برای شما بازدید کننده محترم این مقاله کامل را تهیه کرده ایم.

در مورد كاربرد مواد آلمينيومي

قسمتی از متن :

‏فصل‏‌‏ 1:

‏مقدمه‏‌

‏با‏ ‏كاربرد‏ ‏بيشتر‏ ‏مواد‏ ‏آلومينيومي‏‌‏ ‏و‏ ‏يا‏ ‏آلياژهاي‏‌‏ ‏آلومينيوم‏‌‏ ‏در‏ ‏قطعات‏‌‏ ‏مختلف‏‌‏ ‏ازجمله‏‌‏ ‏قعات‏‌‏ ‏خودرو،روشهاي‏‌‏ ‏مورد‏ ‏نياز‏ ‏براي‏‌‏ ‏توليد‏ ‏اين‏‌‏ ‏قطعات‏‌‏ ‏نيز‏ ‏گسترده‏‌‏تر‏ ‏شده‏‌‏اند،‏ ‏از‏ ‏جملة‏‌‏ ‏اين‏‌‏ ‏روشها‏ ‏دايكاست‏‌‏،‏ ‏ريژه‏‌‏،ريخته‏‌‏گري‏‌‏ ‏و‏... ‏مي‏‌‏باشد‏.

‏كه‏‌‏ ‏از‏ ‏ميان‏‌‏ ‏اين‏‌‏ ‏روشها‏ ‏روش‏‌‏ ‏دايكاست‏‌‏ ‏يا‏ ‏تزريق‏‌‏ ‏با‏ ‏استفاده‏‌‏ ‏از‏ ‏فشار‏ ‏فرايند‏ ‏اجرا‏ ‏مي‏‌‏شود‏. ‏ولي‏‌‏ ‏در‏ ‏ريژه‏‌‏ ‏كه‏‌‏ ‏ازروشهاي‏‌‏ Low presure‏ ‏مي‏‌‏باشد‏ ‏از‏ ‏فشار‏ ‏استفاده‏‌‏ ‏نمي‏‌‏شود‏ ‏و‏ ‏با‏ ‏توجه‏‌‏ ‏به‏‌‏ ‏وزن‏‌‏ ‏مذاب‏‌‏ ‏تمام‏‌‏ ‏قالب‏‌‏ ‏پرمي‏‌‏شود‏.

‏در‏ ‏تمام‏‌‏ ‏اين‏‌‏ ‏روشها‏ ‏ممكن‏‌‏ ‏است‏‌‏ ‏با‏ ‏توجه‏‌‏ ‏به‏‌‏ ‏جنس‏‌‏ ‏آلومينيوم‏‌‏ ‏و‏ ‏يا‏ ‏عوامل‏‌‏ ‏چدن‏‌‏ ‏كاپيتاسيون‏‌‏ ‏گاز‏ ‏داخل‏‌‏ ‏قالب‏‌‏،وارد‏ ‏شدن‏‌‏ ‏مواد‏ ‏خارجي‏‌‏ ‏با‏ ‏لايه‏‌‏هاي‏‌‏ ‏اكسيد‏ ‏و‏ ‏انقباض‏‌‏هاي‏‌‏ ‏داخلي‏‌‏ ‏در‏ ‏درون‏‌‏ ‏قطعات‏‌‏ ‏و‏ ‏يا‏ ‏در‏ ‏سطح‏‌‏ ‏آنهاخوات‏‌‏ ‏وسكهايي‏‌‏ ‏بوجود‏ ‏مي‏‌‏آيد‏.

‏ايجاد‏ ‏اين‏‌‏ ‏خوات‏‌‏ ‏در‏ ‏قطعه‏‌‏ ‏اين‏‌‏ ‏قطعات‏‌‏ ‏به‏‌‏ ‏قطعات‏‌‏ ‏دورريز‏ ‏يا‏ ‏بلااستفاده‏‌‏ ‏تبديل‏‌‏ ‏مي‏‌‏كند‏ ‏كه‏‌‏ ‏اين‏‌‏ ‏امر‏ ‏درتوليدات‏‌‏ ‏قطعات‏‌‏ ‏در‏ ‏تيراژ‏ ‏بالا‏ ‏از‏ ‏لحاظ‏‌‏ ‏اقتصادي‏‌‏ ‏براي‏‌‏ ‏توليد‏ ‏كننده‏‌‏ ‏مقرون‏‌‏ ‏به‏‌‏ ‏صرفه‏‌‏ ‏نمي‏‌‏باشد‏.

‏بنابراين‏‌‏ ‏افزايش‏‌‏ ‏ضايعات‏‌‏ ‏تولديكنندگان‏‌‏ ‏به‏‌‏ ‏سوي‏‌‏ ‏راههاي‏‌‏ ‏كاهش‏‌‏ ‏اين‏‌‏ ‏ضايعات‏‌‏ ‏هدايت‏‌‏ ‏مي‏‌‏كند‏. ‏از‏ ‏جمله‏‌‏روشهايي‏‌‏ ‏كه‏‌‏ ‏در‏ ‏اين‏‌‏ ‏راه‏‌‏ ‏مثمر‏ ‏ثمر‏ ‏واقع‏‌‏ ‏شده‏‌‏ ‏است‏‌‏ ‏روش‏‌‏ Impregnation‏ ‏يا‏ ‏نشت‏‌‏بندي‏‌‏ ‏قطعات‏‌‏ ‏مي‏‌‏باشد‏.‏در‏ ‏اين‏‌‏ ‏روش‏‌‏ ‏كه‏‌‏ ‏بعدها‏ ‏در‏ ‏توضيحات‏‌‏ ‏بطور‏ ‏تفصيل‏‌‏ ‏در‏ ‏مورد‏ ‏آن‏‌‏ ‏صحبت‏‌‏ ‏خواهيم‏‌‏ ‏كرد،‏ ‏با‏ ‏استفاده‏‌‏ ‏از‏ ‏خلا‏ ‏وموادي‏‌‏ ‏به‏‌‏ ‏نام‏‌‏ ‏رزين‏‌‏ ‏اين‏‌‏ ‏خوات‏‌‏ ‏پر‏ ‏خواهند‏ ‏گشت‏‌‏ ‏و‏ ‏به‏‌‏ ‏اين‏‌‏ ‏ترتيب‏‌‏ ‏ضايعات‏‌‏ ‏توليدي‏‌‏ ‏به‏‌‏ ‏مراتب‏‌‏ ‏كمتر‏ ‏خواهدشد‏.

‏اين‏‌‏ ‏روش‏‌‏ ‏يك‏‌‏ ‏فرايند‏ ‏نهايي‏‌‏ ‏بسيار‏ ‏باارزش‏‌‏ ‏روي‏‌‏ ‏فلزات‏‌‏ ‏مي‏‌‏باشد‏ ‏كه‏‌‏ ‏بنا‏ ‏بر‏ ‏پاره‏‌‏اي‏‌‏ ‏از‏ ‏دلايل‏‌‏ ‏ناشناخته‏‌‏ ‏مانده‏‌‏است‏‌‏. ‏اين‏‌‏ ‏تكنولوژي‏‌‏ ‏مربوط‏‌‏ ‏به‏‌‏ ‏اواخر‏ ‏سال‏‌‏ 1940 ‏ميلادي‏‌‏ ‏مي‏‌‏باشد‏ ‏كه‏‌‏ ‏بصورت‏‌‏ ‏گسترده‏‌‏ ‏در‏ ‏اوايل‏‌‏ 1950‏اجرا‏ ‏شد‏. ‏در‏ ‏اين‏‌‏ ‏روش‏‌‏ ‏از‏ ‏خلاء‏ ‏و‏ ‏فشار‏ ‏استفاده‏‌‏ ‏مي‏‌‏شود‏ ‏تا‏ ‏حفره‏‌‏هايي‏‌‏ ‏كه‏‌‏ ‏در‏ ‏عمل‏‌‏ ‏براي‏‌‏ ‏اكثر‏ ‏قطعات‏‌‏ ‏بوجودمي‏‌‏آيد‏ ‏توسط‏‌‏ ‏يك‏‌‏ ‏ماده‏‌‏ ‏پوشاننده‏‌‏ ‏كه‏‌‏ ‏بطور‏ ‏معمول‏‌‏ ‏چسب‏‌‏ ‏پلاستيك‏‌‏ ‏مي‏‌‏باشد‏ ‏پر‏ ‏مي‏‌‏شود‏.

‏فصل‏‌‏ 2: ‏چه‏‌‏ ‏نكاتي‏‌‏ ‏در‏ ‏مورد‏ ‏فرايند

‏1-2) ‏مواد‏ ‏آب‏‌‏ ‏بندي‏‌

‏2-2) ‏انواع‏‌‏ ‏فرايند

‏3-2) ‏آب‏‌‏بندي‏‌‏ ‏توسط‏‌‏ ‏خلاء

‏4-2) ‏انواع‏‌‏ ‏حفره‏‌‏ ‏ها

‏(1-2) ‏مواد‏ ‏آب‏‌‏ ‏بندي‏‌‏:

‏آب‏‌‏بندي‏‌‏ ‏كه‏‌‏ ‏بطور‏ ‏تاريخي‏‌‏ ‏استفاده‏‌‏ ‏مي‏‌‏شد‏ ‏عبارتند‏ ‏از‏ ‏روغن‏‌‏ ‏بزرك‏‌‏،‏ ‏لاك‏‌‏ ‏الكل‏‌‏ ‏و‏ ‏سيليكات‏‌‏ ‏سديم‏‌‏ ‏وموادي‏‌‏ ‏كه‏‌‏ ‏در‏ ‏اين‏‌‏ ‏اواخر‏ ‏استفاده‏‌‏ ‏مي‏‌‏شوند‏ ‏عبارتند‏ ‏از‏ niL-T-17563 B‏ ‏از‏ ‏نوع‏‌‏ thermocuring‏ ‏وچسبهاي‏‌‏ ‏متااكريليت‏‌‏ ‏غيرهوازي‏‌‏ ‏و‏ ‏پوشاننده‏‌‏هاي‏‌‏ ‏پلاستيكي‏‌‏ Heat curdbile‏ ‏از‏ ‏رايج‏‌‏ترين‏‌‏ ‏اين‏‌‏ ‏موادمي‏‌‏باشد‏ ‏و‏ ‏همراه‏‌‏ ‏با‏ ‏مواد‏ mil-spec‏ ‏كه‏‌‏ ‏بهترين‏‌‏ ‏خواص‏‌‏ ‏را‏ ‏از‏ ‏خود‏ ‏نشان‏‌‏ ‏داده‏‌‏اند‏.

‏(2-2) ‏انواع‏‌‏ ‏فرايندها‏:

‏اين‏‌‏ ‏روشها‏ ‏ممكن‏‌‏ ‏است‏‌‏ ‏بصورتهاي‏‌‏ ‏متفاوتي‏‌‏ ‏بيان‏‌‏ ‏شود‏. ‏اما‏ ‏چهار‏ ‏روش‏‌‏ ‏اصلي‏‌‏ ‏آن‏‌‏ ‏از‏ ‏قرار‏ ‏زير‏ ‏مي‏‌‏باشد‏:

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است