با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (شمه‏اى از فضايل خديجه) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏شمه‏‏‏اى از فضايل خديجه

‏اين حديث در كتابهاى حديثى شيعه و اهل سنت آمده كه‏‏‏رسول خدا-صلى الله عليه و آله-فرموده:

‏«‏كمل من الرجال خلق كثير و لم يكمل من النساء الآمريم،و آسيه امراة فرعون،و خديجة بنت‏‏‏خويلد،و فاطمة بنت محمد‏»‏ (1) ‏يعنى از مردان گروه زيادى به كمال رسيدند ولى از ميان‏‏‏زنان جز چهار زن كسى به مرحله كمال نرسيد:مريم،و آسيه‏‏‏همسر فرعون،و خديجه دختر خويلد،و فاطمه دختر محمد.

‏و در حديث ديگرى كه ابن حجر در كتاب الاصابه و ديگران‏‏‏از ابن عباس روايت كرده‏‏‏اند اينگونه است كه گويد: رسول‏‏‏خدا(ص)چهار خط روى زمين ترسيم كرده آنگاه فرمود:

‏«‏افضل نساء اهل الجنة خديجة،و فاطمة و مريم و آسية‏‏»‏.‏ (2)

‏يعنى برترين زنان اهل بهشت:خديجه و فاطمه و مريم وآسيه هستند...

‏و در روايت ديگرى كه او و ابن عبد البر و ديگران از رسول‏‏‏خدا(ص)با مختصر اختلافى روايت كرده‏‏‏اند اينگونه است كه فرمود:

‏«‏خير نساء العالمين اربع،مريم و آسيه و خديجه و فاطمه‏‏»‏ (3) ‏يعنى بهترين زنان جهانيان چهار زن هستند:مريم و آسيه وخديجه و فاطمه.و از عايشه روايت كرده‏‏‏اند كه گويد:هيچگاه‏‏‏نمى‏‏‏شد كه رسول خدا از خانه بيرون رود جز آنكه خديجه را يادمى‏‏‏كرد و ستايش و مدح او را مى‏‏‏نمود،تا اينكه روزى طبق همان شيوه‏‏‏اى كه داشت نام خديجه را برد و او را ياد كرد، دراينوقت رشك و حسد مرا گرفت و گفتم:

‏«‏هل كانت الا عجوزا فقد ابدلك الله خيرا منها‏»‏.‏ (4)

‏خديجه جز پيرزنى بيش نبود در صورتى كه خداوند بهتر از اوبهره تو كرده.!

‏عايشه گويد:در اينوقت رسول خدا-كه اين سخن مرا شنيدغضبناك شد بحدى كه از شدت غضب موهاى جلوى سرآنحضرت حركت كرد آنگاه فرمود:

‏«‏و الله ما ابدلنى الله خيرا منها،آمنت اذ كفر الناس،و صدقتنى‏‏‏و كذبنى الناس،و واستنى في مالها اذ حرمنى الناس و رزقنى الله‏‏‏منها اولادا اذ حرمنى اولاد النساء‏»‏.

‏بخدا سوگند خداوند بهتر از او زنى به من نداده،او بود كه‏‏‏بمن ايمان آورد هنگامى كه مردم كفر ورزيدند،و او بود كه مراتصديق كرد و مردم مرا تكذيب نموده(و دروغگويم خواندند)واو بود كه در مال خود با من مواسات كرد(و مرا بر خود مقدم

‏‏‏داشت)در وقتى كه مردم محرومم كردند،و از او بود كه خداوندفرزندانى روزى من كرد و از زنان ديگر نسبت‏‏‏بفرزند محرومم‏‏‏ساخت.

‏عايشه گويد:با خود گفتم:ديگر از اين پس هرگز به بدى اورا ياد نخواهم كرد‏ (5) ‏.

‏و در روايت اربلى در كشف الغمه اينگونه است كه على‏‏‏عليه السلام فرمود:روزى نزد رسول خدا(ص)نام خديجه سلام‏‏‏الله عليها برده شد و رسول خدا(ص)گريست.عايشه كه چنان‏‏‏ديد گفت:

‏«‏...ما يبكيك على عجوز حمراء من بنى اسد؟فقال صدقتنى اذكذبتم و آمنت‏‏‏بى اذ كفرتم،و ولدت لى اذ عقمتم،فقالت عايشه:

‏فما زلت اتقرب الى رسول الله-صلى الله عليه و آله-بذكرها‏»‏ (6) ‏يعنى چه گريه‏‏‏اى است ‏كه براى پيرزنى سرخ رو از بنى اسدمى‏‏‏كنى؟

‏رسول خدا فرمود:او مرا تصديق كرد هنگامى كه شماتكذيبم كرديد.و بمن ايمان آورد در وقتى كه شما كافر شديد.

‏و براى من فرزند آورد كه شما نياورديد!

‏عايشه گويد:از آن پس پيوسته من با ياد خديجه و با نام او به‏‏‏رسول خدا تقرب مى‏‏‏جستم.(و هرگاه مى‏‏‏خواستم رسول خدابمن توجه كرده و به سخنم گوش دهد سخنم را با نام خديجه شروع مى‏‏‏كردم).

‏و در چند حديث از طريق شيعه و اهل سنت آمده كه رسول‏‏‏خدا خديجه را به خانه‏‏‏اى در بهشت مژده داد كه در آن دشوارى ورنجى نخواهد بود‏ (7) ‏و سلام خداى تعالى را كه بوسيله جبرئيل براى خديجه آورده‏‏‏بود به وى ابلاغ‏ (8) ‏فرمود و خديجه نيز در پاسخ عرض كرد:

‏«‏...الله السلام و منه السلام و على جبرئيل السلام...‏»‏ (9)

‏و در حديثى كه عياشى در تفسير خود از ابى سعيد خدرى‏‏‏روايت كرده اينگونه است كه رسول خدا(ص)فرمود.در شب‏‏‏معراج هنگامى كه بازگشتم به جبرئيل گفتم:آيا حاجتى‏‏‏دارى؟گفت:

‏«‏حاجتى ان تقرا على خديجه من الله و منى السلام...‏»‏.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است