۱۳۱۲ (‏ه. ق) درهم ریخت و سیل ‏۱۳۵۵ (‏ه. ش) نیز زخم دیگری بر سینه مردمان مقاوم و صبور این خطه وارد آورد و خانه‌های شهر قدیم (قوچان عتیق) را به آوار تبدیل کرد که در همان سالهای وقوع زلزله، شجاع الدوله محمد ناصر خان پس از تهیه زمین در حدود ‏۱۲‏ کیلومتری شهر مخروبه مکانی را برای ایجاد شهر جدید در نظر گرفت‏.

‏مردم قوچان

‏قوچان محل زندگی اقوام گوناگونی است که به رغم تفاوتهای نژادی و فرهنگی، به واسطه رشته محکمی از عوامل پایداری چون دین و ملیت با هم متحدند. گرچه آنها در جمع خود به زبان و لهجه مادری سخن می‌گویند و به آداب و رسوم نیاکان خویش پایبندند اما همواره از اینکه مسلمان و ایرانی هستند به خود می‌بالند. از لحاظ قومیت مردم قوچان به سه دسته ‏کرمانج‏، ‏ترک ‏و ‏فارس‏، تقسیم می‌شوند. به طور کلی تمامی روستاهای قوچان متعلق به دو قوم کرد و ترک هستند. البته در این میان برخی از روستاهای انگشت شماری نیز وجود دارند که به زبان تاتی تکلم می کنند. تیره ترکان شامل ‏قوم بیات ‏و ‏قوم افشار ‏می‌شوند که چندین قرن پیش از ‏آناتولی ‏به این منطقه کوچ کرده‌اند. تیره ‏کرد ‏یا ‏کرمانج ‏که شامل ایل‌های بزرگی چون ایل ‏قاچکانلو‏، ‏ظفرانلو‏، بیچرانلو و... می‌شوند، زمان ‏شاه عباس یکم ‏از حوالی ‏کردستان ترکیه ‏امروزی به منظور مقابله با ‏ازبکان ‏به این منطقه

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است