برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

تصفيه (ديافيلتريشن)

قسمتی از متن :

‏1

‏2

‏تصفيه (ديافيلتريشن): روشي موثر و سريع براي نمك زدايي يا تغيير باقر نمونه هاي بيولوژيكي

‏ديافيلتريشن روشي است كه غشاهاي فراپلايش (پالايش از لا به لاي صافي اي كه قادر به گذراندن ذرات بسيار و ريز ميكروسكوپي باشد) را براي تغيير، جابجايي يا كم كردن غلظت نمك يا مواد حل شده در محلول كه شامل پروتئين ها، پپتيدها، نوكلئيك اسيد و مولكولهاي ديگر مي باشد، مورد اشتباه قرار مي دهد. كه در اين حال با انتخاب صافي‌هاي غشاء نفوذپذير (تراوا) را براي جداسازي اجزا محلول بسته به اندازه مولكول به كار مي برد. يك غشا فراپالايش مولكول هايي را كه بزرگتر از منافذ غشا هستند را در خود نگه مي دارد. در حالي كه مولكولهاي كوچكتر مثل نمك و مواد محلول در آب كه قابليت نفوذپذيري %100 دارند، به راحتي از غشا عبور مي دهد. در اينجا ما مفاهيم مربوط به غلظت پروتئيني و ديافيلتريشن را شرح داده و روش هاي مختلف اجراي ديافيلتريشن و تاثير آنها روي مراحل زمان، حجم، ثبات و بازيافت را مقايسه مي كنيم.ب

‏غلظت:

‏ مواد محلول از طريق غشايي كه به عنوان تغليظ يا ابقا (حفظ كردن) شناخته شده در محلول حفظ مي شود. مواد محلول از درون غشايي مي گذرند كه صافي يا تراوش ناميده مي شود. يك غشاء، براساس خصوصيت دفعش براي نمونه اي كه غليظ مي شود، انتخاب مي شود. طبق يك قاعده كلي، وزن مولكول براي غشاء (MWCO‏) بايد rd‏3/1 تا th‏6/1 وزن طبق، مولكولي باشد كه از غشا عبور نمي كند. اين يك ابقا كامل است. هر چند MWCO‏ به آن نمونه (محلول) نزديك تر باشد، تشكيل ضايعات كوچك هم در طول مراحل غلظت بيشتر مي شود. ميزان جريان غشا (ميزان جريان صافي در هر واحد غشا) به اندازه منفذ ارتباط دارد. هر چه اندازه منفذ ها كوچكتر باشد، ميزان سرعت جريان غشاء براي همان فشار به كار رفته، كمتر مي شود. بنابراين وقتي غشايي براي غلظت/ تصفيه انتخاب مي شود بايد به عامل زمان در مقابل بازيافت توجه داشت. در بسياري از كاربردهاي بيولوژيكي، عامل بازيابي مهمتر از عامل زمان است. مرحله زمان هميشه مي تواند با افزياش ميزان سطح غشا به كار برده، كاهش يابد. شكل 1 نمونه يك محلول غليظ را نشان مي دهد.

‏1

‏2

‏تصفيه (ديافيلتريشن): روشي موثر و سريع براي نمك زدايي يا تغيير باقر نمونه هاي بيولوژيكي

‏ديافيلتريشن روشي است كه غشاهاي فراپلايش (پالايش از لا به لاي صافي اي كه قادر به گذراندن ذرات بسيار و ريز ميكروسكوپي باشد) را براي تغيير، جابجايي يا كم كردن غلظت نمك يا مواد حل شده در محلول كه شامل پروتئين ها، پپتيدها، نوكلئيك اسيد و مولكولهاي ديگر مي باشد، مورد اشتباه قرار مي دهد. كه در اين حال با انتخاب صافي‌هاي غشاء نفوذپذير (تراوا) را براي جداسازي اجزا محلول بسته به اندازه مولكول به كار مي برد. يك غشا فراپالايش مولكول هايي را كه بزرگتر از منافذ غشا هستند را در خود نگه مي دارد. در حالي كه مولكولهاي كوچكتر مثل نمك و مواد محلول در آب كه قابليت نفوذپذيري %100 دارند، به راحتي از غشا عبور مي دهد. در اينجا ما مفاهيم مربوط به غلظت پروتئيني و ديافيلتريشن را شرح داده و روش هاي مختلف اجراي ديافيلتريشن و تاثير آنها روي مراحل زمان، حجم، ثبات و بازيافت را مقايسه مي كنيم.ب

‏غلظت:

‏ مواد محلول از طريق غشايي كه به عنوان تغليظ يا ابقا (حفظ كردن) شناخته شده در محلول حفظ مي شود. مواد محلول از درون غشايي مي گذرند كه صافي يا تراوش ناميده مي شود. يك غشاء، براساس خصوصيت دفعش براي نمونه اي كه غليظ مي شود، انتخاب مي شود. طبق يك قاعده كلي، وزن مولكول براي غشاء (MWCO‏) بايد rd‏3/1 تا th‏6/1 وزن طبق، مولكولي باشد كه از غشا عبور نمي كند. اين يك ابقا كامل است. هر چند MWCO‏ به آن نمونه (محلول) نزديك تر باشد، تشكيل ضايعات كوچك هم در طول مراحل غلظت بيشتر مي شود. ميزان جريان غشا (ميزان جريان صافي در هر واحد غشا) به اندازه منفذ ارتباط دارد. هر چه اندازه منفذ ها كوچكتر باشد، ميزان سرعت جريان غشاء براي همان فشار به كار رفته، كمتر مي شود. بنابراين وقتي غشايي براي غلظت/ تصفيه انتخاب مي شود بايد به عامل زمان در مقابل بازيافت توجه داشت. در بسياري از كاربردهاي بيولوژيكي، عامل بازيابي مهمتر از عامل زمان است. مرحله زمان هميشه مي تواند با افزياش ميزان سطح غشا به كار برده، كاهش يابد. شكل 1 نمونه يك محلول غليظ را نشان مي دهد.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است