برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

سعدي

قسمتی از متن :

1

‏سعدی

‏شيخ سعدي همه تعليمات حكمت و اخلاق و سلوك را كه طي قرن ها اندوخته شده بود يكجا گرد آورد . علاوه بر اين ، شيخ سعدي توانست چنان آيينه اي بسازد كه در آن نسل هاي پياپي فارسي دانان و فارسي خوانان ، صورت و سيرت خويش را بنگرند .

‏اين كاميابي سعدي ، در اين سخنوري استادانه ، مرهون كمال او در شاعري ، و آوردن حكايات مي باشد ، بطوري كه هرچه در خاطر او نقش بسته است در آيينه ي سخن خويش تجلي داده است .

‏اين مطلب را خود در بوستان چنين خلاصه مي كند .

‏نگفتند حرفي زبان آوران كه سعدي مثالي نگويد بر آن

‏تصور نشود كه سعدي محض صورت كلام را تجديد كرد . و فقط قامت كهن را كسوت جديد پوشانيد وي نمونه هاي فرهنگي سابق موجود را سرمشق خود قرار داد و به حسب آن زندگي كرد . به چنان نيكويي كه توفيق يافت آن را بطور مشخص يعني چنانكه آيينه پندار و سيرت شخصي او باشد بيان دارد .

‏در مورد شيخ سعدي ، ميتوان گفت كه وي همه سرمشق ها و نمونه هاي فرهنگي زمان خود را كه حاوي اندرزهاي سيرت و طريقه هاي سلوك تجلي مي كند. با زبان آوري استادانه و سخن بزرگ و ساده يعني سهل و ممتنع ادا مي كند .

‏سعدي (به نظر خود او) كيست ؟

‏سعدي سخنور است و نيز سخن پرور و سخن باز . حكايتي را مي آورد كه در ديار نظامي يعني شهر گنجه واقع شده است و آن احوال شهزاده اي ناپاك و بدهنجار است كه ساغر مي در دست و مست در مسجدي درآمده در مقصوره پارسايي مقيم بود با زبان دلاويز و قلبي سليم .

2

‏در اينجاست كه سعدي مي گويد :

‏اگر دست قدرت نداري ، بگوي كه پاكيزه گردد به اندر زخوي

‏بطور عام در مي يابيم كه سعدي خود را همطواز اشخاص قرار مي دهد كه در حكايت هاي خويش احوال ايشان را مي آورد . آنانكه در حالات دشوار جامعه مردمان را دستگير و رهنماي مي شوند وقتي آنان را اصلاح مي كنند كه صاحب جاه و منزلت اند. اين راهنمايي و اندرز دهي كاري آسان نيست بلكه سخت دشوار است .

‏سعدي را از روي خردمندي ، بالاتر و والاتر از ملوك و سلاطين در مي يابيم زيرا به ايشان اندرز مي دهد، و اين درهمه باب هاي گلستان و بوستان معلوم و مشهود است .

‏همچنان سعدي برتر است از آن ناصحان اهل ريا كه از كوچه ي درويشي نگذشته اند و دين را به دنيا مي فروشند .

‏زبان مي كند مرد تفسير دان كه علم و ادب مي فروشد به نان

‏كجا عقل يا شرع فتوي دهند كه اهل خود دين به دنيا دهند

‏سعدي مطمئن بود كه دينداري و عرفان و درويشي او برتر از نفع جويان ، اهل ظاهر است. بنابراين سعدي حكيمي است كه به اندرز اخلاق مي دهد آنهم مطابق به فرهنگ و تعليم متداول و معتبر . اما در كار و زندگي شخصي ديگر دخالت ندارد بلكه جويده است .

‏سعدي حكيم ، مخالف و برعكس مردمان بدهنجار است . از گفتن سخنان تلخ به ايشان باكي ندارد ، زيرا كه حقيقت تلخ است ، اما اندرز حكيم ، عادلانه است و راه وسط و نه دشنام تند است و نه سخن بي اثر ، بلكه پندي است ، گفته از روي دانش .

‏سعدي آگاه است كه از شر حاسدان نخواهد رسد پس آيا بايد كه خموشي گزيند ؟

‏درآن صورت از سعدي اثري نخواهد ماند . همان است كه از روي حقانيت وصفاي گفتار

‏خويش دلاورانه مي گويد :

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است