خریدار گرامی شما میتوانید فایل (آيين نوروز) را ویرایش کنید.

آيين نوروز - word (..doc) - دانلود,مقاله,آيين,نوروز,دانلود

قسمتی از متن :

‏1

‏نوروز؛ از ايران تا جهان، از گذشته تا هميشه

‏نوروز يکي از کهن‌ترين جشن‌هاي به جا مانده از دوران باستان است،خاستگاه نوروز در ايران باستان است و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ايران نوروز را جشن مي‌گيرند، زمان برگزاري نوروز در آغاز فصل بهار است.

در کشورهايي مانند ايران و افغانستان که تقويم هجري شمسي به کار برده مي‌شود، نوروز، روز آغاز سال نو است اما در کشورهاي آسياي ميانه و قفقاز، تقويم ميلادي متداول است و نوروز به عنوان آغاز فصل بهار جشن گرفته مي‌شود و روز آغاز سال محسوب نمي‌شود.

‏

جشن نوروز از لحظه اعتدال بهاري آغاز مي‌شود و در دانش ستاره‌شناسي، اعتدال بهاري در نيم‌کره شمالي زمين به لحظه‌اي گفته مي‌شود که خورشيد از صفحه استواي زمين مي گذرد و به سوي شمال آسمان مي‌رود.

اين لحظه، لحظه اول برج حمل ناميده مي‌شود و در تقويم هجري خورشيدي با نخستين روز از ماه فروردين برابر است، نوروز در تقويم ميلادي با ‏۲۱‏ يا ‏۲۲‏ مارس مطابقت دارد.

جغرافياي نوروز

‏جغرافياي نوروز با نام نوروز يا مشابه آن، سراسر خاورميانه، بالکان، قزاقستان، تاتارستان، در آسياي ميانه چين شرقي (ترکستان چين)، سودان، زنگبار، در آسياي کوچک سراسر قفقاز تا آستراخان و نيز آمريکاي شمالي، هندوستان، پاکستان، بنگلادش، بوتان، نپال و تبت را شامل مي‌شود.

‏همچنين کشورهايي مانند مصر و چين جزو سرزمين‌هايي نيستند که در آنها نوروز جشن گرفته مي‌شد، اما امروزه جشن‌هايي مشابه جشن نوروز در اين کشورها برگزار مي‌شود.

پيشينه نوروز

‏منشا و زمان پيدايش نوروز، به درستي معلوم نيست ولي در برخي از متون‌ کهن ايران ازجمله شاهنامه فردوسي و تاريخ طبري، جمشيد و در برخي ديگر از متن‌ها، کيومرث به‌عنوان پايه‌گذار نوروز معرفي شده است.

‏پديد آوري نوروز در شاهنامه، بدين گونه روايت شده است که جمشيد در حال گذشتن از آذربايجان، دستور داد تا در آنجا براي او تختي بگذارند و خودش با تاجي زرين بر روي تخت نشست. با رسيدن نور خورشيد به تاج زرين او، جهان نوراني شد و مردم شادماني کردند و آن روز را روز نو ناميدند.

برخي از روايت‌هاي تاريخي، آغاز نوروز را به بابليان نسبت مي‌دهد، بر طبق اين روايت‌ها، رواج نوروز در ايران به ‏۵۳۸‏ سال قبل از ميلاد يعني زمان حمله کورش بزرگ به بابل بازمي‌گردد، همچنين در برخي از روايت‌ها از زرتشت به‌عنوان بنيان‌گذار نوروز نام برده شده است اما در اوستا نامي از نوروز برده نشده است.

نوروز در زمان سلسله هخامنشيان

‏برخي از پژوهشگران نگاره مراسم پيشکش هدايا به پادشاه ايران در تخت جمشيد را، مربوط به نوروز مي‌دانند.

‏2

‏کوروش دوم بنيان‌گذار هخامنشيان، نوروز را در سال ‏۵۳۸‏ قبل از ميلاد را جشن ملي اعلام کرد، وي در اين روز برنامه‌هايي براي ترفيع سربازان، پاکسازي مکان‌هاي همگاني و خانه‌هاي شخصي و بخشش محکومان اجرا مي‌کرد.

‏اين آيين‌ها در زمان ديگر پادشاهان هخامنشي نيز برگزار مي‌شده است،در زمان داريوش يکم، مراسم نوروز در تخت جمشيد برگزار مي‌شد.

‏ البته در بررسي‌ها بر روي سنگ‌نوشته‌هاي به‌جا مانده از دوران هخامنشيان، نشان مي‌دهد که مردم در دوران هخامنشيان با جشن‌هاي نوروز آشنا بوده‌اند، و هخامنشيان نوروز را با شکوه و بزرگي جشن مي‌گرفته‌اند و شواهد نشان مي‌دهد داريوش اول هخامنشي، به مناسبت نوروز در سال ‏۴۱۶‏ قبل از ميلاد سکه‌اي از جنس طلا ضرب نمود که در يک سوي آن سربازي در حال تيراندازي نشان داده شده است.

‏در دوران هخامنشي، جشن نوروز در بازه‌اي زماني ميان ‏۲۱‏ اسفند تا ‏۱۹‏ ارديبهشت برگزار مي‌شده است.

‏نوروز در زمان اشکانيان و ساسانيان

‏در زمان اشکانيان و ساسانيان نيز نوروز گرامي داشته مي‌شد و در اين دوران، جشن‌هاي متعددي در طول يک سال برگزار مي‌شد که مهمترين آنها نوروز و مهرگان بوده است.

‏برگزاري جشن نوروز در دوران ساسانيان چند روز (دست کم شش روز) طول مي‌کشيد و به دو دوره نوروز کوچک و نوروز بزرگ تقسيم مي‌شد. نوروز کوچک يا نوروز عامه پنج روز بود و از يکم تا پنجم فروردين گرامي داشته مي‌شد و روز ششم فروردين (خردادروز)، جشن نوروز بزرگ يا نوروز خاصه برپا مي‌شد.

در هر يک از روزهاي نوروز عامه، طبقه‌اي از طبقات مردم (دهقانان، روحانيان، سپاهيان، پيشه‌وران و اشراف) به ديدار شاه مي‌آمدند و شاه به سخنان آنها گوش مي‌داد و براي حل مشکلات آنها دستور صادر مي‌کرد. در روز ششم، شاه حق طبقات گوناگون مردم را ادا کرده بود و در اين روز، تنها نزديکان شاه به حضور وي مي‌آمدند.

‏اردشير بابکان، بنيان گذار سلسله ساسانيان، در سال ‏۲۳۰‏ ميلادي از دولت روم که از وي شکست خورده بود، خواست که نوروز را در اين کشور به رسميت بشناسند.

‏ اين درخواست مورد پذيرش سناي روم قرار گرفت و نوروز در قلمرو روم به Lupercal‏ معروف شد.

‏در دوران ساسانيان، ‏۲۵‏ روز پيش از آغاز بهار، در دوازده ستون که از خشت خام برپا مي‌کردند، انواع حبوبات و غلات (برنج، گندم، جو، نخود، ارزن، و لوبيا) را مي‌کاشتند و تا روز شانزدهم فروردين آنها را جمع نمي‌کردند، هر کدام از اين گياهان که بارورتر مي شد، در آن سال محصول بهتري مي داد.

در اين دوران همچنين متداول بود که در بامداد نوروز، مردم به يکديگر آب بپاشند و از زمان هرمز اول مرسوم شد که مردم در شب نوروز آتش روشن نمايند، همچنين از زمان هرمز دوم رسم دادن سکه در نوروز به‌عنوان عيدي متداول شد.

‏نوروز پس از اسلام

‏از برگزاري آيين‌هاي نوروز در زمان امويان نشانه‌اي در دست نيست اما نقشي از جشن چهارشنبه سوري در عمارت چهل ستون ديده مي شود و در زمان عباسيان نيز به نظر مي‌رسد که خلفا گاهي براي پذيرش هداياي مردمي، از نوروز استقبال مي‌کرده‌اند، با روي کار آمدن سلسله‌هاي سامانيان و آل بويه جشن نوروز با گستردگي بيشتري برگزار شد.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است