با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (معرفی پنج نمونه از معروف ترین و بهترین شهرهای ایران) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏معرفی پنج نمونه از معروف ترین و بهترین شهرهای ایران

‏تبریز

‏تبریز‏ یکی از شهرهای بزرگ ‏ایران ‏و مرکز ‏استان آذربایجان شرقی ‏است.‏ ‏این ‏شهر، بزرگ‌ترین شهر منطقه‏ٔ‏ ‏شمال‌غرب‏ ‏ایران‏ ‏و‏ ‏مناطق‏ ‏آذری‌نشین ‏بوده و مرکز ‏اداری‏، ‏ارتباطی‏، ‏بازرگانی‏، ‏سیاسی‏، ‏صنعتی‏، ‏فرهنگی ‏و ‏نظامی ‏این منطقه شناخته می‌شود‏.

‏جمعیت تبریز در سال ‏۱۳۹۰‏ خورشیدی بالغ بر ‏۱‏٬‏۴۹۴‏٬‏۹۹۸‏ نفر بوده که این رقم با احتساب جمعیت ساکن در حومه‏ٔ‏ ‏شهر‏ ‏به‏ ‏حدود‏ ‏۱‏٬‏۸‏ میلیون نفر می‌رسد. ‏اکثریت ساکنان تبریز ‏آذربایجانی ‏بوده‏ ‏و به ‏زبان ترکی آذربایجانی ‏با ‏لهجه‏ٔ‏ ‏تبریزی ‏سخن می‌گویند؛ البته برخی اسناد تاریخی نشان می‌دهد که تا سده‏ٔ‏ ‏یازدهم‏ ‏هجری،‏ ‏زبان آذری –‏شاخه‌ای از ‏زبان‌های ایرانی– ‏در این شهر تکلم می‌شده‌است.‏ ‏تبریز در غرب استان آذربایجان شرقی و در منتهی‌الیه مشرق و جنوب‌شرق جلگه‏ٔ‏ تبریز قرار گرفته‌است. این شهر از سمت شمال به کوه‌های پکه‌چین و ‏عون بن علی‏، از سمت شمال‌شرق به کوه‌های گوزنی و ‏باباباغی‏، از سمت شرق به گردنه‏ٔ‏ ‏پایان‏ ‏و‏ از سمت جنوب به دامنه‌های ‏رشته‌کوه سهند ‏محدود شده‌است‏.

‏تهران :

‏تِهْران ‏بزرگ‌ترین شهر و ‏پایتخت ‏ایران‏، مرکز ‏استان تهران ‏و ‏شهرستان تهران ‏با جمعیّت ‏۸‏٬‏۲۴۴‏٬‏۵۳۵‏ نفر و مساحت ‏۷۳۰‏ کیلومتر مربّع است؛‏ ‏بیست و پنجمین شهر پرجمعیّت و بیست و هفتمین شهر بزرگ جهان به‌شمار می‌آید‏.

‏در شمال کشور و جنوب دامنه‏ٔ‏ ‏رشته‌کوه البرز ‏در ‏۱۱۲‏ کیلومتری جنوب ‏دریای خزر ‏واقع شده است. این شهر دارای یک شبکه‏ٔ‏ ‏متراکم‏ ‏بزرگ‌راهی ‏و چهار خطّ فعّال ‏مترو ‏است که در بهار سال ‏۱۳۹۰‏، ‏۱۲۹‏ میلیون مسافر را جابه‌جا کرده‌اند‏.

‏تاریخ شکوفایی تهران به سال ‏۱۷۸۸‏م ‏هنگامی که ‏آقامحمدخان قاجار ‏آن را به پایتختی برگزید، برمی‌گردد. سپس در روزگار ‏رضاشاه پهلوی ‏باشتاب بیشتری گسترش یافت و مردم بسیاری از استان‌های پیراموش را جذب نمود. ‏از دهه‏ٔ‏ ‏۱۹۶۰‏م، مرکز جذب مهاجران زیادی از سراسر ایران بوده‌است.

‏شهر تهران در ‏۵۱‏ درجه و ‏۲‏ دقیقه تا ‏۵۱‏ درجه و ‏۳۶‏ دقیقه‏ٔ‏ ‏طول‏ ‏شرقی‏ ‏و‏ ‏۳۵‏ درجه و ‏۳۴‏ دقیقه تا ‏۳۵‏ درجه و ‏۵۰‏ دقیقه‏ٔ‏ ‏عرض‏ ‏شمالی‏ ‏قرار‏ ‏گرفته‌است‏ ‏و‏ ‏ارتفاع‏ ‏آن‏ از ‏۲۰۰۰‏ متر در مرتفع‌ترین نقاط شمال[‏۳۶] ‏تا ‏۱۲۰۰‏ متر در مرکز و ‏۱۰۵۰‏ متر در جنوب متغیّر است. تهران در بین دو وادی کوه و ‏کویر ‏و در دامنه‌های جنوبی ‏رشته کوه البرز ‏گسترده شده‌است. از جنوب به کوه‌های ری و ‏بی‌بی‌شهربانو ‏و دشت‌های هموار ‏شهریار ‏و ‏ورامین ‏و از شمال توسط کوهستان محصور شده‌است.[‏۱۶] ‏ارتفاع چند نقطه شهر تهران از سطح دریا: شهر تهران از نظر ‏زمین‌لرزه ‏جزء مناطق پرزیان (‏۸‏ تا ‏۱۰‏ درجه ‏مرکالی) ‏به شمار می‌آید.[‏۳۷] ‏گسلهایی ‏که در تهران و حومه تا شعاع ‏۱۵۰‏ کیلومتری مرکز شهر قرار دارند، عبارتند از ‏گسل مشاء‏، ‏گسل شمال تهران‏، ‏گسل ری‏، ‏گسل طالقان‏، ‏گسل ایوانکی ‏و ‏گسل ایپک ‏که بررسی رفتار آن‌ها حایز اهمیت است.

‏شیراز

‏شیراز‏ ‏یکی از شهرهای بزرگ ‏ایران ‏و مرکز ‏استان فارس ‏است. جمعیت شیراز در سال ‏۱۳۹۰‏ خورشیدی بالغ بر ‏۱‏٬‏۴۶۰‏٬‏۶۶۵‏ تن بوده که این رقم با احتساب جمعیت ساکن در حومه‏ٔ‏ ‏شهر‏ ‏به‏ ‏۱‏٬‏۷۰۰‏٬‏۶۸۷‏ تن می‌رسد.

‏شیراز در بخش مرکزی استان فارس، در ارتفاع ‏۱۴۸۶‏ متری از سطح دریا و در منطقه‏ٔ‏ ‏کوهستانی‏ ‏زاگرس ‏واقع شده و آب و هوای معتدلی دارد. این شهر از سمت غرب به ‏کوه دراک‏، از سمت شمال به کوه‌های ‏بمو‏، ‏سبزپوشان‏، ‏چهل‌مقام ‏و ‏باباکوهی (‏از رشته کوه‌های ‏زاگرس) ‏محدود شده‌است.

‏شیراز پس از ‏تبریز (‏در سال ‏۱۲۸۷) ‏و ‏تهران (‏در سال ‏۱۲۸۹) ‏سومین شهر ایران است که در سال ‏۱۲۹۶‏ خورشیدی، نهاد شهرداری در آن تأسیس گردید. ‏شهرداری شیراز به ‏۱۰‏ منطقه‏ٔ‏ ‏مستقل‏ ‏شهری‏ ‏تقسیم‏ ‏شده‏ ‏و‏ ‏جمعاً‏ مساحتی بالغ بر ‏۲۴۰‏ کیلومتر مربع را شامل می‌شود.

‏شهر شیراز، مرکز ‏استان فارس ‏به طول ‏۴۰‏ کیلومتر و عرضی متفاوت بین ‏۱۵‏ تا ‏۳۰‏ کیلومتر با مساحت ‏۱۲۶۸‏ کیلومتر مربع به شکل مستطیل و از لحاظ جغرافیایی در جنوب غربی ‏ایران ‏و در بخش مرکزی فارس قرار دارد. اطراف شیراز را رشته کوه‌های نسبتاً مرتفعی به شکل حصاری استوار، احاطه کرده‌اند که از لحاظ سوق‌الجیشی و حفظ شهر اهمیت ویژه‌ای دارند.[‏۳۶][‏۳۷] ‏این شهر از سمت غرب به کوه ‏دراک‏، از سمت شمال به کوه‌های ‏بمو‏، ‏سبزپوشان‏، ‏چهل‌مقام ‏و ‏باباکوهی (‏از ‏رشته‌کوه‌های زاگرس) ‏محدود شده‌است.[‏۸] ‏مختصات جغرافیایی شیراز عبارتست از ‏۲۹‏ درجه و ‏۳۶‏ دقیقه شمالی و ‏۵۲‏ درجه و ‏۳۲‏ دقیقه[‏۲۲] ‏و ارتفاع آن از سطح دریا بین ‏۱۴۸۰‏ تا ‏۱۶۷۰‏ متر در نقاط مختلف شهر متغیر است.[‏۶][‏۷] ‏رودخانه‏ٔ‏ ‏خشک‏ ‏شیراز ‏رودخانه‏ٔ‏ ‏فصلی‏ ‏است‏ ‏که‏ ‏پس‏ ‏از‏ ‏عبور‏ ‏از‏ ‏شهر‏ ‏شیراز‏ ‏به‏ ‏سمت‏ ‏جنوب‏ ‏شرقی‏ ‏حوضه‏ٔ‏ ‏خود‏ ‏متمایل‏ ‏شده‏ ‏و‏ ‏به‏ ‏دریاچه مهارلو ‏می‌ریزد.

‏اصفهان

‏اِصفَهان‏ ‏تلفظ ‏راهنما·‏اطلاعات ‏شهری باستانی در مرکز ‏ایران ‏است. این شهر مرکز ‏استان اصفهان ‏و نیز مرکز ‏شهرستان اصفهان ‏است. اصفهان، سومین شهر پهناور ایران پس از ‏تهران‏، ‏مشهد ‏و سومین شهر پرجمعیت ایران پس از ‏تهران ‏و ‏مشهد ‏است.[‏۱۰][‏۱۱] ‏این شهر در میان سال‌های ‏۱۰۵۰‏ تا ‏۱۷۲۲‏ میلادی به ویژه در قرن شانزدهم میلادی در میان حکومت ‏صفویان ‏هنگامی که برای دومین بار (پس از دوران ‏سلجوقیان) ‏پایتخت ‏ایران شد، رونق فراوانی گرفت. حتی امروزه نیز شهر مقدار زیادی از شکوه گذشته خود را حفظ کرده‌است. بناهای تاریخی متعددی در شهر وجود دارد که تعدادی از آن‌ها به عنوان میراث تاریخی در ‏یونسکو ‏به ثبت رسیده‌اند. اصفهان در سال ‏۲۰۰۶‏ به عنوان ‏پایتخت فرهنگی ‏جهان اسلام[‏۷] ‏و در سال ‏۱۳۸۸‏ به عنوان پایتخت فرهنگ و تمدن ایران اسلامی و همین‌طور به عنوان پایتخت صنعتی ایران بعد از ‏تهران ‏انتخاب شده است. این شهر به داشتن معماری زیبای اسلامی و بسیاری از بلوارهای زیبا، پل‌های سرپوشیده، تونل‌های زیبا، کاخ‌ها، مسجدها و مناره‌های منحصربفرد معروف است. این امر باعث شده‌است که در فرهنگ ایرانی ‏اصفهان، نصف جهان‏ لقب بگیرد.[‏۱۲] ‏این شهر در آذر ‏۱۳۹۴ (‏دسامبر ‏۲۰۱۵) ‏به همراه ‏رشت ‏به عنوان نخستین شهرهای ایران، به شبکه شهرهای خلاق جهان زیر نظر ‏یونسکو ‏پیوست.[‏۱۳][‏۱۴] ‏براساس استانداردهای یونسکو شهر خلاق، شهری است که از نوآوری و توانمندی‌های شهروندان در ‏توسعه پایدار ‏شهری استفاده می‌کند.[‏۱۵] ‏میدان نقش جهان

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است