شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (مطالعة تطبيقي‎ حقوق معنوي مؤلف 30ص) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

‏مطالعة تطبيقي‎‏ حقوق معنوي مؤلف

‏چكيده

‏حق معنوي مؤلف از جملة حقوق مؤلف است كه نوعي مالكيت فكري تلقي مي‎‏شود. در دهه‎‏هاي اخير هم در بعد ملّي و هم در بعد بين‎‏المللي حق معنوي مؤلف مورد توجه خاص قرار گرفت؛ در اين راستا در مقررات و قوانين داخلي بسياري از كشورها هم جهت با كنوانسيون‎‏هاي بين‎‏المللي تصويب شده در اين زمينه تغييرات عمده‎‏اي صورت گرفته است. از آنجا كه اين موضوع در حقوق ايران كمتر بررسي و تحليل شده است، در اين مقاله ابعاد حقوقي و فقهي موضوع بررسي و اشكالات و ابهامات قانوني آن ياد‎‏آور شده است. همچنين ضمن تأكيد برنظريه‎‏هاي فقهي مبني بر لزوم رعايت حق معنوي مؤلف انواع اين حق و ضمانت اجراي حمايت از آن حق تبيين شد.

‏مقدمه

‏در قرن حاضر، به علت رشد روزافزون فن‎‏آوري، ارتباط هر چه بيشتر ملتها و به هم نزديكتر شدن فرهنگها و تمدنها، مالكيتهاي فكري از اهميت خاصي برخوردار شده‎‏اند. يكي از انواع مالكيتهاي فكري، مالكيت ادبي و هنري است، كه حق مؤلف را نيز در بر دارد. از دير باز، اين حق مورد توجه بوده و بويژه از زمان پيدايش صنعت چاپ، اهميت فراواني يافته است. حق مؤلف، به دو نوع: معنوي و مادي تقسيم مي‎‏شود. براساس حق معنوي، مؤلف داراي يك سلسله امتيازات غيرمالي و قانوني است، كه ارتباط ويژه‎‏اي با شخصيت وي دارد. حق انتشار اثر، حق حرمت اثر، حق حرمت نام و عنوان مؤلف، حق عدول يا استرداد اثر و حق جايزه و پاداش، از جمله حقوق معنوي مربوط به مؤلف است كه وي مي‎‏تواند به طور مستقيم در زمان حيات، از آنها برخوردار شود و بعد از فوت وي نيز ادامه مي‎‏يابد.

‏در حقوق همة كشورهاي متمدن براي حمايت از حقوق مزبور، مقرراتي وضع شده است. چون بسياري از آثار ادبي و علمي از مرزهاي كشور اصلي خارج مي‎‏گردد. و در كشورهاي ديگر استفاده مي‎‏شود، لذا حمايت از اين حق جنبة بين‎‏المللي يافته و كنوانسيون‎‏هاي بين‎‏المللي متعددي در اين باره منعقد شده است؛ كه از مهمترين آنها مي‎‏توان كنوانسيون‎‏هاي: برن (1886م)، ژنو (1952م) و تجديد نظر شدة (1971م) پاريس و سازمان جهاني مالكيت معنوي را نام برد. در حقوق ايران نيز بعد از مدتها نابساماني، سرانجام قانون تقريباً جامعي با عنوان: «قانون حمايت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان» در سال 1348 به تصويب رسيد. در اين مقاله، حقوق معنوي مؤلف را براساس مقررات و قوانين مزبور و همچنين به طور تطبيقي با حقوق فرانسه و اسلام، بررسي و تحليل مي‎‏كنيم.

‏تعريف حق معنوي مؤلف

‏قانونگذار ايران حق معنوي مؤلف را تعريف نكرده است، ولي با توجه به مواد مختلف قانون مصوب 1348 و استفاده از حقوق تطبيقي،‌مي‎‏توان آن را چنين تعريف كرد(آيتي، 1375، ص133):

‏«حقوق معنوي،‌مزايايي است قانوني غيرمادي و مربوط به شخصيت پديد آورندة يك اثر فكري كه به موجب آن، وي براي هميشه از يك دسته حقوق خاص برخوردار است.»

‏به سبب وجود اين حق، مطالعة محتواي حق مؤلف شروع مي‎‏شود. اين حق از نظر حقوقي، بيان كنندة‌رابطه‎‏اي است كه اثر را به آفرينندة آن مربوط مي‎‏سازد. به سبب وجود همين حق، امتيازات ويژه‎‏اي براي شخص پديدآورنده به وجود مي‎‏آيد كه حتي مرگ پديد‎‏آورنده نيز آن را از بين‎‏ نمي‎‏برد، بلكه تركيب اثر را به ورثه يا قائم مقام‎‏هاي مؤلّف متوفي - با حفظ نام وي - منتقل مي‎‏سازد. در حقوق فرانسه و كنوانسيون‎‏هاي بين‎‏المللي حق مؤلف، تعريفي از حق معنوي مؤلف ارائـه نشـده است. بـرخي از حقـوقدانان از ايـن تأسيس،‌بـا عنـوان: «حقوق اخلاقي» «

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است