سخنان ناروا و گفتارهاى حرام - word (..doc) - فلسفه -

قسمتی از متن :

- ‏سخنان ناروا و گفتارهاى حرام 

‏هفتمين آفت مناظره ، سخنان ناروا ‏از قبيل دروغ و غيبت و امثال آنها است كه از لوازم كينه توزى و بلكه از نتايج ‏مناظره مى باشد؛ زيرا مناظره نادرست ، هرگز از نقل سخنى كه به منظور نكوهش و توهين ‏به صاحب آن سخن ، ايراد مى شود عارى نيست . بنابراين مناظره كننده سخنان طرف را ‏تحريف و دگرگونه وانمود مى كند، و در نتيجه مرتكب دروغ و افتراء و دغلكارى مى گردد. ‏و گاهى نيز آشكارا طرف خويش را جاهل و احمق قلمداد مى نمايد و نادان و نابخرد برمى ‏شمارد. پيدا است كه ثمره اين كار عبارت از اين است كه فرد آبرومندى را بى آبرو مى ‏سازد و حرمت او را از ميان مى برد.

‏همه رفتار سابق الذكر از گناهان كبيره مى ‏باشد، و به گونه اى در قرآن و حديث نسبت به آنها تهديد شده است كه مى توان گفت كه ‏شعار آن از حد احصاء بيرون است . براى اطلاع از نكوهش غيبت ، همينقدر كافى است كه ‏خداوند متعال اين عمل را به ((‏اكل ميته )) ‏يعنى خوردن گوشت مردار تشبيه كرده و مى فرمايد:

(( ((‏و لايغتب بعضكم ‏بعضا ايحب احدكم ان ياءكل لحم اخيه ميتا فكرهتموه (444) )).

‏نبايد هيچيك ‏از شما در غياب ديگرى از او بدگوئى كند، آيا هيچيك از شما دوست مى دارد كه گوشت بدن ‏برادر مرده خود را بخورد؟ بديهى است كه از چنين كارى متنفر و بيزار مى ‏باشيد.

‏نبى اكرم (صلى الله عليه و آله ) فرمود: ((‏تمام شئون و حيثيات يك مسلمان بر مسلمان ديگر حرام ، يعنى ‏از حرمت و اعتبار برخوردار است : خون ، مال و آبروى او داراى حرمت مى باشد(445) )) ‏و غيبت ، مسئله ‏اى است كه در ارتباط با آبروى مسلمان مى باشد، (يعنى كسى كه از ديگرى غيبت مى كند ‏در حقيقت به حريم آبروى او تجاوز مى كند).

‏و نيز فرمود: ((‏از غيبت كردن بر حذر باشيد؛ زيرا غيبت از لحاظ جرم و گناه ، ‏سخت تر و بدتر از زنا است ؛ چون ممكن است گاهى انسان ، گرفتار زنا گردد و توبه كند

‏و خداوند هم توبه او را بپذيرد. اما كسى كه غيبت مى كند - تا آنگاه كسى كه از او ‏غيبت شده است ، او را مورد عفو و گذشت قرار ندهد - مشمول آمرزش پروردگار واقع نمى ‏شود(446) )).

‏براء مى ‏گويد: رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) براى ما سخنرانى مى كرد كه حتى جوجه پرنده ‏ها و يا دختران نوجوانى كه در لانه ها و خانه هاى خود اقامت داشتند صداى آنحضرت را ‏مى شنيدند و آنرا درك مى كردند. رسول گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله ) ضمن اين ‏سخنرانى فرمود: اى مردمى كه با زبان اظهار ايمان مى نمائيد؛ ولى قلب و درون شما از ‏دين و ايمان تهى است ، از غيبت كردن بپرهيزيد و در صدد پى جوئى از عيوب و نقائص ‏برادران مسلمان برنيائيد؛ زيرا اگر كسى نسبت به عيوب ديگران ، كنجكاو باشد خدا نيز ‏از عيوب وى پى جوئى مى كند. و كسيكه خداوند متعال از خرده ها و عيوبش پى جوئى كند ‏او را - حتى در ميان خانه اش - رسوا و بى آبرو مى سازد(447) )).

‏از امام صادق (‏عليه السلام ) است كه فرمود: ((‏اگر يك فرد باايمان ‏درباره يك فرد مؤ من ، آنچه از زشتيها كه با چشمان خود در او ديده و يا با گوش خود ‏راجع به وى شنيده ، براى ديگران بازگو كند (در صورتيكه طرف راضى نباشد) از جمله ‏كسانى است كه خداوند در مورد آنها مى گويد:

(( ((‏ان الذين يحبون ان تشيع ‏الفاحشة فى الذين آمنوا لهم عذاب اليم (448) )).

‏محققا كسانى ‏كه مايلند بديها و زشتيهاى افراد باايمان در ميان جامعه شايع و افشاء گردد، براى ‏آنان شكنجه اى دردناك در پيش است .

‏نبى اكرم (صلى الله عليه و آله ) فرمود: ((‏غيبت مؤ من - از لحاظ اهميت جرم و گناه - سخت تر از ‏سى بار زنا كردن است )). ‏و در حديثى ديگر آمده است كه ((‏غيبت ، سخت تر از سى و شش بار زنا كردن مى باشد)).

‏بحث و گفتار درباره غيبت - اگر بطور كامل مطرح گردد - ‏به طول مى انجامد، و هدف ما در اينجا اشاره به اصول و ريشه هاى اينگونه رذائل

دانلود,مقاله,سخنان,ناروا,و,گفتارهاى,حرام,دانلود

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است