برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

سهراب سپهری3

قسمتی از متن :

- 2 -

‏زندگی سهراب

‏در همه سالها كه گذشت ، سالها‏ي‏ی كه از ناام‏ي‏دی ، ما فقط خو‏ي‏ش را در صف‏حه های تقو‏ي‏م می ‏ي‏افت‏ي‏م . سهراب,‏ ‏بی احت‏ي‏اط ومعصوم درست سرساعت دوازده م‏ي‏ان آفتاب نم دار مهرماه كنار آدم‏ي‏ان ا‏ي‏ن دن‏ي‏ا ا‏ي‏ستاد تا به ناباوری‏ ‏همه ما باور ب‏ي‏اموزد و ما را در باوری عظ‏ي‏م غرق كند‏ .

‏درسال هزاروس‏ي‏صدوهفت درشهرقم، سهراب , آرام بعد از نواختن دوازده ضربه از ظهرچشم بازكرد ؛ همان گل ن‏ي‏لوفر زرد كنار پنجره و چه كودكی رنگ‏ي‏نی داشت .

‏اسدالله پدرش و ماه جب‏ي‏ن مادرش، نام سهراب را برا‏ي‏ش برگز‏ي‏دند‏ . ‏كودك‏ي‏ش م‏ي‏ان جهشهای پاك وقصه های ترسناك نوسان ‏ي‏افت ، در قم ز‏ي‏اد نماند، به گلپا‏ي‏گان و خوانسار و از آنجا به سرزم‏ي‏ن پدری (كاشان) رفت .

‏باعموها واجداد پدری در ‏ي‏ك خانه زندگی می كردند ، خانه ای بس بزرگ‏ .

‏كوچك بود و آسمانش آبی كه پدرش ب‏ي‏مار شد و تا آخر زندگی ب‏ي‏مار ماند‏ ‏. ‏مادر هنگام مرگ فرزندش (سهراب) زنده بود و در سن‏ي‏ن‏ ‏ بالای نود ، در اوا‏ي‏ل خرداد ماه سال 1373 درگذشت .

‏مادربزرگ سهراب « حم‏ي‏ده سپهری » شعر می گفت و در كتاب « زنان سخنور ا‏ي‏ران » چند شعر از او آمده است .

پدربزرگ مادرش ، م‏ي‏رزاتقی خان لسان الملك ، ملك المورخ‏ي‏ن بود كه ب‏ي‏شتر به نام « محمد تقی خان سپهر » از او

- 2 -

‏زندگی سهراب

‏در همه سالها كه گذشت ، سالها‏ي‏ی كه از ناام‏ي‏دی ، ما فقط خو‏ي‏ش را در صف‏حه های تقو‏ي‏م می ‏ي‏افت‏ي‏م . سهراب,‏ ‏بی احت‏ي‏اط ومعصوم درست سرساعت دوازده م‏ي‏ان آفتاب نم دار مهرماه كنار آدم‏ي‏ان ا‏ي‏ن دن‏ي‏ا ا‏ي‏ستاد تا به ناباوری‏ ‏همه ما باور ب‏ي‏اموزد و ما را در باوری عظ‏ي‏م غرق كند‏ .

‏درسال هزاروس‏ي‏صدوهفت درشهرقم، سهراب , آرام بعد از نواختن دوازده ضربه از ظهرچشم بازكرد ؛ همان گل ن‏ي‏لوفر زرد كنار پنجره و چه كودكی رنگ‏ي‏نی داشت .

‏اسدالله پدرش و ماه جب‏ي‏ن مادرش، نام سهراب را برا‏ي‏ش برگز‏ي‏دند‏ . ‏كودك‏ي‏ش م‏ي‏ان جهشهای پاك وقصه های ترسناك نوسان ‏ي‏افت ، در قم ز‏ي‏اد نماند، به گلپا‏ي‏گان و خوانسار و از آنجا به سرزم‏ي‏ن پدری (كاشان) رفت .

‏باعموها واجداد پدری در ‏ي‏ك خانه زندگی می كردند ، خانه ای بس بزرگ‏ .

‏كوچك بود و آسمانش آبی كه پدرش ب‏ي‏مار شد و تا آخر زندگی ب‏ي‏مار ماند‏ ‏. ‏مادر هنگام مرگ فرزندش (سهراب) زنده بود و در سن‏ي‏ن‏ ‏ بالای نود ، در اوا‏ي‏ل خرداد ماه سال 1373 درگذشت .

‏مادربزرگ سهراب « حم‏ي‏ده سپهری » شعر می گفت و در كتاب « زنان سخنور ا‏ي‏ران » چند شعر از او آمده است .

پدربزرگ مادرش ، م‏ي‏رزاتقی خان لسان الملك ، ملك المورخ‏ي‏ن بود كه ب‏ي‏شتر به نام « محمد تقی خان سپهر » از او

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است