با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (خاک) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏1

‏1

‏خاك

‏به نظر مي رسد كه انسان اوليه تا زماني كه مواد غذايي خود را از طريق شكار بدست مي آورده، چندان توجهي به خاك نداشته ولي به تدريج كه كشت و دامپروري جايگزين شكار شد، اهميت خاك نيز افزايش يافته است. اين تغيير روش در حدود 9000 سال پيش در كوههاي زاگرس و خوزستان و قسمتي از عراق امروزي بين رودخانه هاي دجله و فرات صورت گرفته و در واقع اولين كشاورزي از ايران آغاز شده است.

‏تعريف خاك (Soil - Earth‏)

‏از نقطه نظر يك متخصص كشاورزي، خاك ماده اي است كه گياه در آن قابل رشد بوده و زندگي آن را تأمين مي كند. از نقطه نظر يك زمين شناس، خاك مفهوم چندان مشخصي نداشته و كلاً به مواد پست و جدا از همي كه از تجزيه سنگ ها حاصل شده اتلاق مي شود. اما از نقطه نظر مهندسين خاك مفهوم نسبتاً وسيع تري دارد. در نظر يك مهندس خاك، خاك عبارتست از هرگونه مواد معدني تحكيم نيافته اي كه از ذرات جامد مجزا از هم كه حفرات بين آنها را هوا و يا ساير گازها و مايعات علي الخصوص آب اشغال كرده است و لذا بر طبق تعاريف فوق، متخصصين كشاورزي بيشتر به خاك هاي ارگانيك (آلي) توجه دارند و مهندسين بيشتر به خاك هاي غير ارگانيك.

‏از بحث فوق ديده مي شود كه در نظر مهندسين خواص فيزيكي و مكانيكي خاك، از نظر متخصصين كشاورزي خواص شيميايي و فيزيكي آن و از نظر زمين شناسان خواص منيرالوژي آن مهم مي باشد.

‏منشاء خاك ها

‏سنگ هاي تشكيل دهنده پوسته رويي زمين برحسب منشاء تشكيل آنها به سه گروه تقسيم مي شوند:

‏1

‏3

‏سنگ هاي آذرين Igneous Rocks

‏سنگ هاي رسوبي Sedimentary Rocks

‏سنگ هاي دگرگون Metamorphic Rocks

‏سنگ هاي آذرين سنگ هايي هستند كه مستقيماً از سرد شدن مواد مذاب آتشفشان تشكيل مي يابد. چنانكه مواد مذاب به كندي سرد شوند، منيرال هاي مختلف به صورت بلورهاي مجزا و درشت تبلور يافته و ساختمان گرانيتي سنگ هاي آذرين بوجود مي آيد. چنانچه مواد مذاب با سرعت بيشتري سرد شوند، بلورهاي خيلي ريزتر تشكيل مي شوند كه بوسيله يك ماده شيشه اي شفاف و چسب مانند پوشانيده مي شوند.

‏سنگ هاي آذرين و ساير انواع سنگ ها بر اثر هوازدگي مكانيكي و هوازدگي شيميايي به ذرات كوچكتر و منيرال هاي جديد از نوع سنگ مادر و ساير انواع مواد معدني تجزيه مي شوند. اين ذرات كوچك و منيرال هاي جديد، بعد از انتقال بوسيله آب و باد، به صورت لايه هايي در سطح زمين رسوب مي نمايند كه بعداً ذرات متشكله آن توسط مواد چسبنده محلول و شناور در آب به داخل لايه هاي مذكور نفوذ مي نمايند و بهم مي چسبند. اين عمل چسبيدن ذرات كوچكتر تحت فشار وزن لايه هاي فوقاني سنگ هاي رسوبي را بوجود مي آورد.

‏سنگ هاي دگرگوني از سنگ هاي آذرين و سنگ هاي رسوبي تحت فشار و حرارت زياد حاصل مي شوند. فشار و حرارت خيلي زياد باعث تبلور مجدد مواد معدني به بلورهاي جديد مي شود. هوازدگي مكانيكي نظير انجماد و ذوب مكرر، ساييدگي سنگ هاي توسط جريان آب، باد و امواج در امتداد سواحل، قطعات سنگي را به ذرات كوچكتري نظير سنگريزه، شن، ماسه، سيليت (لاي) و يا حتي ذرات خيلي كوچكتر تبديل مي نمايد. اين ذرات جدا از هم و نيز موادي كه توسط آب و باد رسوب داده شده خاك را تشكيل مي دهند. اندازه قطعات سنگي كه توسط جريان آب حمل مي شود، كاملاً بستگي به سرعت جريان دارد. وقتي كه سرعت جريان كاهش مي يابد، ذرات سنگين تر بتدريج رسوب خواهند كرد و با كاهش بيشتر سرعت، ذرات كوچك و كوچكتر نيز رسوب خواهند كرد. تغيير اندازه ذرات رسوب يافته با سرعت جريان باعث مجزا شدن ذرات مختلف شده و با تغيير سرعت لايه هايي متشكل از سنگريزه، شن، ماسه، لاي و رس رسوب مي نمايند.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است