تناسخ و معاد - word (..doc) - فلسفه -

قسمتی از متن :

‏تناسخ و معاد

‏تناسخ از ريشه ‏«‏نسخ‏»‏ گرفته شده و از كلمات اهل لغت درباره اين واژه، چنين بر مى‏‏‏آيد كه از آن، دو خصوصيت استفاده مى‏‏‏شود: 1 ـ تحول و انتقال.2 ـ تعاقب دو پديده كه يكى جانشين ديگرى گردد.‏ (1) ‏در آنجا كه حكمى در شريعت به وسيله حكم ديگر برطرف شود، لفظ ‏«‏نسخ‏»‏ به كار مى‏‏‏برند، و هر دو ويژگى به روشنى در آن موجود است، ولى آنجا كه اين لفظ در مسائل كلامى مانند ‏«‏تناسخ‏»‏ به كار مى‏‏‏رود تنها به ويژگى اول اكتفا مى‏‏‏شود، ويژگى دوم مورد نظر قرار نمى‏‏‏گيرد.مثلا خواهيم گفت: ‏«‏تناسخ‏»‏ اين است كه روحى از بدنى به بدن ديگر منتقل شود، در اين جا تحول و انتقال هست ولى حالت تعاقب، كه يكى پشت سر ديگرى در آيد، وجود ندارد.و در هر حال شايسته است ما به انواع تحول‏‏‏ها و نقلها اشاره كنيم:

‏1 ـ انتقال نفس انسانى از اين جهان به سراى ديگر.

‏2 ـ انتقال نفس در سايه حركت جوهرى، از مرتبه قوه به مرتبه كمال، همان طور كه جريان، در نفس نوزاد چنين است، زيرا نفس نوزاد از نظر كمالات كاملا به صورت قوه و زمينه است، ولى به تدريج به حد كمال مى‏‏‏رسد.3 ـ انتقال نفس پس از مرگ به جسمى از اجسام مانند سلول نباتى و يا نطفه حيوان و يا جنين انسان، و به ديگر سخن: آنگاه كه انسان مى‏‏‏ميرد، روح او به جاى انتقال به نشأه ديگر، باز به اين جهان باز مى‏‏‏گردد، و در اين بازگشت نفس براى خود بدنى لازم دارد، كه با آن به زندگى مادى خود ادامه دهد، اين بدن كه ما از آن به جسم تعبير آورديم گاهى نبات است، و گاهى حيوان است، و گاهى انسان، و در حقيقت روح انسان پس از آن همه تكامل، تنزل يابد و به نبات يا حيوان و يا جنين انسانى تعلق گيرد، و بار ديگر زندگى را از نو شروع كند، واقعيت مثل معروف

‏«‏روز نو و روزى از نو‏»‏ تجسم پيدا مى‏‏‏كند، اين همان تناسخ است كه در فلسفه اسلامى و قبلا در فلسفه يونان، بلكه در مجامع فكرى بشر مطرح بوده است و غالبا كسانى كه تجزيه و تحليل درستى از معاد نداشتند به اين اصل پناه مى‏‏‏بردند، گوئى اصل تناسخ جبران كننده مزاياى معاد است و بازگشت انسان به اين دنيا، و تعلق نفس به بدن مادى، گاهى براى دريافت پاداش، و با براى كيفر بينى است، مثلا كسانى كه در زندگى ديرينه خود درست كار و پاكدامن بوده‏‏‏اند بار ديگر كه به اين جهان باز مى‏‏‏گردند و از زندگى بسيار مرفه و دور از غم و ناراحتى (به عنوان پاداش) برخوردار مى‏‏‏شوند، در حالى كه آن گروه كه در زندگى پيشين خود تجاوزكار و ستمگر بوده‏‏‏اند براى كيفر، به زندگى پست‏‏‏تر باز مى‏‏‏گردند ـ تو گوئى ـ اگر امروز گروهى را مرفه و گروه ديگرى را گرسنه و برهنه مى‏‏‏بينيم اين به خاطر نتيجه اعمال پيشين آنها است كه به اين صورت تجلى مى‏‏‏كند و هرگز تقصيرى متوجه فرد يا جامعه نيست.ما با اين كه از آميختن بحث‏‏‏هاى فلسفى و كلامى به بحثهاى اجتماعى مى‏‏‏پرهيزيم ولى در اين جا از اشاره به نكته‏‏‏اى ناگزيريم و آن اين كه اعتقاد به تناسخ به اين شكل، مى‏‏‏تواند اهرمى محكم در دست جهانخواران باشد كه عزت و رفاه خود را معلول پارسائى دوران ديرينه، و بدبختى و بخت برگشتگى بيچارگان را نتيجه زشتكاريهاى آنان در زندگيهاى قبلى قلمداد كنند و از اين طريق، بر ديگ خشم فروزان و جوشان توده

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است