آبگرمکن - word (..docx) - فلسفه -

قسمتی از متن :

‏آبگرمکن

‏آبگرمکن‏، وسیله ای که جهت تولید آب گرم مصرفی ( صنعنی یا خانگی) و تولید گرمای مورد نیاز به کار گرفته می شود. منبع تولید انرژی بسته به ‏نوع آبگرمکن‏ متفاوت است. در مصارف صنعتی اغلب از ‏آبگرم‌کن‌هایی‏ استفاده می‌شود که توان تولید بخار ‏فوق داغ ‏را داشته باشد. ‏آبگرمکن‏ از جمله وسایلی ست‏ که به منظور تهیه آب گرم منازل تهیه می شود. این وسیله در واقع به منظور راحتی و آسایش خانواده تامین می گردد و چنانچه اصول ایمنی در کارکردن با آن رعایت نشود می تواند خطر ساز و فاجعه آفرین باشد.

‏انواع آبگرمکن

‏۱- ‏آبگرمکن های نوع مستقیم: ‏نفتی، گازی، الکتریکی (منبع انرژی، درون ‏آبگرمکن‏ تعبیه شده است‏.

‏۲- ‏آبگرمکن های نوع غیرمستقیم: ‏دوجداره، کویلی، ‏آبگرمکن خورشیدی‏ (‏منبع انرژی در جای دیگری قرار دارد. مانند ‏آبگرمکن‏ هایی که منبع تولید انرژی آن ها در ‏موتورخانه‏ ها قرار دارد‏.

‏آبگرمکن نفتی

‏آبگرمکن گازی 

‏آبگرمکن گاز فوری

‏آبگرمکن الکتریکی

‏آبگرمکن دوجداره

‏آبگرمکن کویلی

‏کلکتور خورشیدی (گردآور خورشیدی‏)

 ‏عواملی که موجب بروز انفجار می شوند:

– ‏خراب‏ ‏شدن ترموکوبل که باعث می شود‏ ‏ ‏در‏ ‏صورت‏ ‏خاموش‏ ‏شدن‏ ‏آبگرمکن‏ ‏جریان‏ ‏گاز‏ ‏به‏ ‏صورت‏ ‏اتومات‏ ‏قطع‏ ‏نشود‏ ‏و‏ ‏باعث‏ ‏نشت‏ ‏گاز‏ ‏و‏ ‏انفجار‏ ‏می‏ ‏شود.

– ‏عدم وجود شیر اطمینان

– ‏خرابی شیر اطمینان

– ‏شیر گاز آبگرمکن ن‏ب‏اید به وسیله گاز سوز دیگری متصل باشد.

‏نکات ایمنی در‏ ‏مورد آبگرمکن ها:

– ‏لازم است هر ‏۳‏ ماه یک بار شیر های فشار شکن یا سوپاپ اطمینان را به صورت دستی فعال نموده تا رسوبات موجود در مسیر برطرف شده و از صحت عمل آن مطمئن شویم.

– ‏از سلامت ترموکوپل و سیستم حرارتی مطمئن شوید. برای این منظور باید درجه آبگرمکن را به شماره بالا برده در صورت استارت شدن مشخص است که سیستم سالم است و با انجام عمل عکس باید سیستم قطع گردد.

– ‏کلیه ی دیگ های بخار منبع آبگرمکن و منبع پکیج باید مجهز به شیر های خودکار یک طرفه باشند. تا ورود آب به مخزن امکان پذیر بوده و خروج آب امکان پذیر نباشد.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است