با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (قنات یا کاریز و استان هایی که از کاریز استفاده می کنند) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏قنات یا کاریز و استان هایی که از کاریز استفاده می کنند

‏     ‏ قنات یا کاریز که کهریز هم می گویند،‏ ‏ کانال و یا رشته کانال هایی است که از دیر باز در زیر زمین جهت مدیریت آب های زیر زمینی می کندند.‏ ‏ رشته چاه هایی برآن کانال ها بود از‏ ‏ چاه مادر‏ ‏ سرچشمه می‌گیرفت و احیانا هزارها متر به طول می‌انجامد و ده ها دهانه چاه داشت.‏ ‏ سرانجام آب این قناتها برای شرب و کشت و کار به سطح زمین می‌رساند و در جای معینی به روی زمین می‌آید، ‏ ‏که توسط ایرانیان در سه هزار سال قبل ابداع گردیده،‏ ‏ و در سراسر سرزمین زیبای ‏ایران بزرگ‏ وجود دارد، و این تکنیک توسط ایرانی ها به بسیاری از کشور های جهان انتقال یافت.‏ ‏ سیستم قنات بسیار ساده میباشد، و از یک تونل سراسری با شیب ملایم حدود یک در هزار تشکیل شده، که آب را از سفره آب به محل خروج، در سطح زمین هدایت می کند، و در طول تونل ده ها چاه عمود بر آن،‏ ‏ برای هوادهی و عملیات خاکبرداری، و لایروبی احداث گردیده است.‏ ‏ برای احداث قنات، مشخصات حوزه و آب زیر زمینی دائمی، و بالاتر قرار گرفتن طبقات آبده از دهانه قنات، و جهت جریان آب را تعیین کرده،‏ ‏ و نقب اصلی انتقال آب را عمود بر خطوط پیزومتر قرار می دهند.‏ ‏ همچنین شیب زمین از شیب سطح آبهای زیر زمینی،‏ ‏ و از شیب کف قنات باید بیشتر باشد.

‏     ‏ اولین مرحله احداث قنات،‏ ‏ حفر یک چاه مادر برای اثبات وجود سفره آب زیر زمینی،‏ ‏ و تعیین عمق آن می باشد.‏ ‏ از مظهر قنات که دهانه قنات،‏ ‏ و محل ظهور آب قنات در سطح زمین است.‏ ‏ تونلی با شیب ملایم به طرف چاه مادر میزنند،‏ ‏ که کوره قنات یا نقب و مجرا می گویند،‏ ‏ و حدود 60 سانتیمتر عرض ،‏ ‏ و120 سانتیمتر ارتفاع است.‏ ‏ دهانه چاه عمود بر کوره قنات را میله می نامند،‏ ‏ که قطر آنها 80 تا 90 سانتیمتر می باشد.‏ ‏ فاصله هر کوره قنات را پشته مینامند،‏ ‏ که 20 تا 200 متر

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است