پیوند ها
قسمتی از متن :
1. مقدمه
1. 1. فرآيند فشر – تروسس (FT)
گاز طبيعي و زغال سنگ مي توانند بعنوان خوراك صنايع شيميايي و بازار سوخت هاي حمل و نقل مورد استفاده قرار گيرند. تبديل گاز طبيعي به هيدوركربن ها (گاز به مواد اوليه مايع) به سبب بهره اقتصادي آن توسط زدايش گاز طبيعي براي دستيابي به سوخت پاك زيست محيطي ، بخصوص جداسازي مواد شيميايي و موم ها، اخيراً به موضوعي جذاب بدل شده است. در عوض، زغال سنگ يا پس ماندهاي سنگين مي توانند در مكان هايي كه با قيمت پائين قابل دسترسي هستند به كار برده شوند .
منابع ذغال سنگ و گاز طبيعي بسيار وسيع اند . (جدول 1-1) . زغال سنگ و گاز طبيعي مي توانند به وسيله فرآيندهاي اكسيداسيون جزئي يا تبديل به بخار به گاز مصنوعي ، تركيبي از مواد شاخص وتبديل شوند. واكنش هاي احتمالي گاز مصنوعي در شكل 1-1 نشان داده شده اند.
تبديل گاز مصنوعي به هيدروكربن هاي آليفاتيك در حضور كاتاليزورهاي فلزي توسط فرانش فيشر و هانس تروپش در مؤسسة كيزر ويلهلم براي يافتن زغال سنگ در مولهيم در سال 1923 كشف شد. آنها اثبات كردند كه هيدروژن دار كردن در حضور آهن ، كبالت يا نيكل در دماي 250- 180 درجه سانتي گراد و فشار معمولي جو منجر به توليد تركيبي از هيدروركبن هاي خطي مي شود. طيف محصول فيشر و تروپش شامل تركيب چند مولفه اي پيچيده اي از هيدروكربن هاي خطي و شاخه اي و محصولات اكسيد شده مي شود. محصولات اصلي پارافين هاي خطي و الفين هاي هستند. و اكنش هاي كلي توليدات فيشر تروپس در جدول 2-1 به طور خلاصه آمده است. ساخت هيدروكربن توسط فلزاتي همچون كبالت ، آهن و روتنيوم تسريع مي شود. امروزه به لحاظ اقتصادي از آهن و كبالت در دماي 200 تا 300 درجه سانتي گراد و فشار 10 تا 60 بار استفاده مي شود.
تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است