شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (عرفان2) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

‏1

‏1

‏مقدمه

‏در آغاز هيچ نبود جزء كلمه و كلمه خدا بود.

‏مجموعه اي كه در پيش روي شماست پژوهشي است مختصر پيرامون عرفان و قرآن و رابطه آن دو و بيان اصول عرفان و مباني عرفا در تفسير در اين نوشته ضمن تعريف عرفان و بيان اصول عملي و نظري آن موضوعاتي همچون عرفان و انسان عرفان و عقل عرضه گرديده البته موضوعاتي ديگري چون عرفان و جهان، عرفان و تمثيل عرفان و تأويل و…‏.وجود دارد كه من به علت حجيم بودن مطلب نتوانستم در اينجا به بيان آنها بپردازم و به همين دو مورد اكتفا كردم.

‏البته هر كدام از اين دو موردپژوهشي بزرگ و مستقل را در بر مي گيرند ولي به علت علاقه شخصي به موضوع عرفان سعي كرد م اندازه اي كه در توان هست در اين باره به تحقيق بپردازم.

‏ سيد محمد الياسي

‏ ‏ آذر ماه 1382

‏3‏-‏ ‏م‏باني عرفان در تفسير

‏1

‏3

‏1-3-عرفان و انسان

‏در عرفان انسان- و نيز جهان- به تمثيلي از قرآن بشمار مي روند و همانند قرآن تو در تو ، آدمي نقوشش ظاهر و جانش خفي است عرفا اين پيچيدگي و شگفتي را در تمثيل هاي گوناگون نشان داده اند و تفاسيري كه از قرآن نگاشته اند با توجه به همين ويژگي عرضه كرده اند كه از اين آثار به تفسير انفسي ياد مي نمايند چنانكه از ديگر تفاسير به تفاسير آفاقي. آنان آدمي را داراي لطيفه اي نهاني مي دانندكه ابدي و باقي است و شناخت آن به معرفت پروردگار منتهي مي شود و در حقيقت معرفت قرآن، همين معرفت انساني (جان )مي باشد بالعكس، عرفا ، ارواح و نفوس ر ا مختلف

‏مي شمارند و متضاد، كه در يكي د‏ّ‏ر نهفته است و در ديگر شبه و آفرينش براي بروز اين استعدادهاي نهفته است و مراتب تفسير قرآن و جهان با توجه به تفاوت ارواح و نفوس مختلف

‏مي شود چنانكه درجات اخروي نيز هم و براين اساس تفسير انبياءو اولياء و پاكان از قران به سبب برتري روحي -اوج تفسير نگاري بشمار مي رود.

‏آنان روح انسان را جاوداني مي دانند –‏ چنانكه حقيقت قرآن ابدي و جاودانه است- واگر روح انسان

‏به اين حقيقت در پيوندد به ابديت متصل مي گردد و گرنه نفوس ناقص در همين حيات جسماني فنا و نابود مي شوند.آدمي را غير از حواس ظاهري حواس پنهان است كه نردبان آسمان اندو معاني و لازمة گشودن اين حواس تضعيف حواس ظاهري است كه به شناخت قرآن منتهي مي گردد.

‏عرفا درجات ومراتب تو درتو و پنهاني روح و نفس را با مراتب و منازل سير و سلوك از مقامات تبتل تا فنا تطبيق ميدهند و سير و سلوك بيروني را رمزي از مدارج روح انساني در درون مي دانند كه چون اين سير و سفر صورت پذيرفت حقيقت هستي بر آدمي رخ مي نمايد كه همان حقيقت قرآن است.عرفا حقيقت آدمي را كه روح است و نفس چيزي جزء معرفت و بينش نمي دانند و هركه آگاهي او بيشتر جان و روح او افزونتر. بالاترين معارف شناخت نفس آدمي است و بزرگترين فرضية انسان درهستي خواندن كتاب خويش است و جان جمله علم ها همين است به تعبير شريفة وحي :

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است