در مورد پردازنده ي كامپيوتر - word (..doc) - فلسفه -

قسمتی از متن :

‏مقدمه

‏در اواسط دهه 70‏ ريزپردازنده ها ساختار ساده اي داشتند و در اين زمان هر ريزپردازنده از يك واحد پردازشگر مركزي (cpu)‏ و يك تراشه LSI‏ (شامل 5/000‏ ترازيستور) تشكيل شده بود و با فركانس 1‏ تا 5‏ مگاهرتز در يك سيستم 8‏ بيتي كار مي كرد و اين ريزپردازنده ها داراي 2‏ الي 7‏ ثبات 8‏ بيتي بودند. به خاطر قيمت و بهاي اندك و اندازه كوچك ريزپردازنده ها، در بيشتر سيستم هاي كامپيوتري از آنها استفاده مي شد و به جائي رسيد كه جايگزين سيستم هاي mainframe‏ و ميكروكامپيوترها شدند. با ظهور ريزپردازنده ها هر خانه اي داراي يك كامپيوتر ديجيتالي است.

‏از دهه 70‏ به بعد ريزپردازنده ها تغييرات زيادي كرده اند و در دهه 90‏ ريزپردازنده ها 32‏ بيتي تا 64‏ بيتي شدند. و با فركانس هايي از 25‏ تا 200MHZ‏ كار مي كردند و عملاً داراي تراشه هايي با سه ميليون ترازيستور بودند (VISI)‏. اكثر اين ريزپردازنده ها قادر بودند بيشتر از يك دستورالعمل را در يك چرخه اجرا كنند. تمامي ريزپردازنده‌هاي پيشرفته داراي يك تراشه FPU‏ هستند و اكثر آن ها داراي 16‏تا 32‏ ثبات همه منظوره در cpu‏ و يك رجيستر فايل با 32‏ ثبات براي IU‏ و يك رجيستر فايل با 32‏ ثبات جداگانه براي FPU‏ هستند.

‏خيلي از ريزپردازنده ها براي عمليات شناور و عمليات صحيح داراي Operational Unit‏ هستند و مقدار قابل توجهي Cache‏ دارند. در اكثر آنها Cache‏ شامل Cache‏ داده و Cache‏ دستورالعمل است . كارآيي ريزپردازنده هاي پيشرفته امروز مساوي يا بيشتر از Mainframe‏ و يا سوپر كامپيوترهاي دوران قبل مي باشد.

‏تعداد زيادي كارخانه سازنده ريزپردازنده وجود دارد كه داراي ويژگي هاي خاص خود مي باشند و دو گروه از گسترده ترين خانواده ريزپردازنده كه در دهه 70‏ ساخته شده اند عبارتند از اينتل X86‏ يا 80X86‏ و خانواده موتورولا M680X0‏.

‏نزديك به دهه 80‏ ما شاهد يك توسعه موازي روي معماري هاي جديد بوده ايم كه تمايل به كامپيوترهائي با مجموعه دستورالعمل كاهش يافته يا RISC‏ بوده اند. خانواده هاي اينتل X86‏ و موتورولا M68000‏ از كلاس غيرRISK‏ يعني كامپيوترهايي با مجموعه دستورهاي پيچيده يا CISC‏ تشكيل شده اند.

‏اينتل، يك ريزپردازنده 4 بيتي به نام 4004‏ در سال 1971‏ شروع كرد كه در يك ماشين حساب معمولي بكار ميرفت، و به آساني محاسبات BCD‏ را انجام ميداد. در سال 1972‏ ريزپردازنده 8‏ بيتي 8008‏ توسعه يافت و در سال 1974‏ يك ريزپردازنده قدرتمند 8‏ بيتي به نام 8080‏ تولد يافت و به دنبال آن 8085‏ در سال 1976‏ به بازار آمد. بخشي از معماري 8085/8080‏ همانند مجموعه ثبات ها در خانواده X86‏ همچنان استفاده مي شود. اينتل ساخت ريزپردازنده هاي خانواده X86‏ را با يك ريزپردازنده 16‏ بيتي به نام 8086‏ در 1978‏ آغاز كرد و عملاً تمامي كارخانه هاي معروف ريزپردازنده هاي 16 ‏بيتي بعد از دهه 70‏ و تا نزديك دهه 80‏ از يك تراشه ارزان قيمت و يك گذرگاه خارجي 8‏ بيتي با يك معماري داخلي 16‏ بيتي استفاده مي كردند.

‏در سال 1969‏ ريزپردازنده 8080‏ با باس خارجي 8‏ بيتي و گذرگاه داخلي 16‏ بيتي ايجاد شد و براي گذرگاه داده خود 50%‏ به تراشه هاي مياني كمتري در مقايسه با پردازنده هاي 16‏ بيتي نياز داشتند و هزينه آن ها نيز كمتر بود.

‏در واقع 8080‏ به پردازنده اصلي شركت IBM‏ روي كامپيوتر هاي شخصي (PC)‏ تبديل و در تمامي توليدات بعدي در جهان منتشر گرديد. به دنبال 8086‏، تكامل يافته آن يعني 80186‏ ساخته شد كه همان 8086‏ همراه با تعدادي اينترفيس I/O‏ و واحدهاي منطقي وي يك تراشه بود و تعداد كمي دستورالعمل به آن اضافه شده بود.

‏وقتي 80286‏ به عنوان يك ريزپردازنده 16‏ بيتي در سال 1982‏ شناخته شد، مرحله جديدي در توسعه ريزپردازنده ها پديد آمد كه قابليت Protected mode‏ ناميده شد. اين شويه در تمامي محصو.لات ديگر خانواده اينتل بكار گرفته شد.

‏اولين پردازنده 32‏ بيتي اينتل در سال 1985‏ بود كه i386‏ نام داشا. اينتل يك پردازنده 32‏ بيتي به نام 432‏ كه با خانواده X86‏ ناسازگار بود را زودتر از دهه 80‏ بيرون داده بود كه هرگز تجاري نشد. در سال 1989‏ ريزپردازنده i486‏ توسعه يافت كه سرعت عملكرد آن در مدل DX2‏ به 66MHZ‏ ميرسيد. i486‏ داراي يك واحد FPU‏ و يك Cache‏ به اندازه 8KB‏ در داخل تراشه است.

‏محصول بعدي خانواده اينتل پنتيوم بود كه در سال 1993‏ ساخته شد و قبل از گسترش به آن i586‏، P5‏ گفته مي شد اما اينتل تصميم گرفت نام آن را ذپنتيوم بگذارد. پنتيوم يك سوپر اسكالر دو سطحي است يعني دو دستورالعمل را موازي واكشي و كدگشايي و اجرا مي كند و داراي گذرگاه داخلي

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است