خریدار گرامی شما میتوانید فایل (تفسیرسوره بلد) را ویرایش کنید.

تفسیرسوره بلد - word (..docx) - دانلود,تحقیق,تفسیرسوره,بلد,دانلود

قسمتی از متن :

1

‏تفسیرسوره بلد

‏برگزيده تفسير نمونه، ج‏5، ص: 500

‏بسم الله الرحمن الرحيم به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

 ‏(‏آيه 1‏)- ‏سوگند به اين شهر مقدس! سنّت قرآن در بسيارى از موارد بر اين است كه بيان حقايق بسيار مهم را با سوگند شروع مى‏كند، سوگندهائى كه خود نيز سبب حركت انديشه و فكر و عقل انسان است و ارتباط خاصى با همان مطلب مورد نظر دارد.

‏در اينجا نيز براى بيان اين واقعيت كه زندگى انسان در دنيا توأم با درد و رنج است از سوگند تازه‏اى شروع كرده، مى‏فرمايد: «قسم به اين شهر مقدس» [- مكّه‏] (لا اقسم بهذا البلد‏)

 ‏(‏آيه 2)- «شهرى كه تو در آن ساكن هستى» (و انت حل بهذا البلد‏)

‏البته شرافت و عظمت سرزمين «مكّه» ايجاب مى‏كند خداوند به آن سوگند ياد نمايد، چرا كه نخستين مركز توحيد و عبادت پروردگار در اينجا ساخته شده، و انبياى بزرگ گرد اين خانه طواف كرده‏اند، ولى جمله «و انت حل بهذا البلد» مطلب تازه‏اى در بر دارد، مى‏گويد: اين شهر به خاطر وجود پر فيض و بركت تو چنان عظمتى به خود گرفته كه شايسته اين سوگند شده است.

‏اى كعبه را ز يمن قدوم تو صد شرف‏            ‏ ‏وى‏ ‏مرده‏ ‏را‏ ‏ز‏ ‏مقدم‏ ‏پاك‏ ‏تو‏ ‏صد‏ ‏صفا

‏بطحا ز نور طلعت تو يافته فروغ‏            ‏ ‏يثرت‏ ‏ز‏ ‏خاك‏ ‏تو‏ ‏با‏ ‏رونق‏ ‏و‏ ‏نوا

 ‏(‏آيه 3)- سپس مى‏افزايد: «و قسم به پدر و فرزندش» (و والد و ما ولد‏)

‏منظور از «والد» ابراهيم خليل و از «ما ولد» اسماعيل ذبيح است و با توجه به اين كه در آيه قبل به شهر «مكّه» سوگند ياد شده و مى‏دانيم ابراهيم و فرزندش بنيانگذار «كعبه» و شهر «مكّه» بودند اين تفسير بسيار مناسب به نظر مى‏رسد بخصوص اين كه عرب جاهلى نيز براى حضرت ابراهيم و فرزندش اهميت فوق العاده‏اى قائل بود، و به آنها افتخار مى‏كرد.

  ‏(‏آيه 4‏)- ‏سپس به چيزى مى‏پردازد كه هدف نهائى اين سوگندهاست، مى‏فرمايد: «ما انسان را در رنج آفريديم» و زندگى او پر از رنجهاست (لقد خلقنا الانسان فى كبد‏)

‏حتى نگاهى به زندگى انبياء و اولياء اللّه نيز نشان مى‏دهد كه زندگى اين گلهاى سرسبد آفرينش نيز با انواع ناملايمات و درد و رنجها قرين بود، هنگامى كه دنيا براى آنها چنين باشد، وضع براى ديگران روشن است.

‏(‏آيه 5)- سپس مى‏افزايد: «آيا او گمان مى‏كند كه هيچ كس نمى‏تواند بر او دست يابد»؟ (ا يحسب ان لن يقدر عليه احد‏)

‏اشاره به اين كه آميختگى زندگى انسان با آن همه درد و رنج دليل بر اين است كه او قدرتى ندارد ولى هنگامى كه به قدرتى مى‏رسد هر كار خلاف و گناه و جرم و تجاوزى را مرتكب مى‏شود گوئى خود را در امن و امان مى‏بيند.

 ‏(‏آيه 6)- سپس در ادامه همين سخن مى‏افزايد: «مى‏گويد: من مال زيادى را (در كارهاى خير) نابود كرده‏ام» (يقول اهلكت مالا لبدا

3

‏)

‏اشاره به كسانى است كه وقتى به آنها پيشنهاد صرف مال در كار خيرى مى‏كردند از روى غرور و نخوت مى‏گفتند: ما بسيار در اين راهها صرف كرده‏ايم در حالى كه چيزى براى خدا انفاق نكرده بودند، و اگر اموالى به اين و آن داده بودند براى تظاهر و رياكارى و اغراض شخصى بوده است.

‏بعضى نيز گفته‏اند: آيه اشاره است به كسانى كه اموال زيادى در دشمنى با اسلام و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و توطئه‏هاى ضد اسلامى صرف كرده بودند، و به آن افتخار مى‏كردند.

 ‏(‏آيه 7)- سپس مى‏افزايد: «آيا (انسان) گمان مى‏كند هيچ كس او را نديده (كه عمل خيرى انجام نداده) است»؟ (ا يحسب ان لم يره احد‏)

‏او از اين حقيقت غافل است كه خداوند نه فقط ظواهر اعمال او را در خلوت و جمع مى‏بيند، بلكه از اعماق قلب و روح او نيز آگاه است، و از نيات او با خبر هم كيفيت تحصيل آن اموال نامشروع را مى‏داند و هم چگونگى‏ ‏صرف كردن رياكارانه و مغرضانه آن را.

‏(‏آيه 8‏)- ‏نعمت چشم و زبان، و هدايت! در تعقيب آيات گذشته كه سخن از غرور و غفلت انسانهاى طغيانگر مى‏گفت در اينجا بخشى از مهمترين نعمتهاى مادى و معنوى الهى را بر اين انسان مى‏شمرد، تا از يكسو غرور و غفلت او را بشكند، و از سوى ديگر وى را وادار به تفكر در خالق اين نعمتها كند، و با تحريك حس شكرگزارى در درون جانش او را به سوى معرفت خالق سوق دهد.

‏مى‏فرمايد: «آيا براى او دو چشم قرار نداديم»؟ (ا لم نجعل له عينين‏)

 ‏(‏آيه 9)- «و يك زبان و دو لب»؟! (و لسانا و شفتين‏).

 ‏(‏آيه 10)- «و او را به راه خير و شر هدايت كرديم» (و هديناه النجدين‏)

‏اين هدايت از سه طريق انجام مى‏گيرد: از طريق ادراكات عقلى و استدلال، و از طريق فطرت و وجدان بدون نياز به استدلال، و از طريق وحى و تعليمات انبياء و اوصيا.

‏آنچه را مورد نياز بشر در پيمودن مسير تكامل است خداوند به يكى از اين سه طريق يا در بسيارى از موارد با هر سه طريق به او تعليم كرده است.

‏در اهميت نعمتهاى فوق همين بس كه: «چشم» مهمترين وسيله ارتباط انسان با جهان خارج است، شگفتيهاى چشم به اندازه‏اى است كه براستى انسان را به خضوع در مقابل خالق آن وامى‏دارد، طبقات هفتگانه چشم كه به نامهاى صلبيه (قرنيه‏) ‏مشيميه، عنبيه، جلديه، زلاليه، زجاجيه، و شبكيه ناميده شده، هر كدام ساختمان عجيب و ظريف و شگفت‏انگيزى دارد كه قوانين فيزيكى و شيميائى مربوط به نور و آئينه‏ها به دقيقترين وجهى در آنها رعايت شده بطورى كه پيشرفته‏ترين دوربينهاى دقيق عكاسى در برابر آن، موجود بى‏ارزشى است.

‏اگر در تمام وجود انسان جز چشم، چيز ديگرى نبود، مطالعه شگفتيهايش براى شناخت علم و قدرت عظيم پروردگار كافى بود

 ‏و اما «زبان» مهمترين وسيله ارتباط انسان با انسانهاى ديگر و نقل و مبادله اطلاعات و معلومات از قومى به قوم ديگر، و از نسلى به نسل ديگر است، و اگر اين وسيله ارتباطى نبود هرگز انسان نمى‏توانست تا اين حد در علم و دانش

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است