برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

دموکراسی

قسمتی از متن :

1

‏دموکراسی

‏مردم‏‌‏سالاری‏[۱]‏ یا ‏دِموکراسی‏ (به ‏انگلیسی‏: Democracy‏) یک روش حکومتی است برای ‏مدیریت کم خطا‏ بر ‏مردم حق مدار‏[۲]‏ که در آن مردم، نه فرد یا گروهی خاص، حکومت می‏‌‏کنند.‏[۳]‏ گونه‏‌‏های مختلف دموکراسی وجود دارد.میان انواع گوناگون دموکراسی، تفاوت‏‌‏های بنیادین وجود دارد. بعضی از آنها نمایندگی و قدرت بیشتری در اختیار شهروندان می گذارند. در هر صورت اگر در یک دموکراسی، قانون گذاری دقیق برای جلوگیری از توزیع نا متوازن قدرت سیاسی صورت نگیرد (برای مثال تفکیک قوا)، یک شاخه نظام حاکم ممکن است بتواند قدرت و امکانات زیادی را در اختیار گرفته و به آن نظام دموکراتیک لطمه بزند. از ‏«‏حکومت اکثریت‏»‏ به عنوان خاصیت اصلی و متمایز کننده دموکراسی نام برده می شود. در صورت عدم وجود حاکمیت مسؤلیت پذیر، ممکن است که حقوق اقلیت‏‌‏های جامعه مورد سؤ استفاده قرار گیرد (که در آن صورت به آن دیکتاتوری اکثریت می گویند.) از اصلی‏‌‏ترین روندهای موجود در دموکراسی‏‌‏های ممتاز می توان به وجود رقابت‏‌‏های انتخاباتی عادلانه اشاره کرد. علاوه بر این، آزادی بیان، آزادی اندیشه سیاسی، و مطبوعات آزاد از دیگر ارکان اساسی دموکراسی هستند که به مردم اجازه می دهند تا با آگاهی و اطلاعات بر حسب علاقه شخصی خود رای بدهند.

‏محتویات

 [‏نهفتن] 

‏۱ ‏مفهوم دموکراسی

‏۲ ‏گونه‌های دموکراسی

‏۳ ‏وضعیت امروزی

‏۴ ‏منتقدین

‏۴.۱ ‏در ‏ایران

‏۵ ‏جستارهای دیگر

‏۶ ‏پانویس

‏۷ ‏منابع

‏۸ ‏پیوند به ‏بیرون

‏مفهوم دموکراسی

‏از دیدگاه نظریه پردازان سیاسی مفاهیم متنوعی برای دموکراسی وجود دارد.

2

‏از دیگاه تقلیل گرایی یا مینی مالیزم، ‏[۴]‏ دموکراسی سیستم حکومتی است که در آن شهروندان به گروهی از رهبران سیاسی حق حکومت را از طریق ‏انتخابات‏ دوره‏‌‏ای اعطا می کنند. این نظریه حکومت چند تنی و پلیارشی (polyarchy‏) نیز نامیده می‏‌‏شود.

‏مفهوم جمعی (Aggregative‏) دموکراسی ‏[۵]‏ اذعان دارد که حکومت باید به تدوین قوانین و سیاست هایی بپردازد که بسیار نزدیک به نظرات میانه مردم باشد، نیمه ای در سمت راست و نیمه‏‌‏ای در سمت چپ.

‏دموکراسی شورایی (Deliberative‏) بر مبنای این اصل استوار است ‏[۶]‏ که دموکراسی حکومت با بحث می‏‌‏باشد. دمورات‏‌‏های ‏شورایی‏ ادعا می‏‌‏کنند که قوانین و سیاست‏‌‏ها می باید بر مبنای استلال‏‌‏هایی باشد که تمام ‏شهروندان‏ بتوانند آن را بپذیرند. پهنه سیاست باید جایی باشد که رهبران و شهروندان در آن به مباحثه پرداخته، به یکدیگر گوش فرا داده و نظرات خود را تغییر می‏‌‏دهند.

‏مفاهیم فوق به دموکراسی از طریق نمایندگان آنها اشاره دارد. دموکراسی مستقیم (Direct‏) می‏‌‏گوید که شهروندان باید مستقیما و نه از طریق نمایندگان خود در ایجاد قوانین و سیاستها مشارکت داشته باشند. فعالیت سیاسی به خودی خود ارزشمند بوده، موجب اجتماعی شدن و فرهیختگی شهروندان شده و مشارکت مردمی می‏‌‏تواند نخبگان توانمند را ارزیابی کند. و از همه مهم تر اینکه شهروندان در حقیقت بر خود حکومت نمی‏‌‏کنند مگر آنکه خودشان مستقیما قوانین و سیاست‏‌‏ها را تصمیم گیری کرده باشند.

‏مفهوم دیگر دموکراسی تساوی سیاسی بین تمام شهروندان می‏‌‏باشد. این مفهوم به جوامعی اشاره دارد که در آنها عرف، روش و الگوهایی وجود دارد که به‏‌‏عنوان راهنماهایی به سوی تساوی قدرت سیاسی تلقی می‏‌‏شوند. اولین و مهم‏‌‏ترین این عرفهای اجتماعی عبارت از رخداد منظم، آزاد و آشکار انتخابات می‏‌‏باشد که به منظور انتخاب نمایندگانی می‏‌‏باشد که پس از انتخاب شدن مدیریت کل و یا عمده سیاستهای عمومی جامعه را عهده دار می‏‌‏شوند.

‏در این دیدگاه ممکن است اشکال شود که اکثریت رای دهندگان برای سیاست تصمیم می‏‌‏گیرند نه اکثریت مردم و بنابراین راه بحث در باره اجباری شدن مشارکت سیاسی مثل رای دادن اجباری را باز می نماید. و نیز اشخاص با پشتوانه مالی بیشتر امکان تأثیر گذاری بیشتری در جامعه در مبارزات انتخاباتی داشته و بنابراین ممکن است قوانینی جهت شفاف سازی منابع مالی در اختیار نامزدهای انتخاباتی مورد نیاز باشد.‏[۷]

‏گونه‏‌‏های دموکراسی

‏دموکراسی جفرسونی

‏دموکراسی نمایندگی‏:

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است