برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

آثار ميكل آنژ

قسمتی از متن :

1

‏مقدمه:

‏بررسي طراحي هاي ميكل آنژ، حتي اگر به فشردگي بررسي حاضر باشد، كاري است كه لزوماً دشواريهاي بسيار دارد. اين دشواري ها در واقع به خاطر كيفيت برتر طراحي ها و نيز به واسطه ي وجود مسائل فوق العاده پيچيده، و گاه حل نشده ايست، كه در آنها مطرح ميگردد. در اين دفتر، ما بررسي خود را به طراحي هاي فيگوراتيو ميكل آنژ محدود كرده و از طراحي هاي مربوط به معماري او، كه خود محتاج بررسي جداگانه اي مي باشد، صرفنظر مي كنيم.

‏ميكل آنژ طراحي را از كودكي آغاز كرد. در درس يوناني و لاتيم ضعيف بود. دليل آن هم اين بود كه به جاي توجه به درس زبان در حاشية كتابهايش طراحي مي كرد. با وجود علاقه يا كه به هنر مجسمه سازي داشت، در سن سيزده سالگي براي فراگرفتن نقاشي به كارگاه ‏«‏گيرلاندايو‏»‏ رفت، ولي تا آخرين روزهاي عمرش كه تقريباً 90 سال طول كشيد هرگز طراحي را كنار نگذاشت. او به اين واقعيت آگاه بود كه بهترين وسيله براي نيرومند كردن چشم و دست، طراحي است. قبل از اقدام به نقاشي و يا تراشيدن مجسمه، صدها طرح براي تمام جزئيات آنها مي ساخت. با اين طرحها اسرار ساختمان پيچيدة بدن انسان را كشف مي كرد. طراحي، چراغي بود كه راه تاريك مجسمه سازي را براي او روشن مي ساخت؛ سنگ محكي بود كه به وسيلة آن ميزان صداقت و وفاداري به حقيقت را آزمايش مي كرد؛ وسيله اي بود براي درك حقايقي كه هر روز كشف مي كرد. زماني كه در باغ خانوادة مديسي در فلورانس، زير نظر

2

‏«‏برتولدو‏»‏ تعليم مي گرفت، استادش به او گفت: ‏«‏طراحي، به عمل خداوند، كه روح را به تن آدم دميد، شباهت دارد. از پيوند روان هنرمند و تنفس مدل، زندگي تازه اي برروي كاغذ آفريده مي شود. طراحي عمل عاشقانه اي است.‏»‏ ميكل آنژ، بزرگترين مجسمه ساز جهان، از راه طراحي به پژوهش طبيعت پرداخت و سرانجام به حقيقت و به زيبايي كم نظيري كه خاص اوست دست يافت. بدون طراحي هرگز نمي توانست شاهكارهاي به اين عظمت بيافريند.

‏اثر قلم ميكل آنجلو برروي كاغذ دقيقاً مشابه اثر ضربات قلم او بر سنگ است. اين را در طرحهاي قلم و مركب اين هنرمند مي توان مشاهده كرد. كافي است يكي از طرحهاي مركبي او را با بخشي از مجسمه هاي ناتمامش مقايسه كند. ميكل آنجلو روزها حجاري مي كرد و شبها در اعماق زيرزمينها در برابر نور شمع، بدن مردگان را براي آشنايي با ساختمان دروني آنها مي شكافت و از اجزاي آنها طراحي مي كرد.

‏ميكل آنجلو به ‏«‏نيرو‏»‏ معتقد بود و بدن انسان را سمبل نيرو مي دانست. همة ماجراهاي زندگي و طبيعت در ساختمان اندامي كه او طرح مي كرد و يا مي تراشيد منعكس مي شد. خطوطي كه اين هنرمند طرح مي كند همه در ستايش بدن و توجيه آناتومي بدن است. قلمش در رابطه با چرخش عضلات تغيير جهت مي دهد و در هر گردش، حجم و برجستگيهاي بدن را تشديد مي كند. در طرحهاي لئوناردو ميكل آنجلو نوع خط و نحوة به كار رفتن آن ارزش تجسمي خط را بيان مي كند.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است