مفهوم حسابداری مبتنی بر ریسک - word (..docx) - فلسفه -

قسمتی از متن :

‏مفهوم خطر حسابرسی:

‏خطر حسابرسی به این خطر اشاره دارد که حسابرس ممکن است بدلیل عدم کشف تحریفات با اهمیت در صورت های مالی یا به دلیل خطا یا تقلب، گزارش فاقد صلاحیت را انتشار دهد. خطر حسابرسی هم در مرحله ی برنامه ریزی و هم در اجرای عملیات مالی، مورد توجه حسابرسان می باشد.

‏خطر حسابرسی تابعی از خطر تحریف با اهمیت صورتهای مالی و خطر عدم کشف است. خطر تحریف با اهمیت یعنی خطر وجود تحریف با اهمیت در صورتهای مالی و خطر عدم کشف به معنای آن است که حسابرس قادر به کشف این تحریفات نباشد.

‏حسابرس باید روشهای حسابرسی را برای تشخیص و برآورد خطرهای تحریف با اهمیت اجرا کند و با طراحی و اجرای روشهای حسابرسی مناسب در برخورد با خطرهای مزبور، خطر عدم کشف را محدود و خطر حسابرسی را تا سطح قابل قبول کاهش دهد. این فرآیند، مدیریت خطر حسابرسی نامیده می شود.

‏ 

‏مفهوم حسابداری مبتنی بر ریسک:

‏حسابرسی داخلی مبتنی بر ریسک، روشی را فراهم می‌کند که اطمینان می‌دهد ریسک‌های سازمان مدیریت شده‌اند. برآورده کردن نیازهای هیات‌مدیره مسوولیت بخش حسابرسی داخلی است.

‏در حقیقت حسابرسی داخلی مبتنی بر ریسک، آنچه سازمان و اهداف آن را تهدید می‌کند، بررسی می‌کند. این ریسک‌ها شامل ریسک مالی، عملیاتی و استراتژیک، چه در درون سازمان و چه در برون سازمان خواهد بود.

‏حسابرسی داخلی مبتنی بر ریسک، روشی است که در بخش حسابرسی داخلی مورد استفاده قرار میگیرد و برای ارائه اطمینان‌بخشی از اینکه ریسک‌ها مدیریت شده‌اند استفاده می شود.

‏ 

‏انواع خطر های حسابرسی:

‏1- خطر رد نادرست (خطر آلفا): در مواردی رخ می دهد که صورت های مالی از تمام جنبه های با اهمیت مطابق با استاندارد های حسابداری باشد؛ اما حسابرس گزارش غیر مقبول صادر نماید، این خطر کارایی حسابرسی را تحت تاثیر قرار می دهد.

‏2- خطر پذیرش نادرست (خطر بتا): در مواردی رخ می دهد که صورت های مالی از جنبه های با اهمیت مطابق با استاندارد های حسابداری نباشد؛ اما حسابرس گزارش مقبول صادر نماید، این خطر اثر بخشی حسابرسی را تحت تاثیر قرار می دهد.

‏خطر بتا نسبت به خطر آلفا از اهمیت بیشتری برخوردار است.

‏3- خطر تحریف با اهمیت: حسابرس این خطر را در دو سطح ارزیابی می کند

‏1) در سطح کلیت صورت های مالی

‏2) در سطح ادعاها (گروه معاملات، مانده حساب ها و افشاء)

‏ ‏ ‏ ‏3-1 ‏خطر‏ ‏ذاتی

‏ ‏ ‏ ‏3-2 ‏خطر‏ ‏کنترل

‏این دو خطر مربوط به واحد مورد رسیدگی است و صرف نظر از حسابرسی شدن یا نشدن صورت های مالی وجود دارد.

‏4- خطر عدم کشف: خطری که به حسابرس و اثر بخشی حسابرسی ارتباط دارد، خطر عدم کشف نامیده می شود و در فرمول خطر حسابرسی هدف حسابرس یافتن همین خطر می باشد.

‏ ‏ ‏ ‏4-1 ‏خطر‏ ‏بررسی‏ ‏تحلیلی

‏ ‏ ‏ ‏4-2 ‏خطر‏ ‏عدم‏ ‏کشف‏ ‏ناشی‏ ‏از‏ ‏آزمون‏ ‏جزییات‏ ‏مانده‏ ‏حساب‏ها و گروه معاملات.

‏ 

‏نکته های مهم:

‏ 

‏1- حسابرس در تدوین طرح کلی حسابرسی باید شناخت کافی از فعالیت واحد مورد رسیدگی، شناخت سیستم های حسابداری و کنترل داخلی، خطر و اهمیت، نوع و ماهیت، زمانبندی، اجرا و حدود روش های حسابرسی، هماهنگی، هدایت، سرپرستی و بررسی و سایر موارد موثر را در نظر داشته باشد.

‏ 

‏2- تردید درمورد فرض تداوم فعالیت توسط حسابرس در مرحله ی برنامه ریزی صورت می پذیرد.

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است