تاريخ ولادت - word (..doc) - فلسفه -

قسمتی از متن :

‏تاريخ ولادت ( سال ،‏‌‏ ماه ، روز )

‏در نزد مورخان ‏شيعه و اهل سنت مشهور است كه ولادت آن بزرگوار در سال چهارم هجري و در مدينه ي منوره بوده است چنانچه در تاريخ زندگاني رسول خدا (ص) ‏نگاشته ايم ، و اين قول را عموم اهل حديث و تاريخ نيز نقل و انتخاب كرده اند ‏، از جمله علامه مجلسي ، شيخ مفيد ، علي بن عيسي ادبلي ، ابوالفرج ، ابن شهر آشوب ، ‏ابن اثير جزري و ابن حجر عسقلاني .

‏در مقابل مورخان ديگري ولادت آن حضرت را سال سوم هجري ذكر كرده اند ‏كه از جمله ي علماي شيعه ، مرحوم كليني (ره) و از دانشمندان اهل سنت واقدي و جمعي ديگرند. در مورد ماه و روز ولادت آن بزرگوار نيز شهود آن است كه ولادت آن حضرت در پنجم ‏ماه شعبان بوده ، و اين قولي است كه عموم اهل حديث و مورخاني كه در بالا نامشان را ذكر كرديم اختيار كرده اند . اقوال ديگري نيز مانند سوم شعبان و آخر ربيع الاول و سيزدهم ماه رمضان نقل شده است . كه اين دو قول اخير مشهور نيست . و اما قول سوم شعبان نيز از نظر ‏اهل تاريخ ضعيف تر از قول اول است . ولي مجلسي (ره) در بحارالانوار مي گويد : ‏«‏الا شهر‏ في ولادته صلوات الله عليه انه وله الثلاث خلون من شعبان . . . ‏»‏ يعني : مشهورتر در ولادت آن حضرت‏ ‏سوم شعبان است . دليلي كهبراي آن ذكر كرده است روايت شيخ در مصباح و توقيعي است كه از ناحيه مقدسه براي ابوالقاسم بن علاء همدان ،‏‌‏ وكيل ‏حضرت عسكري (ع) صادر گرديده بود . البته اين روايت به تنهايي نمي تواند دليلي بر مشهورتر ‏اين قول باشد ولي از آنجا كه مرحوم مجلسي حريت فن حديث و احاطري ايشان بر احاديث بيش از ما بوده گفتار ايشان در اين باره مقبول است . و الله اعلم . . .

‏خوابي كه ام الفضل ديد :

‏ ابن حجر و ديگران روايت كرده اند كه ام الفضل همسر عباس بن عبدالمطلب ،‏‌‏ عموي رسول خدا (ص) ،‏‌‏كه نامش لبابه بوده است خوابي ديد كه موجب نگراني و اضطراب‏ خاطر او گرديد و براي تعبير آن به نزد رسول خدا آمد و خواب خود را اينگونه بيان كرد ‏«‏رايت ان عضو امن اعضايك في بيتي‏»‏ يعني : در خواب ديدم عضوي از اعضاي بدن شما در خانه ي من قرار گرفته است ؛ رسول خدا (ص) ‏خواب او را چنين تعبير فرمود : ‏«‏تله فاطمه غلاما و تر ضعينه بلين قثم‏»‏ يعني فاطمه پسري به دنيا مي آورد ‏و تو او را به شير ‏«‏قثم‏»‏ (كي از فرزندان عباس و لبابه) شير خواهي داد . و طو‏لي نكشيد كه فاطمه (س) حسين (ع) را به دنيا آورد و لبابه او را به نزد خود برد .

‏ماجراي ولادت و نام گذاري :

‏در روايتي كه برخي ‏از آنها در داستان ولادت سبط اكبر رسول خدا (ص) امام حسن مجتبي (ع) دكر شده و مرحوم صوق و ديگران آن ها را ‏ن‏قل كرده اند ، آم‏د‏ه است ‏كه چوم حسين (ع) به دنيا آمد و او را به نزد رسول خدا (ص) بردند تا نامي

‏براي او‏ بگذار‏ند رسول خدا (ص) فرمودند : ‏«‏من در نامگذاري اين فرزند ‏بر خداي عز و جل سبقت نمي گيرم . سپس جبرئيل نازل شد . عرض كرد : ‏»‏ يا محمد القي الا علي ‏يقرتك السلام و يقول لك علي منك كهارون من موسي ، سم ابنك هذا باسم ابن هارون‏»‏ يعني : منزلت و مقام علي در نزد ‏تو همانند مقام و منزلت هارون نسبت به موسي است ؛‏‌‏ از اين رو نام فرزند او را به نام فرزند هارون نامگذاري كن . رسول خدا از جبرئيل پرسيد : نام فرزند هارون چه بوده ؟ ‏جبرئيل عرض كرد كه : ‏«‏نام او شبير بود‏»‏ . رسول خدا (ص) فرمود : ‏«‏زبان من عربي است‏»‏ . جبرئيل عرض كرد : ‏«‏نام او را حس‏ي‏ن بگذار‏»‏ و رسول خدا اين نام را براي فرزندش انتخاب فرمود .

‏رسول خدا (ص) از آينده ي غم انگيز و شهادت نوزاد خبر مي دهد :

‏در روايت اهل سنت نيز نظير روايتي كه از اسماء دختر ‏عميس و ديگران روايت شده و در آن ‏ها آمده است كه اسماء مي گويد : ‏«‏من حسين را به نزد رسول خدا بردم و در دامان آن حضرت نهادم و رسول خدا (ص) ‏گريست . من عرض كردم : ‏«‏پدرو مادرم به قربانت سبب گريه ي شما چيست ؟‏»‏ ‏حضرت فرمود : ‏«‏به راستي كه اين پسر مرا گروه ستمكاري از امت من خواهند كشت كه خداي تعالي شفاعت مرا به آن‏ ‏ها نرساند . اسماء گويد : ‏رسول خدا (ص) به دنبال اين سخن فرمود : ‏«‏اي اسماء اين خبر را به فاطمه مده كه تازه زاست و شنيدن اين خبر غم انگيز براي او در اين حالت مناسب نيست‏»‏ . نشير اين روايت در كتاب هاي حديث شيعه با تفصيل بيشتري از آن حضرت ‏نقل شده كه از آن جمله روايت امالي شيخ است كه به سنه خود از اسما‏ء داستان ولادت حسين (ع) را نقل كرده است و در باره حسين (ع) مي گويد : چون نوزاد را به نزد آن حضرت بردم رسول خدا (ص) فرمود : ‏«‏اي فرزند تو را در آينده سرگذشتي است . خدايا كشنده ي او را لعنت كن‏ ( و از رحمت خود دور فرما ) و اين خبر را به فاطمه مده‏»‏ . اسماء مي گويد كه من نوزاد را بردم و در روز هفتم رسول خدا (ص) ‏به نزد من آمد و فرمود :‏«‏فرزندم‏ را بياور‏»‏ من آن نوزاد را نزد رسول خدا (ص) آوردم و آن حضرت براي او عقيقه كرد، سرش را تراشيد و هم وزن آن از نقره صدقه داد . ‏آ‏نگاه او را در دامان خود گذارد و گفت : ‏«‏اي اباعبدالله بر من ناگوار و دشوار است‏»‏ . اين سخن را گفت و گريست . من عرض كردم : پدر و مادرم به قربانت ، هم امروز و هم روز نخست چنين كرده ،‏‌‏ داستان چيست ؟ رسول خدا (ص) در پاسخ فرمود : ‏«‏مي گريم ، براي فرزندم كه او را گروهي ستمكار و كافر ‏از بني اميه مي كشند ، خدايشان‏ لعنت كند و شفاعت مرا در روز قيامت به ايشان نرساند . قاتل او مردي است كه (حرمت)‏ دين را بشكند و خداي بزرگ را كافر شود‏»‏ . و به دنبال آن فرمود : ‏«‏خدايا من از تو درباره ‏دو‏ فرزند خود درخواست مي كنم آنچه را ابراهيم درباره فرزندانش درخواست نمود ، خدايا اين ‏دو‏ را ‏دوست دار و دوست دار هر كس كه ايشان را دوست دارد ، و لعنت كن هر كس كه ايشان را دشمن دارد ، به اندازه پري آسمان و زمين

دانلود,مقاله,تاريخ,ولادت,دانلود

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است