پیوند ها

قسمتی از متن :
1
گوتاما بودا
مجسمه گوتاما بودا در هند
گوتاما بودا شاهزادهای بود بنام سیدارتا گوتما از تیره شاکیا که پیرامون ۲۵۰۰ سال پیش (سده پنجم پیش از زایش مسیح) در منطقه کاپیلاواستو در نپال امروزی میزیست.
بنابر داستانهای بودایی سیدارتا (واژه سیدارتا بمعنی کمالجو است) در باغهای لومبینی در نپال کنونی بدنیا آمد. پس از زایش توجه پیشگویان به او جلب شد و پیشگویی ایشان بدینگونه بود که سیدارتا در آینده یا پادشاهی جهانگیر خواهد شد یا روحانیای بیداردل که جهانیان را از خواب نادانی خواهد رهاند. پدر سیدارتا یعنی سودودانا شاه برای اینکه پسرش در راه اول قرار گیرد وی را در ناز و نعمت پروراند و در کاخهایی محفوظ قرار داد تا سیدارتا با رنجها و کاستیهای زندگی آشنایی نیابد. با اینحال سیدارتای کمالجو از کاخها گریخت و در طی چهار بار گریز خویش با چهار منظره آشنا گشت: پیری، بیماری، مرگ و شخصی پارسا که در پی رهایی از رنجها بود. دیدن چهارمین منظره بر سیدارتا تأثیری ژرف نهاد و بر آن شد تا زندگی شاهزادگی را نهاده به جستجوی حقیقت شرایط آدمیان بپردازد. پس از گذراندن مدتی با مرتاضان در جنگلها، آن راه را راه راستین حقیقت یابی ندانست و راهی میانه در پیش گرفت.
سیدارتا پس از شش سال آزمودن و پویش در مکانی بنام بودگایا زیر درختی بنام درخت بیداری (بودی) به درون پویی (مراقبه و مکاشفه) نشست و پس از چیرگی بر ترفندهای مارا، دیو دیوان، به دریافت رموز و بیداری کامل رسید و بودا گشت. واژه بودا یعنی بیدار شده یا به عبارتی به روشنی رسیده
2
بودا
تندیس بودا در بوروبودور (جاوه اندونزی) حدود ۴۸۳ تا ۵۶۳ پ.م.
بودا لقبی است که در مذهب بودایی به هر کسی که به "روشنی"(بودهی) رسیده باشد اطلاق میشود گرچه از آن بیشتر برای اشاره به سیذارتا گوتاما (یا گوتاما بودا), بنیانگذار مذهب بودایی, استفاده میشود.
در بسیاری از منابع وقتی صحبت از "بودا" میشود منظور همان "گوتاما بودا", بنیانگذار مذهب بودایی, است و همین به این باور غلط که منظور از لفظ "بودا" تنها همان "گوتاما بودا" است دامن زده است. اما به باور بوداییان بسیاری دیگر نیز به مقام بودایی رسیده اند.
هميشه وقتي صحبت از آيين بودا به ميان مي آيد، اذهان متوجه هند و سپس خاور دور مي شود، و كمتر از نفوذ اين آيين در ايران صحبت مي شود. آيين بودا كه در سده ششم پيش از ميلاد در هند به وجود آمد، به تدريج به نواحی مختلف از جمله امپراتوري كوشان، در شرق ايران، گسترش يافت و در اثر نفوذ كوشانيان به نواحي شمالي، اين آيين به آسياي مركزي و به ايالت های سغد(۱) و خوارزم (در شمال شرقي ايران) هم رسيد. با پيدا شدن پيرواني در اين ايالات ايراني، طبعا كتاب هاي ديني و متون بودايي به زبان مردم اين
نواحي ترجمه شد كه تعدادي از اين آثار به زبان سغدي باقي مانده است. بررسي اين آثار هم از نظر به دست آوردن اطلاعاتي از اين آيين و هم از نظر بررسي زبان شناختي زبان سغدي، تحول آن از دوره باستان و تاثير آن در زبان فارسي بسيار مهم است. سغدي از زبان هاي شاخه شرقي دوره ميانه ايران است و در هزاره اول ميلادي در قسمتي از شرق ايران بزرگ و در ميان
تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است