لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 31 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 

‏مبانی نظری و پیشینه تحقیق ‏خودکار‏آمدی

‏خودکارآمدی‏ عمده ترین و اصلی ترین مکانیسم در کارکرد شناختی انسان به شمار می رود و عبارت است از باور های افراد در مورد لیاقت هایشان جهت اعمال کنترل روی حوادث موثر زندگی (بندورا، 1992). در چهار چوب نظریه خودکارآمدی بندورا چنین عنوان می شود که افراد دارای باورهای قوی در مورد توانایی های خود نسبت به افرادی که در مورد توانایی های خود تردید دارند ، در انجام تکالیف کوشش و پافشاری می کنند و در نتیجه عملکرد آن ها در انجام تکالیف بهتر است . عوامل بسیاری در شکل گیری عوامل انگیزش و شناختی نقش دارند.

‏باور های ‏خودکارآمدی‏ زمینه ی تازه ی در پژوهش های روان شناختی ایجاد کرده است. هر پژوهشی در این زمینه می تواند جنبه اکتشافی داشته باشد و به شناخت ماهیت و کنش وری آن کمک کند . از لحاظ علمی با توجه به اثرات گسترده امید با باورهای خودکار آمدی تا حدودی اهمیت چنین پژوهشی را نمایان می سازد.

‏خودکارآمدی‏ ، یکی از مفاهیم مورد تاکید در نظریه های یادگیری است . ‏خودکارآمدی‏ (به قضاوت فرد در مورد توانایی های خود برای انجام موفقّیت آمیز یک تکلیف یا کار) گفته می شود .‏ (‏وولفلک،‏2004‏)‏ ‏تئوری‏ ‏خودکار‏ ‏آمدی‏ ‏بندورا،‏ ‏به‏ ‏نقش‏ ‏اعتماد‏ ‏و‏ ‏اطمینان‏ ‏و‏ ‏عزت‏ ‏نفس‏ ‏فرد‏ ‏نسبت‏ ‏به‏ ‏توانایی‏ ‏هایش‏ ‏در‏ ‏انجام‏ ‏رفتار‏ ‏خواسته‏ ‏شده‏ ‏از‏ ‏وی‏ ‏تاکید‏ ‏دارد‏.‏(‏بندورا‏ ‏و‏ ‏آدامز‏ 2‏002‏)‏ ‏باورهای‏ ‏خودکارآمدی‏ ‏تعیین‏ ‏می‏ ‏کند‏ ‏که‏ ‏افراد‏ ‏تا‏ ‏چه‏ ‏اندازه‏ ‏برای‏ ‏فعالیت‏ ‏خود‏ ‏انرژی‏ ‏صرف‏ ‏می‏ ‏کنند‏ ‏و‏ ‏تا‏ ‏چه‏ ‏میزان‏ ‏در‏ ‏برابر‏ ‏موانع‏ ‏مقاومت‏ ‏می‏ ‏نمایند‏.‏(‏پاجارس‏ ‏و‏ ‏شانک،‏2001‏)‏ ‏خودکارآمدی‏ ‏بر‏ ‏رفتار‏ ‏فرد‏ ‏بسیار‏ ‏تاثیر‏ ‏گذار‏ ‏است‏ . ‏به‏ ‏عنوان‏ ‏مثال‏ ‏،‏ ‏دانش‏ ‏آموز‏ ‏دارای‏ ‏خودکارآمدی‏ ‏سطح‏ ‏پایین‏ ‏ممکن‏ ‏است‏ ‏حتی‏ ‏برای‏ ‏یک‏ ‏امتحان‏ ‏خودش‏ ‏را‏ ‏آماده‏ ‏نکند‏ ‏،‏ ‏زیرا‏ ‏فکر‏ ‏مي‏ ‏کند‏ ‏که‏ ‏هر‏ ‏اندازه‏ ‏زحمت‏ ‏بکشد‏ ‏،‏ ‏فایده‏ ‏ای‏ ‏نخواهد‏ ‏داشت.‏(‏سانتروک‏2004)

‏در مقابل ، شخص بر خوردار از خودکارآمدی سطح بالا در انجام کارها امید وارتر و موفق تر است . بدین ترتیب ، یادگیری ما به وسیله ‏خودکارآمدی‏ سطح پایین محدود تر می شود و به وسیله ی ‏خودکارآمدی‏ سطح بالا افزایش می

‏‏یابد‏ ‏(سیف، 1387). بنا بر این،‏خودکارآمدی‏ اطمینانی است که شخص ، رفتار خاص را با موفقیت به اجرا می گذارد و انتظار نتایج بدست آمده را دارد (بندورا و اس چاک ،2005). به طور کلی هماهنگی که افراد بر این باور‏ ‏باشند که قابلیت‏ ‏ها‏ ‏و‏ ‏توانایی‏ ‏های‏ ‏لازم‏ ‏برای‏ ‏انجام‏ ‏کار‏ ‏یا‏ ‏فعالیتی‏ ‏را‏ ‏دارند‏ ‏،‏ ‏برای‏ ‏انجام‏ ‏آن‏ ‏تکلیف‏ ‏وقت‏ ‏بیشتری‏ ‏را‏ ‏صرف‏ ‏می‏ ‏کنند‏ ‏و‏ ‏در‏ ‏نهایت‏ ‏به‏ ‏نتایج‏ ‏بهتری‏ ‏دست‏ ‏پیدا‏ ‏خواهند‏ ‏کرد‏. ‏ادراک‏ ‏افراد‏ ‏از‏ ‏خود‏ ‏،‏ ‏بر‏ ‏تفکر‏ ‏،‏ ‏انگیزش‏ ‏،‏ ‏عملکرد‏ ‏و‏ ‏هیجانات‏ ‏فرد‏ ‏تاثیر‏ ‏می‏ ‏گذارد‏ (‏پروین‏ ‏،‏2004). ‏گرین‏ ‏،‏ ‏میلر‏ ‏،‏ ‏کروسن‏ ‏و‏ ‏اکی‏(2004) ‏در‏ ‏مطالعه‏ ‏ای‏ ‏نشان‏ ‏داد‏ ‏که بين‏ ‏خودکارآمدی؛‏ ‏با‏ ‏سطوح‏ ‏بالای‏ ‏بهره‏ ‏گیری‏ ‏از‏ ‏راهبردهای‏ ‏شناختی‏ ‏و‏ ‏فراشناختی‏ ‏در‏ ‏انجام‏ ‏دادن‏ ‏تکالیف‏ ‏درسی‏ ‏رابطه‏‏ی‏ ‏معناداری‏ ‏وجود‏ ‏دارد‏.‏ بندورا‏ ‏(1998) ‏خودکار‏ ‏آمدی‏ ‏را‏ ‏به‏ ‏عنوان‏ ‏باور‏ ‏فرد‏ ‏از‏ ‏توانایی‏ ‏انجام‏ ‏یک‏ ‏عمل‏ ‏در‏ ‏یک‏ ‏موقعیت‏ ‏مشخص‏ ‏تعریف‏ ‏کرده‏ ‏است‏ . ‏زمانی‏ ‏که‏ ‏عملکرد‏ ‏فرد‏ ‏با‏ ‏هنجار‏ ‏های‏ ‏فردی‏ ‏هماهنگ‏ ‏و‏ ‏یا‏ ‏فراتر‏ ‏از‏ ‏آن‏ ‏باشد‏ ‏منجر‏ ‏به‏ ‏حفظ‏ ‏یا‏ ‏افزایش‏ ‏کارآمدی‏ ‏می‏ ‏شود‏ ‏در‏ ‏حالی‏ ‏که‏ ‏عملکرد‏ ‏ضعیف‏ ‏و‏ ‏پایین‏ ‏تر‏ ‏از‏ ‏هنجارهای‏ ‏فردی‏ ‏موجب‏ ‏کاهش‏ ‏خودکارآمدی‏ ‏می‏ ‏گردد‏ . ‏باور‏ ‏خودکار‏ ‏آمدی‏ ‏بر‏ ‏بسیاری‏ ‏از‏ ‏جنبه‏ ‏های‏ ‏زندگی‏ ‏مثل‏ ‏گزینش‏ ‏اهداف‏ ‏،‏ ‏تصمیم‏ ‏گیری‏ ‏،‏ ‏میزان‏ ‏تلاش،‏ ‏سطح‏ ‏استمرار‏ ‏و‏ ‏پایداری‏ ‏و‏ ‏رویایی‏ ‏با‏ ‏مسائل‏ ‏چالش‏ ‏برانگیز‏ ‏تاثیر‏ ‏دارد‏ (‏بندورا،‏ 1991) . ‏یافته‏ ‏های‏ ‏پژوهشی‏ ‏نشان‏ ‏می‏ ‏دهند‏ ‏که‏ ‏خود‏ ‏کارآمدی‏ ‏بطور‏ ‏مثبت‏ ‏با‏ ‏راهبردهای‏ ‏عمیق‏ ‏و‏ ‏معنادار‏ ‏در‏ ‏ارتباط‏ ‏است‏ (‏گرین‏ ‏،‏ 2004‏)‏ ‏دیمبو‏ ‏(2004) ‏نیز‏ ‏در‏ ‏پژوهش‏ ‏خود‏ ‏نشان‏ ‏دادند‏ ‏که‏ ‏خودکارآمدی‏ ‏بهترین‏ ‏پیش‏ ‏بینی‏ ‏کننده‏ ‏یادگیری‏ ‏خود‏ ‏نظم‏ ‏بخش‏ ‏است‏.

‏پژوهش های بسیاری نیز به رابطه مثبت میان باورهای خودکار آمدی و پیشرفت تحصیلی اشاره داشته اند (لایننبرینک و پنتریچ ،2003) در اکثر این پژوهش‏‏ها معمولاً این ارتباط به گونه ای است که باورهای خودکار آمدی به عنوان متغیر میانجی اثرات متغیرهای چون تجارب‏ ‏گذشته،‏ ‏توانایی‏ ‏شناختی‏ ‏و‏ ‏حبس‏ ‏و‏ ‏دیگر‏ ‏باورهای‏ ‏خود‏ ‏را‏ ‏بر‏ ‏متغیر‏ ‏پیشرفت‏ ‏تحصیلی‏ ‏اعمال‏ ‏می‏ ‏کردند‏. ‏یافته‏ ‏های‏ ‏یک‏ ‏فراتحلیل‏ ‏نیز‏ ‏روابط‏ ‏باورهای‏ ‏خودکارآمدی‏ ‏و‏ ‏پیشرفت‏ ‏تحصیلی‏ ‏را‏ ‏به‏ ‏طور‏ ‏متوسط‏ ‏در‏ ‏حدّ‏ 38/0=2 ‏نشان‏ ‏می‏ ‏دهد ‏(‏مولتون‏ ‏،‏ 1991) ‏یکی‏ ‏دیگر‏ ‏از‏ ‏عوامل‏ ‏موثر‏ ‏بر‏ ‏یادگیری‏ ‏خود‏ ‏نظم‏ ‏بخش‏ ‏،‏ ‏سودمندی‏ ‏ادراک‏ ‏شده‏ ‏است‏ ‏که‏ ‏عبارت‏ ‏است‏ ‏از‏ ‏میزان‏ ‏ارزش‏ ‏و‏ ‏اهمیتی‏ ‏که‏ ‏دانش‏ ‏آموزان‏ ‏برای‏ ‏انجام‏ ‏وظایف‏ ‏کلاسی‏ ‏در‏ ‏راستای‏ ‏رسیدن‏ ‏به‏ ‏اهداف‏ ‏شخصی‏ ‏قایل‏ ‏هستند ‏(‏میلر‏ ‏و‏ ‏بریکمن،

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است