با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (مورفین) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏1

‏2

‏با وجودي كه معمولاً مورفين اولين دارويي است كه براي دردهاي شديد سرطاني تجويز مي‌شود، بدون در نظر گرفتن سن بيمار، اين ترجيح در اثر برتري و يا مزيت دارويي خاصي نمي‌باشد. مانند بسياري مخدرها، مورفين نيمه عمر نسبتاً كوتاهي دارد (2 تا 4 ساعت). البته اين خصوصيت مي‌تواند در افراد سالخورده مفيد باشد. مدت زمان چهار تا پنج نيمه عمري كه طول مي‌كشد تا مورفين به غلظت ثابت خوني برسد زماني است كه در طي آن غلظت پلاسمايي دارو در حال افزايش است. در چنين زماني نتيجة باليني نهايي- Ultimate Clinical Cutcome‏

‏ ناشي از دارو را نمي‌توان با قطعيت مشخص نمود و بايد بيمار را بطور دقيق تحت نظر گرفت تا غلظت دارو به دامنه‌اي كه همراه با عوارض جانبي است افزايش پيدا نكند. در جوامعي مانند سالخوردگان كه مستعد مسموميت با مخدرها هستند، استفاده از دارويي با نيمه عمر كوتاه باعث كاهش مدت زمان بي‌اطميناني شده و تنظيم دُز سريع را امكان‌پذير مي‌سازد.

‏يافته‌هاي جديد در رابطه با متابوليت‌هاي مورفين ممكن است در بعضي شرايط سير و نحوه درمان را تحت تأثير قرار دهند.

‏متابوليت‌هاي گلوكورونيدي، يعني مورفين –‏3- گلوكورونيد (M3G)‏ و مورفين –‏6- گلوكورونيد (M6G)‏ توسط كليه‌ها دفع شده و در بيماران دچار نارسايي كليوي تجمع مي‌يابند. M6G‏ به گزيده‌هاي مخدر متصل مي‌شود و ممكن است در بي‌دردي و يا مسموميت با مورفين نقش داشته باشد، در حالي كه M3G‏ احتمالاً آثار آنتاگونيتي مخدر داشته و در رابطه با دردهايي كه بسيار سخت به مورفين جواب مي‌دهند دخيل شناخته شده است. احتمالاً با وجودي كه مطالعه‌اي كه اخيراً بر روي بيماران مبتلا به دردهاي سرطاني انجام شده ارتباطي بين انواع منحني از مسموميت با مخدرها و غلظت‌هاي خوني

‏1

‏2

M6G‏ پيدا نكرده است، گاهاً بيماراني يافت شده‌اند كه در آنها افزايش غلظت M6G‏ به عنوان يك فاكتور مؤثر در ايجاد عوارض ناخواسته عمل كرده است.

‏بيماران سالخورده به علت وجود درجات مختلفي از نارسايي كليه بسيار مستعد به تجمع متابوليت‌هاي مورفين هستند. با توجه به شواهد موجود، اين توانايي تجمع بالقوه خطر قابل توجهي كه باعث تغيير در نحوه تجويز شود ايجاد نمي‌نمايد. با اين وجود در صورتي كه بيماران دچار مسموميت با مخدرها شوند، تجمع متابوليت‌ها نيز مي‌تواند يكي از علل آن باشد و بهمين دليل تغيير به مخدري ديگر قابل توجيه است.

‏در بعضي شرايط، تغيير از يك مخدر به مخدري ديگر حتي بدون توجه به درمان در جريان- Current therapy

‏ بيمار نيز مي‌تواند استراتژي مفيد و مؤثري باشد. تفاوت‌هاي بسيار متنوعي در پاسخ به اگونيست‌هاي مختلف مخدرها در يك فرد وجود دارد و اكثراً مشاهده مي‌شود كه بيماران، از جمله بيماران سالخورده، تعادل بين تسكين درد و عوارض جانبي بهتري با بعضي مخدرها در مقايسه با بعضي ديگر پيدا مي‌نمايند.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است