همه كوچه ها بن بست نيستند - word (..doc) - فلسفه -

قسمتی از متن :

‏همه‏ كوچه ها بن ‏بست‏ نيستند‏

‏قوي‏ ترين تكيه گاه پس از «خدا»، «خودت» ‏هستي

‏سرمايه‏ هاي وجودي، استعدادهاي دروني، فرصت ‏تلاش،‏ نعمت جواني، همه و همه مي توانند و بايد در تو بذر ‏«‏اميد‏»‏ ‏را‏ برويانند و به ثمر برسانند. كسي نابغه از مادر به ‏دنيا‏ نمي آيد. دامان طبيعت هم با كسي محبت و خويشاوندي خاصي ندارد. انسان، محصول ‏«‏ مزرعه وجود» ‏را‏ با دستان تلاشگر و جان اميدوار خويش، ‏برداشت‏ مي كند.

‏ ‏«‏اميد‏»‏،‏ مقوله اي ‏است‏ كه ما را به آينده پيوند مي زند. اگر اين عامل ارتباطي را از دست بدهيم، خلع ‏سلاح‏ مي شويم. در حديث است: ‏«‏الامل‏ رحمة لامتي، و لولا الامل ‏ما‏ رضعت والدة ولدها، و لاغرس غارس شجرا!»‏1

‏ ‏اميد‏ و آرزو، رحمتي براي امت من است. اگر آرزو ‏نبود،‏ هيچ مادري فرزندش را شير نمي داد و هيچ باغباني درختي نمي نشاند!

‏وقتي‏ همه عالم و آدم به تو چشم اميد دوخته اند، ‏تو‏ چرا از خويش نااميد شوي؟!

‏ 

‏تو،‏ ‏پاك‏ همچو نسيمي،

‏بلند،‏ ‏همچو‏ چكادي،

‏تو،‏ ‏موج‏ تند زماني،

‏تو،‏ ‏شور‏ حنجره سوزي،

‏تو،‏ ‏سركشيده‏ ز خاكي،

‏تو،‏ ‏چون‏ چمن به طراوت،

‏تو،‏ ‏چون‏ فرشته به پاكي،

‏تو،‏ ‏رود‏ پرتب و تابي.

‏زپنجه‏ ‏هاي‏ زمانه، تو چكه چكه آبي،

‏تو‏ در زمان بهانه، تمام بود و ‏نبودي‏2

‏ناسپاسي‏ نسبت به خدا و توانمندي هاي خودت است، ‏اگر‏ ‏«‏ ياس» ‏را‏ در خانه دلت راه دهي و تسليم چنگ نوميدي ‏شوي‏.

‏نه‏ دنيا به آخر رسيده و نه همه راه ها به رويت ‏بسته‏ است. مي گوئي: ‏«‏ مشكلات بسيار است؟». مگر مي توان ‏بدون‏ مشكلات زيست؟ اصلا«زندگي» بدون پيچ و خم و فراز و نشيب، خسته كننده ‏است‏.

‏ 

دانلود,مقاله,همه,كوچه,ها,بن,بست,نيستند,دانلود

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است