با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (توليد داربست هاي پليمر قالب گيري حلال) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏توليد داربست هاي پليمر : قالب گيري حلال

PROCESSING OF POLYMER SCAFFOLDS : SOLVENT CASTING

‏گرگوري- اي- رات كوفسكي، چريل-اي- ميله، و سوريا- كي-مالاپراگادا

‏پيشگفتار

‏قالب گيري حلال يك روش ساده براي توليد ساختارها در مهندسي بافت است. در اين روش پليمر در يك حلال مناسب حل شده و در قالب ريخته مي شود. سپس حلال حذف گرديده و حالت پليمر را در شكل دلخواه (مورد نظر)حفظ مي‌كند اين شيوه به شكل هاي قابل حصول محدود مي شود. عموماً، صفحات صاف و لوله ها تنها طرح هاي قابل شكل گيري هستند اما با قرار دادن صفحات صاف روي هم نيز مي توان تركيبات پيچيده تري تهيه كرد (فصل 59، لايه بندي غشاء را ببينيد) فيلم ها را مي توان با شستن ذراتي مانند كريستال هاي نمك كاشته شده درون پليمر به صورت متخلخل در آورد. همچنين تركيب حلال- پليمر را مي توان در يك غير حلال پليمر كه قابليت مخلوط شدن در حلال اول را دارد قرار داد. اين روش به نام وارونگي فاز يا جداسازي (فصل 62، جداسازي فاز را ببينيد) شناخته شده و براي شكل دادن به غشاهاي متخلخل نامتقارن استفاده مي شود.

‏مزيت اصلي قالب گيري حلال، سادگي ساخت بدون احتياج به تجهيزات خاص است. همچنين به دليل اينكه عمل ساخت در دماي اتاق انجام مي گيرد نرخ تخريب پليمر زيست تخريب پذير به روش قالب‏گيري حلال كمتر از فيلم هاي قالب گرفته شده از طريق تراكم خواهد بود. (شكل 1-58) عيب اصلي قالب گيري حلال باقي ماندن احتمالي حلال سمي دورن پليمر است. براي رفع اين عيب بايد به پليمر اجازه داد تا كاملاً خشك شده و سپس با استفاده از خلا (مكش) حلال باقي مانده را خارج نمود. همچنين استفاده از حلال مي تواند ماهيت پروتئين و ديگر مولكولهاي موجود در پليمر را تغيير دهد كه اين حالت در فيلم هاي ساخته شده توسط شيوه هاي ديگر مانند قالب گيري تراكمي (فشاري) نيز مي تواند رخ دهد.

‏-انتخاب حلال CHOICE OF SOLVENT

‏فاكتورهايي را كه بايد در زمان انتخاب حلال در نظر گرفت عبارتند از: قدرت حلال، نرخ تبخير، ويسكوزيته، بقاي حلال و خصوصيات سميت. حلال ها به وسيله نيروهاي بين مولكوليشان طبقه بندي مي شوند (جدول 1-58). اينها فاكتورهايي هستند كه بر چگونگي بر هم كنش حلال با پليمر تأثير گذاشته و قدرت و بقاي حلال را تحت تأثير قرار مي دهد. پارامتر قابليت حلاليت براي تعيين قدرت حلال به كار برده مي شود. سرعت حل شدن پليمر توسط حلال متناسب با پارامتر قابليت حلاليت است. پارامترهاي قابليت حلاليت براي حلال هاي متداول در جدول 2-58 آمده است . پارامتر قابليت حلاليت براي پليمرها از طريق آزمايش و استفاده از حلال هاي مختلف يا بر اساس مقادير محاسبه شده بر روي گروهي از پليمرها تعيين مي شود. روش هاي توسعه يافته ديگري نيز وجود دارند كه از نيروهاي پاشيدگي(

‏توليد داربست هاي پليمر : قالب گيري حلال

PROCESSING OF POLYMER SCAFFOLDS : SOLVENT CASTING

‏گرگوري- اي- رات كوفسكي، چريل-اي- ميله، و سوريا- كي-مالاپراگادا

‏پيشگفتار

‏قالب گيري حلال يك روش ساده براي توليد ساختارها در مهندسي بافت است. در اين روش پليمر در يك حلال مناسب حل شده و در قالب ريخته مي شود. سپس حلال حذف گرديده و حالت پليمر را در شكل دلخواه (مورد نظر)حفظ مي‌كند اين شيوه به شكل هاي قابل حصول محدود مي شود. عموماً، صفحات صاف و لوله ها تنها طرح هاي قابل شكل گيري هستند اما با قرار دادن صفحات صاف روي هم نيز مي توان تركيبات پيچيده تري تهيه كرد (فصل 59، لايه بندي غشاء را ببينيد) فيلم ها را مي توان با شستن ذراتي مانند كريستال هاي نمك كاشته شده درون پليمر به صورت متخلخل در آورد. همچنين تركيب حلال- پليمر را مي توان در يك غير حلال پليمر كه قابليت مخلوط شدن در حلال اول را دارد قرار داد. اين روش به نام وارونگي فاز يا جداسازي (فصل 62، جداسازي فاز را ببينيد) شناخته شده و براي شكل دادن به غشاهاي متخلخل نامتقارن استفاده مي شود.

‏مزيت اصلي قالب گيري حلال، سادگي ساخت بدون احتياج به تجهيزات خاص است. همچنين به دليل اينكه عمل ساخت در دماي اتاق انجام مي گيرد نرخ تخريب پليمر زيست تخريب پذير به روش قالب‏گيري حلال كمتر از فيلم هاي قالب گرفته شده از طريق تراكم خواهد بود. (شكل 1-58) عيب اصلي قالب گيري حلال باقي ماندن احتمالي حلال سمي دورن پليمر است. براي رفع اين عيب بايد به پليمر اجازه داد تا كاملاً خشك شده و سپس با استفاده از خلا (مكش) حلال باقي مانده را خارج نمود. همچنين استفاده از حلال مي تواند ماهيت پروتئين و ديگر مولكولهاي موجود در پليمر را تغيير دهد كه اين حالت در فيلم هاي ساخته شده توسط شيوه هاي ديگر مانند قالب گيري تراكمي (فشاري) نيز مي تواند رخ دهد.

‏-انتخاب حلال CHOICE OF SOLVENT

‏فاكتورهايي را كه بايد در زمان انتخاب حلال در نظر گرفت عبارتند از: قدرت حلال، نرخ تبخير، ويسكوزيته، بقاي حلال و خصوصيات سميت. حلال ها به وسيله نيروهاي بين مولكوليشان طبقه بندي مي شوند (جدول 1-58). اينها فاكتورهايي هستند كه بر چگونگي بر هم كنش حلال با پليمر تأثير گذاشته و قدرت و بقاي حلال را تحت تأثير قرار مي دهد. پارامتر قابليت حلاليت براي تعيين قدرت حلال به كار برده مي شود. سرعت حل شدن پليمر توسط حلال متناسب با پارامتر قابليت حلاليت است. پارامترهاي قابليت حلاليت براي حلال هاي متداول در جدول 2-58 آمده است . پارامتر قابليت حلاليت براي پليمرها از طريق آزمايش و استفاده از حلال هاي مختلف يا بر اساس مقادير محاسبه شده بر روي گروهي از پليمرها تعيين مي شود. روش هاي توسعه يافته ديگري نيز وجود دارند كه از نيروهاي پاشيدگي(

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است