شما بازدید کنند محترم میتوانید با هزینه ی اندکی فایل (اسکیزوفرنی) را تهیه فرمایید.

قسمتی از متن :

‏اسکیزوفرنی

‏روان‌گسیختگی‏ یا ‏اسکیزوفرنی‏ یا ‏شیزوفرنی‏ (‏به ‏انگلیسی: Schizophrenia) ‏یک ‏اختلال روانی ‏است که مشخصهٔ آن ازکارافتادگی فرایندهای فکری و پاسخگویی عاطفی ضعیف است.[‏۱] ‏این بیماری در بین همهٔ بیماری‌های عمدهٔ روان‌شناختی از همه وخیم‌تر می‌باشد و معمولاً خود را به صورت ‏توهم شنیداری‏، ‏توهم‌های ‏جنون آمیز ‏یا عجیب و غریب، یا ‏تکلم و تفکر آشفته ‏نشان می‌دهد، و با اختلال در عملکرد اجتماعی یا شغلی قابل توجهی همراه است. شروع علائم معمولاً در دوران نوجوانی رخ می‌دهد، با یک ‏شیوع ‏در طول زندگی جهانی در حدود ‏۰‏٫‏۳–۰‏٫‏۷٪.[‏۲] ‏تشخیص بر اساس مشاهدهٔ رفتار و تجارب گزارش‌شدهٔ بیمار است.

‏به نظر می‌رسد ‏ژنتیک‏، محیط اولیه، ‏نوروبیولوژی‏، و فرایندهای ‏روانی ‏و اجتماعی از عوامل مهم مؤثر باشند؛ ‏۴۰‏ درصد از بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی چپ دست بوده‌اند. به نظر می‌رسد برخی از مواد مخدر تفریحی و داروها باعث ایجاد یا بدتر شدن علایم می‌شوند. پژوهش حاضر بر روی نقش نوروبیولوژی متمرکز شده است، اگر چه هیچ علت ارگانیک مجزایی یافت نشد. ‏ترکیب بسیار محتمل علائم بحث‌هایی را در مورد اینکه آیا تشخیص نشان دهندهٔ یک اختلال واحد است یا تعدادی از سندرم‌های گسسته، برانگیخته شده است. با وجود اینکه ‏ریشه ‏لغت در ‏یونانی skhizein (σχίζειν‏، «‏گسستن») و phrēn, phren- (φρήν, φρεν-‏؛ «ذهن») است، اسکیزوفرنی به معنی «ذهن گسیخته» نیست و همانند ‏اختلال شخصیت تجزیه‌ای ‏نمی‌باشد- که به عنوان «اختلال شخصیت چندگانه» یا «هویت پریشی» نیز شناخته می‌شود - شرایطی که اغلب در ادراک عمومی با آن اشتباه گرفته می‌شود.[‏۳]

‏نقطه اتکای درمان، داروهای ‏ضد جنون ‏است، که عمدتاً فعالیت ‏گیرنده ‏دوپامین (‏و گاهی اوقات ‏سروتونین) ‏را سرکوب می‌کنند. ‏روان‌درمانی ‏و توان بخشی حرفه‌ای و اجتماعی نیز در درمان مهم هستند. در موارد جدی‌تر - ‏که امکان ایجاد خطر برای شخص بیمار و دیگران وجود دارد - ممکن است به بستری اجباری نیاز باشد، اگر چه ماندن در بیمارستان در حال حاضر کوتاه‌تر و کمتر از آن چیزی است که زمانی مرسوم بود.[‏۴]

‏اختلال عمدتاً ‏ادراک ‏را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما معمولاً به مشکلات مزمن در رفتار و احساسات نیز می‌انجامد. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی در معرض شرایط اضافی (‏همراه بیماری) ‏هستند، از جمله ‏افسردگی اساسی ‏و ‏اختلال اضطراب‏؛ احتمال ‏سوء مصرف مواد مخدر ‏در طول زندگی تقریباً ‏۵۰٪‏ است.[‏۵] ‏مشکلات اجتماعی از قبیل بیکاری طولانی مدت، فقر و بی‌خانمانی، شایع هستند. ‏امید به زندگی ‏متوسط افراد مبتلا به این اختلال به دلیل افزایش مشکلات سلامت جسمی و نرخ ‏خودکشی ‏بالاتر (حدود ‏۵٪) ۱۲‏ تا ‏۱۵‏ سال کمتر از کسانی که مبتلا به آن نیستند.[‏۲]

‏علائم

‏فرد مبتلا به اسکیزوفرنی ممکن است دچار ‏توهم‌هایی ‏شود (که اغلب به صورت ‏شنیدن صداها ‏گزارش شده است)‏، ‏خیالات (‏اغلب عجیب و غریب یا ‏سرکوب گرانه ‏در طبیعت) و ‏آشفتگی فکری و کلامی ‏می‌باشند. مورد دوم ممکن است از از دست دادن قطار اندیشه، تا جملات نظم در معنی، تا تناقض شناخته شده به عنوان ‏آشفته گویی ‏در موارد حاد متغیر باشد. گوشه‌گیری اجتماعی، نامرتبی لباس و بهداشت، و از

‏دست دادن انگیزه و قضاوت تماماً موارد عادی موجود در اسکیزوفرنی می‌باشند.[‏۶] ‏اغلب الگوی قابل مشاهده‌ای از مشکل ‏عاطفی ‏وجود دارد، برای مثال عدم پاسخگویی به محرکات.[‏۷] ‏اختلال در ‏شناخت اجتماعی ‏با اسکیزوفرنی مرتبط است،[‏۸] ‏همچنین علائم ‏پارانویا‏؛ ‏انزوای اجتماعی ‏به طور معمول اتفاق می‌افتد.[‏۹] ‏همچنین معمولاً مشکلات در ‏کار ‏و ‏حافظهٔ بلند مدت‏، ‏توجه‏، ‏عملکرد اجرایی‏، و سرعت ‏پردازش ‏رخ می‌دهد.[‏۲] ‏در یک زیرگروه غیر معمول، فرد ممکن است تا حد زیادی ساکت باشد، در وضعیت‌های حرکتی عجیب و غریب، یا در جلوه‌های بی‌موردی از اضطراب قرار بگیرد، که همهٔ اینها نشانه‌هایی از ‏جنون جوانی ‏می‌باشند.[‏۱۰]

‏اواخر نوجوانی و اوایل دوران بلوغ، دوره‌های اوج شروع بیماری اسکیزوفرنی می‌باشند،[‏۲] ‏که سال‌های بحرانی توسعهٔ اجتماعی و حرفه‌ای یک نوجوان است.[‏۱۱] ‏در ‏۴۰٪‏ از مردان و ‏۲۳٪‏ از زنان مبتلا به اسکیزوفرنی، این مهم قبل از سن ‏۱۹‏ سالگی خود را نمایان می‌کند.[‏۱۲] ‏برای به حداقل رساندن گستردگی اختلال مرتبط با اسکیزوفرنی، به تازگی کار بسیاری برای شناسایی و درمان مرحلهٔ ‏علائم اولیه (قبل از شروع) ‏بیماری به انجام رسیده است، که تا ‏۳۰‏ ماه قبل از شروع علائم قابل تشخیص است.[‏۱۱] ‏کسانی که بیماری اسکیزوفرنی آنها در حال پیشرفت است ممکن است علائم گذرا یا خود محدودگری روانی[‏۱۳] ‏و علائم نامعین کناره‌گیری از اجتماع، تحریک پذیری، ‏بی‌قراری‏،[‏۱۴] ‏و عدم مهارت حرکتی[‏۱۵] ‏را در طول مرحلهٔ ابتدایی بیماری تجربه کنند.

‏طبقه‌بندی اشنایدری

‏در اوایل ‏قرن بیستم‏، روانپزشک ‏کورت اشنایدر ‏علائم روان‌پریشی را که وی فکر می‌کرد اسکیزوفرنی از سایر ‏اختلالات روانی ‏مجزا می‌کند فهرست‌بندی کرد. اینها به نام «علائم درجه اول» یا ‏علائم درجه اول اشنایدر ‏معروفند. آنها عبارتند از: کنترل هذیان توسط نیروی خارجی، اعتقاد به این که افکار به درون ذهن شخص وارد می‌شوند یا برگرفته از ذهن شخص می‌باشند؛ اعتقاد به این که افکار شخص به افراد دیگر اشاعه می‌یابند، و شنیدن صداهای وهم‌آوری که منتقد افکار یا اعمال شخص یا آمیزشی از صداهای وهم‌آور دیگر باشند.[‏۱۶] ‏اگر چه آنها به طور قابل توجهی به معیارهای تشخیصی کنونی کمک کرده‌اند، اما ‏ویژگی ‏علائم درجه اول بحث‌برانگیز می‌باشند. از بررسی مطالعات تشخیصی انجام شده بین سال‌های ‏۱۹۷۰‏ و ‏۲۰۰۵‏ درمی‌یابیم که آنها مجاز به تأیید یا رد ادعای اشنایدر نمی‌باشند، و پیشنهاد شده است که علائم درجه اول باید، تأکیدی بر بازبینی سیستم‌های شناختی آینده باشند.[‏۱۷]

‏علائم مثبت و منفی

‏اسکیزوفرنی اغلب با واژه‌های ‏علائم مثبت و منفی (فقدان) ‏شرح داده می‌شود.[‏۱۸] ‏علائم مثبت، آنهایی هستند که اکثر افراد به طور عادی تجربه نمی‌کنند، اما در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی موجود می‌باشند. آنها می‌توانند شامل هذیان، اختلال افکاری و گفتاری، و توهم ‏لمسی‏، ‏شنوایی‏، ‏بصری‏، ‏بویایی ‏و ‏چشایی ‏باشند، و معمولاً به عنوان جلوه‌ای از جنون در نظر گرفته شوند.[‏۱۹] ‏به طور معمول توهمات نیز مرتبط با محتوای مقولهٔ خیال می‌باشند.[‏۲۰] ‏عموماً علائم مثبت خوب به دارو پاسخ می‌دهند.[‏۲۰] ‏علائم منفی فقدانی از پاسخ‌های عاطفی طبیعی یا سایر فرایندهای فکری می‌باشند، و کمتر به دارو پاسخ می‌دهند.[‏۶] ‏آنها معمولاً شامل یکنواختی عاطفی یا ‏کمبود عاطفه ‏و احساس، فقر بیان (‏عجز گویایی)‏، ناتوانی در تجربهٔ خوشی و لذت

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است