با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (خطبه عقد و مهريه) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏خطبه عقد و مهريه

‏مشهور آن است كه خواستگارى و خطبه عقد بوسيله ابوطالب‏‏‏عموى رسول خدا(صلى الله عليه و آله)انجام گرديد و پذيرش وقبول آن نيز از سوى عمرو بن اسد-عموى خديجه-صورت گرفت.

‏و در برابر اين گفتار مشهور،اقوال ديگرى نيز وجود دارد...

‏مانند اينكه خطبه عقد بوسيله حمزة بن عبد المطلب يا ديگرى‏‏‏از عموهاى آنحضرت انجام شد...

‏و يا اينكه پدر خديجه-خويلد بن اسد-و يا پسر عموى‏‏‏خديجه ورقة بن نوفل از طرف خديجه قبول كرده و آن بانوى‏‏‏محترمه را به عقد رسول خدا درآورد...

‏و بلكه در پاره‏‏‏اى از روايات گفتار نابجاى ديگرى نيز نقل‏‏‏شده كه خديجه به پدر خود خويلد شرابى داده و او را مست كرد.

‏و او در حال مستى اين ازدواج را پذيرفت چون به حال عادى‏‏‏بازگشت و از جريان مطلع گرديد بناى مخالفت‏‏‏با اين ازدواج راگذارده و بالاخره با وساطت و پا در ميانى برخى از نزديكان به‏‏‏ازدواج مزبور تن داده و آنرا پذيرفت... كه پاسخ آن را چند تن از راويان و اهل تاريخ عهده‏‏‏دار شده‏‏‏كه ما متن گفتار ابن سعد را در طبقات براى شما انتخاب كرده ونقل مى‏‏‏كنيم كه پس از ذكر چند روايت‏‏‏بدين مضمون‏‏‏مى‏‏‏گويد:

‏«‏و قال محمد بن عمر:فهذا كله عندنا غلط و وهم،و الثبت‏‏‏عندنا المحفوظ عن اهل العلم ان اباها خويلد بن اسدمات قبل الفجار،و ان عمها عمرو بن اسد زوجها رسول‏‏‏الله-صلى الله عليه و آله-‏»‏ (1) ‏.

‏يعنى:محمد بن عمر گفته است كه تمامى اين روايات درنزد ما ناصحيح و موهوم است و صحيح و ثابت نزد ما ودانشمندان آن است كه پدر خديجه يعنى خويلد بن اسد پيش ازجنگ فجار از دنيا رفته بود و عمويش عمرو بن اسد او را به‏‏‏ازدواج رسول خدا(ص)درآورد...

‏و نظير همين عبارت از واقدى نقل شده‏ (2) ‏و هم چنين اقوال غير مشهور ديگر را نيز پاسخ داده و نيازى‏‏‏بذكر آنها نيست...‏ (3)

‏يك اشتباه تاريخى ديگر

‏و نيز در پاره‏‏‏اى از رواياتى كه در مورد اين ازدواج فرخنده‏‏‏رسيده ظاهرا يك اشتباه ديگرى نيز رخ داده كه بجاى عموى‏‏‏خديجه-يعنى عمرو بن اسد-ورقة بن نوفل بن اسد(بعنوان عموى

‏‏‏خديجه)آمده كه اين مطلب گذشته از آنكه در اصل،خلاف‏‏‏مشهور است از نظر نسبى هم اشتباه است.

‏زيرا ورقة بن نوفل پسر عموى خديجه است،نه عموى‏‏‏خديجه...

‏و بعيد نيست كه اينكار از تصرفات ناقلان حديث‏‏‏بوده كه‏‏‏چون نام عموى خديجه در حديث آمده بوده و ورقة بن نوفل هم‏‏‏شهرتى افسانه‏‏‏اى داشته،آن عنوان را با اين نام منطبق دانسته و به‏‏‏اينصورت درآورده‏‏‏اند.

‏خطبه عقد

‏مرحوم صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه و شيخ كلينى دركتاب شريف كافى با مقدارى اختلاف خطبه عقدى را كه‏‏‏بوسيله ابو طالب ايراد شده نقل كرده‏‏‏اند كه متن آن طبق روايت‏‏‏شيخ صدوق(ره)اينگونه است:

‏«‏الحمد لله الذى جعلنا من زرع ابراهيم و ذرية اسماعيل،و جعل لنا بيتا محجوجا و حرما آمنا يجبى اليه ثمرات كل شى‏‏‏ء، و جعلنا الحكام على الناس فى بلدنا الذى نحن‏‏‏فيه،ثم ان ابن اخى محمد بن عبد الله بن عبد المطلب‏‏‏لا يوزن برجل من قريش الا رجح،و لا يقاس باحد منهم‏‏‏الا عظم عنه،و ان كان فى المال قل،فان المال رزق حائل‏‏‏و ظل زائل،و له فى خديجه رغبة و لها فيه رغبة،و الصداق‏‏‏ما سالتم عاجله و آجله،و له خطر عظيم و شان رفيع و لسان‏‏‏شافع جسيم‏‏»‏.‏ (4)

‏يعنى:سپاس خدايرا كه ما را از كشت و محصول ابراهيم وذريه اسماعيل قرار داد،و براى ما خانه مقدسى را كه مقصودحاجيان است و حرم امنى است كه ميوه هر چيز بسوى آن گردآيد بنا فرمود،و ما را در شهرى كه هستيم حاكمان بر مردم قرارداد.

‏سپس برادر زاده‏‏‏ام محمد بن عبد الله بن عبد المطلب مردى‏‏‏است كه با هيچ يك از مردان قريش هم وزن نشود جز آنكه از اوبرتر است،و به هيچيك از آنها مقايسه نشود جز آنكه بر او افزون‏‏‏است،و او اگر چه از نظر مالى كم مال است ولى مال پيوسته درحال دگرگونى و بى‏‏‏ثباتى و همچون سايه‏‏‏اى رفتنى است،و اونسبت‏‏‏به خديجه راغب و خديجه نيز به او مايل است،و مهريه او را نيز هر چه نقدى و غير نقدى بخواهيد آماده است،و محمد راداستانى بزرگ و شانى والا و شهرتى عظيم خواهد بود.

‏و در كتاب شريف كافى اينگونه است كه پس از اين خطبه‏‏‏عموى خديجه خواست‏‏‏بعنوان پاسخ ابوطالب سخن بگويد ولى به‏‏‏لكنت زبان دچار شد و نتوانست،از اينرو خديجه خود بسخن‏‏‏آمده گفت:

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است