برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

لباس نامزدی

قسمتی از متن :

Top of Form

Bottom of Form

‏لباس نامزدی

 ‏لباس نامزدی، لباسي بي نظير و منحصر به فرد است. در کنار رويداد تولد و مرگ، ازدواج يکي از سه موقعيت مهم و عظيم در زندگي هر فرد و تنها موردي است که او در تعيين چگونگي و عظمت و شکوه برگزاري آن، نقش اصلي را بر عهده دارد. اين روز براي نامزدی، بيش از داماد اهميت دارد و روز بزرگ زندگي او محسوب مي شود. در سرتاسر تاريخ، زنان همواره تلاش مي کردند تا لباس نامزدیي خاصي داشته باشند که با موقعيت و فضاي جشن و شادي مناسب باشد و آنها را زيبا و باشکوه نشان دهد.

‏لباس نامزدی، نشانه اي از مليت

‏در قرون وسطي، ازدواج اهميتي بيش از پيوند ميان دو نفر داشت و در بسياري موارد اتحاد و پيوند بين دو خانواده، دو تجارت و حرفه و حتي اتحاد بين دو کشور به شمار مي آمد. بنابراين نامزدی بايد لباسي مي پوشيد که به بهترين شکل معرف خانواده او باشد. در آن زمان ازدواج هاي سلطنتي اهميت سياسي بسياري داشت و براي ايجاد اتحاد و پيماني محکم بين دو کشور انجام مي شد؛ بنابراين لازم بود نامزدی جوان عالي و باشکوه به نظر برسد تا اعتبار و حيثيت کشور خود را تقويت کند و با نشان دادن ثروت و توانگري ملت خود، بر کشور داماد تأثير بگذازد. جواهرات نامزدی هم به عنوان بخشي از جهيزيه او، مورد توجه و بحث قرار مي گرفت. خانواده هاي سلطنتي و ثروتمند از عالي ترين و گران ترين پارچه ها مثل مخمل، ابريشم، حرير گلدار، اطلس خز و پارچه هاي بافته شده از نخ هاي طلا و نقره استفاده مي کردند. در آن زمان که پارچه ها با دست ريسيده، بافته و

‏خشک مي شد، و استفاده اقتصادي و صرفه جويانه از پارچه معمول بود، دامن ها را به شکل جمع، بزرگ و پف کرده درست مي کردند، طول آستين ها تا زمين ادامه داشت و دنباله دامن در پشت لباس به طول چند متر کشيده مي شد. رنگ هاي استفاده شده هم گرانبها و باشکوه بود. تنها افراد ثروتمند قادر بودند رنگ هاي گرانقيمتي همچون قرمز، ارغواني و مشکي را تهيه کنند؛ زيرا اين رنگ ها بسيار سخت تر از رنگ هايي که از رنگ هاي گياهي طبيعي به دست مي آمد، تهيه مي شد. علاوه بر اين، لباس نامزدی با جواهرات قيمتي از قبيل الماس، ياقوت سرخ، ياقوت کبود، زمرد و مرواريد تزئين مي شد و نامزدی در لباس خود در برابر تابش آفتاب مي درخشيد. گاهي اوقات لباس نامزدی چنان با جواهرات پوشيده مي شد که پارچه لباس در زير آنها پنهان مي گشت. در قرن پانزدهم زماني که شاهزاده مارگارت در انگلستان ازدواج کرد، لباس او به حدي سنگين بود که نمي توانست حرکت کند و به کمک دو نفر به کليسا برده شد!

‏پيراهن سفيد نامزدیي

‏در دوران باستان نامزدی ها براي نشان دادن شادي خود، از رنگ هاي شاد و روشن براي لباس نامزدیي استفاده مي کردند. رنگ سفيد مدت هاست که به عنوان رنگي سنتي و رايج براي پيراهن نامزدی پذيرفته شده؛ اما پيراهن نامزدی هميشه به رنگ سفيد نبوده است.

‏رسم پوشيدن لباس سفيد نامزدیي، به دوران ملکه ويکتوريا باز مي گردد. پيش از آن نامزدی ها، بسته به موقعيت اجتماعي خود، انواع متنوعي از رنگ ها و مواد را براي لباس خود انتخاب مي کردند. در آن روزگار رنگ سفيد نشانه پاکي و عفت نبود. بلکه رنگ آبي اين معنا را داشت و بسياري از زنان رنگ آبي را براي لباس

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است