اسطوره شناسي 27ص - word (..doc) - عمران -

قسمتی از متن :

‏1

‏1

‏مقدمه

‏مجموعة حاضر از پوياترين سايت ادبيات فارسي تهيه و تنظيم گرديده است كه در انتهاي هر فصل فهرست پانويس و منابع آن و نام نويسندة مقاله اي كه از آن استفاده گرديده با رسم امانت داري بيان شده است.

‏در اين تحقيق ابتدا به تعريف اسطوره و اسطوره شناسي پرداخته شده و بيان شده كه نخستين بار كلمة اسطوره در زبان فارسي توسط چه كسي و در كجا بوده است. سپس فهرست اساطير ايران را در سه هزار سال نهضت نام برده ام و به توضيح چند مورد آن اكتفا نموده ام. در ادامه به جامعه شناسي اساطير در شاهنامه، سرودة حكيم ابوالقاسم فردوسي پرداخته شده است. چون اسطوره ها در هر زمان و مكان تغيير مي كنند در انتهاي اين مجموعه قسمتي با نام انسان و اسطوره هاي نوينش بيان گرديده كه نظر متفكراني چون نتيجه فرانسيس بيكن و …‏. در اين مورد و اين كه چرا اسطوره ها ادامه دارند نقل گرديده. اميد است مورد توجه قرار گيرد.

‏‹‹ فصل اول ››

‏1

‏3

‏اسطوره شناسي

‏اسطوره شناسي : دانشي است كه به بررسي روابط ميان افسانه ها، و جايگاه آنها در دنياي امروز مي پردازد.

‏اسطوره نماد زندگي دوران پيش از دانش و صنعت و نشان مشخص روزگاران باستان است. تحول اساطير هر قوم، معرف تحول شكل زندگي، دگرگوني ساختارهاي اجتماعي و تحول انديشه و دانش است. در واقع، اسطوره نشانگر يك دگرگوني بنيادي در پويش بالاروندة ذهن بشري است. اساطير، رواياتي است كه از طبيعت و ذهن انسان بدوي ريشه مي گيرد. و برآمده از رابطة دوسويه اين دو است.

‏ريشة واژة اسطوره

‏اين واژه كه جمع شكسته عربي آن به گونه اساطير بيشتر بكار مي رود، از واژه هايي است كه در بيشتر زبانهاي هند و اروپايي مشتقاتي دارد. در سنسكريت Sutra‏ به معني داستان است كه بيشتر در نوشته هاي بودايي بكار رفته است. در يوناني Historia‏ به معني جستجو و آگاهي، در فرانسه (فرانسوي) Histaire‏، در انگليسي به دو صورت Story‏ به معني حكايت، داستان و قصة تاريخي، و History‏ به معني تاريخ، گزارش و روايت بكار مي رود.

‏تعريف اسطوره

‏آن دسته از كسانيكه چه در گذشته و چه امروزه به پژوهش و شناخت اسطوره ها اشتغال دارند، تا كنون براي اسطوره تعريف مشخص، دقيق و پذيرفتني براي همگان نيافته اند، بلكه هر يك به ميل و اشتياق و وابستگي هاي اجتماعي خويش آنرا تعريف كرده اند. گهگاه در تعريف متخصصان از اسطوره اشكالاتي ديده مي شود، علت آن اين است كه آنها به اسطوره از سر اعتقاد و ايمان مينگرند. آنان دنبال اين انديشة اشتروس كه «براي درك انديشة وحشي بايد با او و مثل او زندگي كرد» نه تنها به ساختار، بلكه به عملكرد جادويي اسطوره در جامعه، و در واقع، به اعجاز آن در ايجاد همبستگي قومي و عقيده اي ايمان مي آورند و به همين دليل براي آنها اسطوره يا نهاد زنده بسيار مهمتر از نهادهاي كهن است. ميرچا الياده اسطوره را چنين تعريف مي كند:

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است