شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (آیین برهمایی) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

‏آیین برهمایی

● ‏برهما

‏برهما یکی از خدایان ‏بزرگ هندوان باستان به نام یکی از سه خدای پیروان مذاهب برهمایی است که وی را قادر ‏مطلق آفریدگار جهان می دانند. نام مذهب برهمایی نیز از آن گرفته شده است این آیین ‏از قدیمی ترین ادیان بشری به شمار می آید. برهمایان معتقدند که برهما( خالق بزرگ ) ‏روز اول خلقت روحانیون را از دهان، سلحشوران را از بازوان، کارکنان را از ران، و ‏مردگان را از پای خود آفرید و این صنوف همیشه ثابت و برقرار است.

▪ ‏سه خدای ‏برهمایی عبارتند از:

‏۱) ‏برهما(خدای بزرگ و خالق موجودات جهان)

‏۲) ‏روشینو(محافظ و آمرکائنات)

‏۳) ‏شیوا(مخرب و خراب کننده ی موجودات)

‏شهر مقدس ‏برهماییان بنارست در کنار رود گنگ واقع شده است.[۱]

● ‏آیین برهمایی:

▪ ‏پرسه و ‏گدایی صوفی مبتدی از آیین برهمایی

‏تناسخ و طول تناسخ یعنی حلول روح از قالبی به ‏قالب دیگر که در مذهب اهل حق سنگ اساس عقاید ایشان است. حلول ذات" دونادون " گویند. ‏به عقیده ایشان در تن هرکس ذره ای از ذرات الهی موجود است و ظهور روحانی حق در صورت ‏جسمانی پاکان و برگزیدگان همیشه در گردش می باشد و آن را گردش مظهر به مظهر می ‏نامند.

‏در این باره آنان معتقد به هفت جلوه پیاپی اند و می گویند هر بار خداوند ‏حق تعالی با چند تن از فرشتگان مقرب الهی به صورت اتحاد در بدنهای خاکی" حلول " می ‏نماید. این حلول به منزله لباس پوشیدن و کندن آن است که آن را به فارسی" جامه " و ‏به ترکی" دون " می گویند و همان است که در فلسفه برهمایی هندویی " کارما " آمده ‏است.[۲]

▪ ‏دراوپانیشادها

‏با این که تعالیم آیین هندو بر محور وحدت وجود دور ‏می زند که آسمان و زمین بالا و پایین انسان و جهان و... همه را نمایشگر" وحدتی در ‏کثرت " و " کثرتی با وحدت " می انگارد و "برهما " و " جهان " را حتی در شکل" خالق و ‏مخلوق " هم جدا از هم و در برابر هم قرار نمی دهد با این حال دراوپانیشادها که ‏قسمتی از آیین مقدس هندی هستند به عبارتی برمی خوریم که از آسمان به عنوان" جهان ‏برهمایی " "تالارزرین " " تالار ربانی " و ... یاد می کنند.

‏که روح انسان پس از ‏پاک شدن از آلودگی ها و کسب شایستگی لازم بدان راه می یابد تا به برهما بپیوندد یا" ‏برهما شود " براستی این نفس در قلب من است... روز به روز براستی که این را می داند ‏به جهان آسمان می رود. اکنون آن ذات درخشان آرام که از این بدن برون می شتابد و به ‏زندگی علوی می رسد و بر صورت خودش ظاهر می شود. او همانا نفس است، او جاودان و بی ‏ترس است، او برهما است.براستی این ها سه هجا هستند: ست ‏–‏ تی ‏–‏ یم .

‏ست" وجود " ‏یعنی جاودان. تی یعنی فانی. یم آن دو را با هم نگه می دارد و برای آن یم گفته می ‏شود. روز به روز براستی کسی که این را می داند به جهان آسمان می رود بنابراین همه ی ‏بدیها از آن دور می گردد زیرا آن جهان برهمایی از زشتی آزاد است ولی تنها کسانی که ‏آن جهان برهمایی را خواهند داشت آنان در همه عوالم آزادی بی کران خواهند داشت.

‏براستی دو دریا در جهان برهمایی درآسمان سوم ازاینجا همانا و« آرا» و « نیا» ‏است. دریاچه ی « ایرامدیه» ( که خوشی و فلسفه می بخشد) در آنجاست. تالار زرین ربانی ‏در آنجاست.ولی تنها آنان که در دریای« آرا » و « نیا » را به واسطه ی زندگانی پرهیز ‏کارانه ی یک طالب علوم دینی در جهان برهمایی پیدا کنند فقط آنان ، آن جهان برهمایی ‏می توانند داشته باشند. آنان در همه ی عوالم آزادی بیکران دارند.[

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است