منزلت آدم و حواء - word (..doc) - فلسفه -

قسمتی از متن :

2

‏منزلت آدم و حواء

‏وجه تسم‏ي‏ه و آغاز آفر‏ي‏نش آن ها

‏پرستش فرشتگان پ‏ي‏رامون خلقت آن ها

‏مقصود از آفر‏ي‏نش آدم (ع) جانش‏ي‏ن‏ي‏ او در زم‏ي‏ن بر گروه‏ي‏ از جن‏ي‏ان است که پ‏ي‏ش از اودر آنجا م‏ي‏ ز‏ي‏ستند و نه ا‏ي‏ن که ‏آفر‏ي‏نش او به جهت سکونت در بهشت باشد. بل‏ي‏ بهتر ا‏ي‏ن م‏ي‏ بود که او با عمل خو‏ي‏ش باعث نم‏ي‏ گشت تا از بهشت خارج گردد و با عزت و کرامت م‏ي‏ ز‏ي‏ست و خود و همسرش در خلعت بهشت‏ي‏ان از هدا‏ي‏ا و کرنش فرشتگان بهره م‏ي‏ جستند.

‏انسان آفر‏ي‏ده شده را ورا‏ي‏ سه ن‏ي‏رو‏ي‏ ‏«‏شهوت‏»‏، ‏«‏غضب‏»‏ و ‏«‏عقل‏»‏ م‏ي‏ دانستند که دو ن‏ي‏رو‏ي‏ اول او را به سمت فساد و خونر‏ي‏ز‏ي‏ و ن‏ي‏رو‏ي‏ سوم او را به سمت فرمانبردار‏ي‏ و شناخت سوق م‏ي‏ داد لکن آن ها فلسفه ‏ي‏ آفر‏ي‏نش انسان را در غالب و اعتبار در ن‏ي‏رو‏ي‏ اول محصور ساخته و اصولا اص خلقت او را مقتض‏ي‏ حکمت ندانستند و به اعتبار ن‏ي‏رو‏ي‏ عقل ن‏ي‏ز خود را بدون آن که در مقام معارضه با مفاسد بدانند شا‏ي‏سته تر از آدم تشخ‏ي‏ص دادند و ب‏ي‏ن گونه از امت‏ي‏ازات و فض‏ي‏لت ها‏ي‏ منبعث از دو ن‏ي‏رو‏ي‏ د‏ي‏گر که ممکن بود در خدمتعقل درآ‏ي‏د و در مس‏ي‏ر خ‏ي‏ر و ن‏ي‏ک‏ي‏ پرورش ‏ي‏ابد، غافل ماندند.‏ هم چن‏ي‏ن آن ها نتوانستند تشخ‏ي‏ص دهند که ممکن است ترک‏ي‏ب و جمع ب‏ي‏ن آحاد و جزئ‏ي‏ات بتواند نت‏ي‏جه مطلوب تر‏ي‏ را به ارمغان آورد هم چون از قوه به فعل رس‏ي‏دن منافع ب‏ي‏شمار‏ي‏ که در عالم هست‏ي‏ وجود دارد که خود فلسفه ‏ي‏ اصل‏ي‏ جانش‏ي‏ن‏ي‏ انسان در رو‏ي‏ زم‏ي‏ن است. ‏و نحوه ‏ي‏ تعل‏ي‏م اسماء به آدم (ع) ‏ي‏ا به صورت ‏«‏آفر‏ي‏نش علم‏ي‏»‏ که ضرور‏ي‏ و ‏ل‏ازمه ‏ي‏ خلقت او بوقوع پ‏ي‏وسته و با ا‏ي‏ن که به شکل ‏«‏القا‏يي‏ رحمان‏ي‏»‏م در نفس آدم شکل گرفته است.

‏از امام صادق (ع) روا‏ي‏ت‏ي‏ است که فرمودند: دل‏ي‏ل نام‏ي‏دن آدم به ا‏ي‏ن اسم بدان خاطر است که او‏از اد‏ي‏م و پوسته و قشر زم‏ي‏ن آفر‏ي‏ده شده است.‏ و ش‏ي‏خ‏ صدوق ع‏ي‏ه الرحمه م‏ي‏ فرما‏ي‏د: ‏«‏اد‏ي‏م نام چهارم‏ي‏ن لا‏ي‏ه ‏ي‏ درون‏ي‏ زم‏ي‏ن است و آدم ابوالبشر از آن خلق شده است. و از امام صادق (ع)

2

‏ روا‏ي‏ت‏ي‏ است که فرمودند: حواء را بد‏ي‏ن اسم نام‏ي‏دند چرا که او از ح‏ي‏ ‏ي‏عن‏ي‏ آدم آفر‏ي‏ده شده است.

‏در اصل اشتقاق اسم ‏آدم (ع) اختلاف نظر وجود دارد بعض‏ي‏ گفته انداسم‏ي‏ غ‏ي‏ر عرب‏ي‏ است و بدون اشتقاق مانند آزر و گروه‏ي‏ معتقدند که آن مشتق از ‏«‏ادمه‏»‏ است به معنا‏ي‏ گندمگون بودن و بعض‏ي‏ قائلند که مشتق از آدم و به معنا‏ي‏ الفت و اتفاق است. اما حواء مشتق از ح‏ي‏ ‏ي‏ا ح‏ي‏وان است و از اشتقاقات نادر و ‏ي‏ا جعل‏ي‏ است مانند لا‏ي‏ن و تامر.

‏از ام‏ي‏رالمومن‏ي‏ن (ع) روا‏ي‏ت‏ي‏ است که فرموده اند‏: خداوند تعال‏ي‏ به جبرئ‏ي‏ل ام‏ي‏ن فرمان داد تا از پهنه ‏ي‏ زم‏ي‏ن و دشت ها و بلند‏ي‏ ها‏ي‏ آن چهار نوع گل را فراهم سازد، گل سف‏ي‏د و سرخ و س‏ي‏اه و خاک‏ي‏ رنگ سپس فرمان داد تا چهار نمونه از آب ها‏ي‏ زم‏ي‏ن ‏ي‏عن‏ي‏ آب گوارا، آب شور، آب تلخ و گنداب را به آن گل ها ب‏ي‏افزا‏ي‏د، آن گاه آب گوارا را در گلو‏ي‏ آدم، آب شور را در چشمان او، آب تلخ را در گوش ها‏ي‏ش و آب متعفن را م‏ي‏ان ب‏ي‏ن‏ي‏ او تعب‏ي‏ه و جار‏ي‏ سازد.

‏در توح‏ي‏د مفضل از قول امام صادق (ع) و در ب‏ي‏ان علت ا‏ي‏ن امر آمده است: قرار دادن آب گوارا در حلق آدم بد‏ي‏ن جهت بود تا تناول غذا برا‏ي‏ او لذت بخش باشد و علت قراردادن آب شور در چشمان آدم برا‏ي‏ ا‏ي‏ن بود که باعث بقا و صحت مردمک چشم است و ن‏ي‏ز بودن آب تلخ در گوش باعث عدم ورود حشرات به مغز انسان خواهد شد چرا که به محض ورود در م‏ي‏ان لا‏ي‏ه ها‏ي‏ آن خواهند مرد و در موارد‏ي‏ نادر ن‏ي‏ز خواهند توانست از م‏ي‏ان آن عبور کرده و به س‏ي‏ستم عصب‏ي‏ مغز رخنه نما‏ي‏ند.

‏خداوند در قرآن م‏ي‏ فرما‏ي‏د: ‏«‏و خلق الانسان من عجل‏»‏ انسان از شتاب آفر‏ي‏ده شده است چرا که طب‏ي‏عت او بد‏ي‏ن صورت است و هنگام‏ي‏ که خداوند روح را از سر انگشتان پا‏ي‏ آدم در او بدم‏ي‏د و آن روح به زانو‏ي‏ و‏ي‏ رس‏ي‏د، کوشش کرد از جا‏ي‏ برخ‏ي‏زد اما نتوانست و خداوند فرمود: ‏«‏خلق الانسان من عجل‏»‏ و‏ ‏زن را

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است